سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: فیلم آنو بسیار به متن داستان نزدیک است و وفاداری خود را به متن داستان حفظ کرده است. فیلم محصول کشورهای آلمان، فرانسه و ایتالیا است. "نام گل سرخ" چهارمین اثر آنو است که موفق به دریافت دو جایزه "بفتا" و چند جایزه سینمایی دیگر شد. فیلم به صورت رنگی و در 131 دقیقه به روی پرده سینماها رفت.
داستان فیلم درباره کشیش باهوش انگلیسی به نام ویلیام با بازی "کانری" است که به همراه آدسو - با بازی "اسلیتر"- شاگرد جوانش، برای شرکت در مباحثهای الهی درباره عیسی مسیح، به صومعهای در شمال ایتالیا میروند. راهب بزرگ صومعه، آنان را از مرگ مرموز یکی از کتابداران کتابخانه آگاه میکند، و وقتی فردای آن روز جسد راهب دیگری که مترجم یونانی بوده در کتابخانه صومعه پیدا میشود، ویلیام و آدسو برای یافتن علت مرگ آنان به بخش کتابهای خطی کتابخانه میروند...
ماجرا مربوط به قرن چهاردهم میلادی است و کانری در مقام شرلوک هلمزِ قرون وسطایی، موفق به کشف حقیقت میشود. او که خودش زمانی از مفتشان مذهبی بوده، وقتی متوجه میشود کتاب "بوطیقا"ی ارسطو برای اینکه از انتشارش جلوگیری شود، آلوده به سم شده، از طریق نشانهها و معناها به تحقیقاتش ادامه میدهد.
در ابتدای فیلم وقتی ویلیام وارد کلیسا میشود - کلیسایی که قرار است ظرف چند روز آینده میزبان منازعه و جدلی باشد میان فرانسیسکنها و کشیشان نماینده پاپ - وظیفه دارد تا در صومعه عظیمی که کتابخانهای به شکل لابیرنت دارد، در مباحثهای پردامنه شرکت جوید.
دیوارهای سر به فلک کشیده صومعه و کتابخانه عظیمش با راهروهای تو در تو هیبتی ترسناک دارند، شاید دلیل آن عظمت حقایقی است که این بناها سعی در کتمان آن در دل خویش دارند. شیوه جنایت هم کاملا کتابخانهای است، چرا که صفحات کتب ممنوعه به سمی خطرناک و در عین حال چسبناک آغشته شده و تنها کافی است خواننده یک بار انگشت خود را برای ورق زدن کتاب به زبان بزند.
بسیاری از منتقدان بر این عقیدهاند که آنو مناسبترین گزینه برای کارگردانی این فیلم بوده است چرا که او فارغ التحصیل رشته هنرهای قرون وسطی بود و حتی در یازده سالگی مستندی راجع به نقاشیها و گچبریهای یک کلیسا در فرانسه ساخته بود.
البته آنو بر این اعتقاد دارد که فیلمش تجربهای از نوع باستانشناسی است و نه نشانهشناسی.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی