سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: فیلم آنو بسیار به متن داستان نزدیک است و وفاداری خود را به متن داستان حفظ کرده است. فیلم محصول کشورهای آلمان، فرانسه و ایتالیا است. "نام گل سرخ" چهارمین اثر آنو است که موفق به دریافت دو جایزه "بفتا" و چند جایزه سینمایی دیگر شد. فیلم به صورت رنگی و در 131 دقیقه به روی پرده سینماها رفت.

داستان فیلم درباره کشیش باهوش انگلیسی به نام ویلیام با بازی "کانری" است که به همراه آدسو - با بازی "اسلیتر"- شاگرد جوانش، برای شرکت در مباحثه‏‌ای الهی درباره عیسی مسیح، به صومعه‌ای در شمال ایتالیا می‏‌روند. راهب بزرگ صومعه، آنان را از مرگ مرموز یکی از کتابداران کتابخانه آگاه می‏کند، و وقتی فردای آن روز جسد راهب دیگری که مترجم یونانی بوده در کتابخانه صومعه پیدا می‏شود، ویلیام و آدسو برای یافتن علت مرگ آنان به بخش کتاب‏های خطی کتابخانه می‏‌روند...

ماجرا مربوط به قرن چهاردهم میلادی است و کانری در مقام شرلوک هلمزِ قرون وسطایی، موفق به کشف حقیقت می‏‌شود. او که خودش زمانی از مفتشان مذهبی بوده، وقتی متوجه می‏‌شود کتاب "بوطیقا"ی ارسطو برای اینکه از انتشارش جلوگیری شود، آلوده به سم شده، از طریق نشانه‏‌ها و معناها به تحقیقاتش ادامه می‏‌دهد.

در ابتدای فیلم وقتی ویلیام وارد کلیسا می‏‌شود - کلیسایی که قرار است ظرف چند روز آینده میزبان منازعه و جدلی باشد میان فرانسیسکن‌ها و کشیشان نماینده پاپ - وظیفه دارد تا در صومعه عظیمی که کتابخانه‌ای به شکل لابیرنت دارد، در مباحثه‏‌ای پردامنه شرکت جوید.

دیوارهای سر به فلک کشیده صومعه و کتابخانه عظیمش با راهروهای تو در تو هیبتی ترسناک دارند، شاید دلیل آن عظمت حقایقی است که این بناها سعی در کتمان آن در دل خویش دارند. شیوه جنایت هم کاملا کتابخانه‏ای است، چرا که صفحات کتب ممنوعه به سمی خطرناک و در عین حال چسبناک آغشته شده و تنها کافی است خواننده یک بار انگشت خود را برای ورق زدن کتاب به زبان بزند.

بسیاری از منتقدان بر این عقیده‌‏اند که آنو مناسب‏ترین گزینه برای کارگردانی این فیلم بوده است چرا که او فارغ التحصیل رشته هنرهای قرون وسطی بود و حتی در یازده سالگی مستندی راجع به نقاشی‏‌ها و گچ‏بری‌های یک کلیسا در فرانسه ساخته بود.

البته آنو بر این اعتقاد دارد که فیلمش تجربه‏‌ای از نوع باستان‏شناسی است و نه نشانه‏‌شناسی.

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی