نگاهی به ساخته احسان عبدی پور
فیلمی داغ و پرخون مثل جنوب...
نزهت بادی: "تیک آف" فیلمی جوانانه است که حال و هوای جنوب را مینمایاند و به همان اندازه پرخون، داغ، تپنده، پر تبوتاب و خونگرم.
نزهت بادی: "تیک آف" فیلمی جوانانه است که حال و هوای جنوب را مینمایاند و به همان اندازه پرخون، داغ، تپنده، پر تبوتاب و خونگرم.
نزهت بادی: برادران داردن به واسطه سبک سرد و تصنعی و فاصلهگیرانه خود مانع هرگونه احساساتی شدن فیلم و ایجاد فضای همدلی برانگیز در آن میشوند.
نزهت بادی: فرانسوا اوزون با تغییر لحن بصریاش، با ظرافت و شاعرانگی بینظیری نشان میدهد که چطور آدمی به طرز نومیدانهای میکوشد غیاب و فقدان را با حضور دیگری جبران کند.
نزهت بادی: فیلم در حد و اندازه اثری در باب نکوهش بیاخلاقی در جامعه متوقف نمیماند و به مرثیهای غمخوارانه برای ناتوانی و درماندگی انسان معاصر در جهانی تبدیل میشود.
نزهت بادی: فیلم از لحاظ الگوی روایی با وارونه کردن کارکردهای عناصر زمانی و مکانی به خوبی نگاه ناامید، تلخ و پوچگرای دوران پر تب و تاب فرانسه پیش از جنگ را نشان میدهد.
نزهت بادی: فیلم از جایی ضربه میخورد که فیلمساز تلاش میکند تا از شخصیت عادی خود یک قهرمان نمونهوار بسازد.
نزهت بادی: "مفت آباد" فیلم چرک و دلگیر و بدبینانهای است که میخواهد دریابد چطور نسل جوان سرخورده و منفعلی در جامعه پدید آمد که ترجیح میدهد تا انتهای تباهی خود پیش برود.
نزهت بادی: فیلم با وجودی که مفهوم عمیق و جدی و مهمی را بیان میکند اما نشانههای جسارت و خلاقیت و تجربهگری که از بهنام بهزادی انتظار میرود، در آن دیده نمیشود.
نزهت بادی: فیلمساز همه چیز را به شکل ساده و دم دستی از نظر میگذراند و اجازه نمیدهد شاهد تکتک بحرانهای اخلاقی و عاطفی برای شخصیتهای مستأصل و بلاتکلیفی باشیم.
نزهت بادی: مشکل اصلی فیلم ناتوانی فیلمساز در خلق بحران احساسی برای مرد در زمینه انتخاب دو زن است که فیلم را به اثری شکل نگرفته و قوام نیافته تبدیل میکند.