سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: چند روزی است که بخش کوتاهی از یک برنامه تلویزیونی به اجرای فرزاد حسنی در شبکههای مجازی پخش شده... برنامهای که قرار است در آن به واسطه اجرای فرزاد حسنی، فردی را به قید قرعه سرکار بگذارند...
در این برنامه تصویر یک خانم پیر نمایش داده میشود، و بعد یک سوال 4 گزینهای میپرسند که آیا این خانم، توماس ادیسون، آلبرت انیشتین، دیه گو مارادونا یا مری بارت است... سوالی اساسا سرکاری... وقتی مخاطب با گزینههای مزبور رو به رو میشود، ناگزیز گزینه موهومِ چهارم یعنی مری بارت را انتخاب میکند چون سه اسم اولی، اسامی مردان است و نه زن. گزینه مری بارتِ موهوم هم که اصطلاحی است پزشکی صرفا برای رد گم کنی مخاطب بیچاره است... اما روند اجرای این مسابقه آنچنان که اجرای فرزاد حسنی، مهم نیست... با اغماض میتوان تمامی این برنامه سرکاری را شوخیای با مخاطب دانست... اما اجرای فرزاد حسنی، لحن غیر انسانی او و نحوه مخاطب قرار دادن آن بنده خدا و سعی او در حقیر جلوه دادن او فوق العاده ناراحت کننده و غم انگیز است...
آیا این برنامه صرفا یک شوخی زننده است؟
آیا این برنامه سعی کرده به مخاطب بگوید، مخاطبان نمیفهمند؟
آیا فرزاد حسنی از موضعی همه چیز دان و همه چیز خوان با شرکت کننده آن مسابقه کذایی صحبت میکند؟
و آیا فرزاد حسنی واقعا خیلی میفهمد؟
به میمنت فرهنگ جاری شوخی و مزاح در ایران، احتمالا دست اندرکاران این برنامه و شخصِ فرزاد حسنی این کارشان را جدی نمیگیرند. ما فرض میکنیم که آنها (یعنی دست اندرکاران این برنامه) فکر میکنند به واسطه یک شوخی دلنشین(!!!) دارند به مخاطب گوشزد میکنند که کم کتاب میخوانند، از جهان علم و دانش بی اطلاعند و اگر اطلاعاتی هم دارند، اطلاعاتی کم و غلط است... اما آنچه در اجرا نمود دارد صرفا تحقیر یک مخاطب سردرگم است... ساخت فحوایی این برنامه مبتذل و اجرای سخیف و سراسر حقارت بار فرزاد حسنی بیش از همه گویای ضعف فرهنگی خود آنها ست...
زمانی که قرار است شرکت کننده مسابقه با جایزه 50 میلیون تومانی برنامه رو به رو شود، و بعد متوجه میشود که خبری از جایزه نیست با رفتاری شایسته تنها لبخندی رو به فرزاد حسنی میزند، اما حسنی دائم تکرار میکند: "زرشک"... "زرشک..." و اینکه "زرشک دوست داری؟"... واقعا فرزاد حسنی منتظر این است که کسی به او بگوید "آیا این رفتار و این لحن حرف زدن درست است" یا نه به کل حواسش نیست، دارد چه میگوید؟
ما خیلی وقت است که از صدا و سیما و به خصوص سیما برای پخش برنامههای فرهنگی- هنری، معرفی کتاب، پخش موسیقیهای فاخر، دعوت از هنرمندان، توجهی هر چند اندک به نویسندگان و شاعران معاصر و خیلی چیزهای دیگر بریدهایم، اما دست کم این انتظار را هم داریم که به صورت مستقیم و علنی مردم را تحقیر نکند...
همین...
دست شما درد نکند!