نگاهی به فیلم "بدون تاریخ، بدون امضاء"
وقتی "جدایی نادر از سیمین" را وحید جلیلوند میسازد...
نزهت بادی: جلیلوند هرچند از سینمای فرهادی تقلید میکند اما میکوشد با وارونهسازی و نقض الگوی آن به مسیر متفاوتی قدم بگذارد.
نزهت بادی: جلیلوند هرچند از سینمای فرهادی تقلید میکند اما میکوشد با وارونهسازی و نقض الگوی آن به مسیر متفاوتی قدم بگذارد.
نزهت بادی: حاتمی کیا بجای خلق و پرورش ابعاد و جنبههای قهرمانی شخصیتهایش ما را به فرامتن و دنیای خارج از داستانش ارجاع میدهد.
نزهت بادی: فیلم فقط قصه کهنه و دمدهای ندارد، بلکه نگرش و درک و تحلیلش از سوژه نیز از همان کلیشههای قدیمی و جاافتاده برمیآید.
نزهت بادی: فیلم "اتاق تاریک" بیش از اینکه درباره واکاوی کودکآزاری بهعنوان یک نابسامانی اجتماعی باشد، در حال به چالش کشیدن روشهای تربیتی خانوادههاست.
نزهت بادی: دو فیلم "تنگه ابوقریب" و "سرو زیر آب" هر دو آثاری جنگی هستند که رویکردی متفاوت در نمایش ابعاد و جنبههای ناگفته جنگ را در پیش میگیرند.
نزهت بادی: فیلم "مغزهای کوچک زنگزده" همان چیزی است که بعد از "آفریقا" و "سیزده" انتظارش را از هومن سیدی داشتیم و "عرق سرد" نیز هرچند بداعت و جسارت فیلم پیشین سهیل بیرقی را ندارد، اما در طرح موضوع بحثبرانگیزش میتواند گلیم خودش را با آبرومندی بیرون بکشد.
نزهت بادی: "امیر" بهعنوان نخستین تجربه نیما اقلیما ارزش دیدن دارد، البته برای تماشایش باید کمی صبور بود.
نزهت بادی: با وجودی که معادی کوشیده است تهران در زمان جنگ را با جزئیات و دقت بازسازی کند اما گرد تصنع و تظاهر بر همه چیز نشسته است.
نزهت بادی: "شعلهور" اثری هنرمندانه پیرامون زیباییشناسی زشتی است و حمید نعمتاله ثابت کرده که میتواند همه چیزهای ناخوشایند، نفرتانگیز، نکوهیده و منفور را به شکل افسونگرانه و سحرانگیزی ترسیم کند.
نزهت بادی: هر دو فیلم "کامیون" و "جاده قدیم" با وجودی که به موضوعات مهم، حساس و چالشبرانگیزی میپردازند، اما فاقد نگاه عمیق، جدی و تاثیرگذاری هستند و در تببین و ترسیم آنها از مسیر اصلی و درست خود منحرف میشوند.