نزهت بادی: فیلم ˝موقت˝ از این جهت اثری ارزشمند به نظر میرسد که با تمرکز بر یک اتفاق بد که زندگی آرام خانوادهای را برهم میزند، راهی به وضعیت متزلزل و ناپایدار و بیثبات آنها باز میکند.
نزهت بادی: وقتی فیلمساز پیش از مخاطبش دست به اعلام موضع خود زده و حکمش را صادر کرده است، چرا باید مخاطب موضعی بیطرفانه داشته باشد و دست به قضاوت نزند؟
نزهت بادی: یکی از دستاوردهای مهم فیلم نمایش پیوند عمیقی است که میان افراد خانواده وجود دارد.
نزهت بادی: ˝نیمرخها˝ به نوشتههای روزانه و خاطرات شخصی میماند که انگار فیلمساز از سر دلتنگی در روزهای واپسین زندگیاش آنها را ثبت کرده است.
نزهت بادی: آنچه باعث میشود که مخاطب خواهان شکست و زمین خوردن قهرمان یک فیلم باشد، این است که او بیرحمانه و خودخواهانه در برابر خانوادهاش میایستد.
نزهت بادی: هرچند فیلم با ناکامی و تنهایی شخصیتها تحت تأثیر اموری محتوم و جبری تمام میشود اما هرگز بهطور کامل از پایانی تراژیک برخوردار نمیشود.
نزهت بادی: با فیلمی در جهت کنکاش در شخصیتی نامعمول و مسئلهدار مواجه هستیم که کمکم از فردی آرام و درخودفرورفته و ساکت به شخصیتی ویرانگر و آزاردهنده تغییر ماهیت میدهد.
نزهت بادی: ˝کفشهایم کو؟˝ نمیتواند انتظار ما را از کیومرث پوراحمد برای دیدن فیلمی پراحساس و شورانگیز و با طراوت برآورده کند.
نزهت بادی: فیلم ˝دختر˝ از لحاظ الگوی روایی و زیباشناسی گامی روبهجلو در کارنامه میرکریمی به حساب نمیآید.
نزهت بادی: مشکل اصلی فیلم ˝برادرم خسرو˝ این است که از همان ابتدا دست به جانبداری و موضعگیری میزند.
