نگاهی به نمایش ˝جان گز˝
هنوز در حوالی ما کسی درد میکشد...
نزهت بادی: آنچه به نمایش ˝جان گز˝ نوشته هاله مشتاقینیا و کارگردانی نیما دهقان حال و هوای متفاوتی میبخشد، از دل پیوند زندگی روزمره و جنگ برمیآید.
نزهت بادی: آنچه به نمایش ˝جان گز˝ نوشته هاله مشتاقینیا و کارگردانی نیما دهقان حال و هوای متفاوتی میبخشد، از دل پیوند زندگی روزمره و جنگ برمیآید.
نزهت بادی: فیلم ˝رقص خاک˝ ساخته ابوالفضل جلیلی هرچند اثری تقریباً خاموش و بیکلام است و دیالوگی در آن ردوبدل نمیشود ولی کمبود کلام در آن احساس نمیشود و فقدان زبان به چشم نمیآید.
نزهت بادی: فیلم ˝ناهید˝ تصویر زنی را نشان میدهد که بیآنکه بخواهد مادرانگی خود را نفی کند و از آن دست بکشد، میکوشد خود را به عنوان یک زن مستقل و آزاد به جامعه اطرافش تحمیل کند و جایگاه خود را به تثبیت برساند.
نزهت بادی: بهتاش صناعیها در فیلم ˝احتمال باران اسیدی˝ موفق میشود مفهوم روزمرگی را از قالب همیشگی خود خارج سازد و آن را همچون امری غافلگیرکننده نشان دهد.
نزهت بادی: وحید جلیلوند مفاهیم اخلاقی فیلمش را در حد و اندازه مشکلات رایج جامعه محدود میکند.
نزهت بادی: بسیاری از صحنههای فیلم ˝ارغوان˝ که قرار است در فضای نوستالژیکی به سر ببرد و حال و هوای شاعرانه و خاطرهانگیزی را تداعی کند، به دلیل فقدان زمینه داستانیشان تأثیر خود را از دست میدهند.
نزهت بادی: هاتف علیمردانی در فیلم ˝مردن به وقت شهریور˝ مثل نمونههای مشابه بر اساس همان الگوی آشنا و همیشگی پیش میرود و مضامینی را دستمایه داستان قرار میدهد که بارها مورد استفاده قرار گرفته است.
نزهت بادی: فیلم به سادگی و سرراستی قصههای بچگیمان آغاز میشود اما بهتدریج به اثری نمادین و پررمزوراز و چندلایه تغییر مسیر میدهد.
نزهت بادی: جانمایه فیلم بر مبنای چنین تصوری شکل گرفته است که اگر آدمی فقط میتوانست پاهای دیگران را ببیند، آنگاه دنیا چه شکلی میشد.
نزهت بادی: علی ملاقلیپور در فیلم ˝قندون جهیزیه˝ به خوبی از تمام ظرفیتها و جزئیات لوکیشن و تکتک اشیاء و وسایل خانه در خدمت فضاسازی درام و انتقال احساسات و روابط کاراکترها استفاده میکند.