به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، ژولت بوژگای دراماتورژ، کارگردان، نمایشنامه نویس و فیلمنامه نویس مجارستانی، برنده جایزه ارنونایس در سال ۱۹۹۲، جایزه نمایشنامه نویسی جشنواره برلین برای نمایشنامه آرتور و پل، جایزه جشنواره نمایشنامه نویسان انگلیسی در سالهای ۱۹۷۷، ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ و برنده جایزه شیر طلایی بهترین دراماتورژ است. از این نویسنده نمایشنامههای "دوستدار روشنایی"، "عشق تا سرحد دیوانگی"، "عسل سیاه"، "ملکه برفی"، "بچه" و... شهرت دارند. در حاشیه سی و دومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر گپ و گفتی با این نمایشنامهنویس مجارستانی و داور بخش مسابقه بینالملل جشنواره داشتهایم که در ادامه می خوانید.
چه شد که تصمیم گرفتید در جشنواره تئاتر فجر ایران به عنوان داور شرکت کنید؟
یکی از دلایل این بود که ماه نوامبر گذشته در عراق در یک جشنواره به عنوان داور حضور داشتم و در آنجا با خانم فرین زاهدی آشنا شدم و همین آشنایی باعث حضور من در جشنواره تئاتر فجر شد. دلیل دوم جایزه های من در زمینه نمایشنامه نویسی است.
به احتمال زیاد شما پیش از ورود به ایران درباره جشنواره تئاتر فجر تحقیقاتی داشته اید. نظر شما درباره این جشنواره چیست؟
من یک رویای قدیمی برای سفر به ایران داشتم و راجع به فرهنگ ایران و ارتباط میان ایران و مجارستان مطالعه زیادی دارم. تا جایی که امروز احساس میکنم که ایران برای من مانند دیگر کشورها نیست، بلکه میتوانم این کشور را میهن دوم خویش بدانم. ایران کشوری بسیار تاریخی است و من هر لحظه حضور تاریخ را احساس میکنم. این امر بسیار برای من دلپذیر است. حتی نخستین نمایشی که در ایران دیدم، با وجود آنکه واژهها را نمیفهمیدم، اما احساس میکردم که نمایشی به زبان مجارستانی دیده ام؛ چون موسیقی این زبان برایم آشنا بود.
جشنواره تئاتر فجر را با سایر جشنواره های بین المللی تئاتر که در آنها حضور داشتهاید چگونه مقایسه میکنید؟
در سایر جشنوارهها از جمله در هند یا عراق، من جشنوارهای ندیدم. آنها تنها جشنوارههایی تبلیغاتی و بیشتر سیاسی هستند. به عنوان مثال در جشنواره بغداد، حضور رییس جمهور و وزیران و سایر مسوولین سیاسی بسیار آشکار بود و همین امر بعد سیاسی به جشنواره میداد. اما تا امروز در جشنواره فجر چنین احساسی نداشتهام و معتقدم که در این جشنواره تنها درباره هنر و فرهنگ سخن میگوییم و میاندیشیم. اما از سوی دیگر من بسیار متاسفم که نمیتوانم همه نمایشها را ببینم. در این جدول - اشاره به جدول نمایشهای جشنواره - گزینههای بسیاری وجود دارد، اما متاسفانه چون من مجبور هستم که اجرای نمایشهای بخش مسابقه بینالملل را ببینم، برخی نمایشهای بخش های دیگر را نخواهم دید و احساس میکنم که چیزهای زیادی از دست میدهم. من احساس میکنم که این جشنواره یک جشنواره واقعی فرهنگی و هنری است.
تاکنون چند نمایش در جشنواره دیدهاید؟
پنج یا شش نمایش.
این نمایشها را چطور ارزیابی میکنید؟
آنها را بسیار دوست داشتم. نخستین اجرایی که دیدم، نمایشی ایرانی درباره سالومه در بخش خارج از مسابقه بود که در خانه هنرمندان ایران به روی صحنه رفت. این اجرا خیلی خوب بود. همچنین نمایش ایرانی دیگری را نیز که دو سه روز پیش دیدم بسیار دوست داشتم. همچنین اپرای عروسکی هم که با آنکه در جدول مسابقه نیست، اما فرصتی دست داد تا به تماشای آن بنشینم و نمایش بسیار خوبی بود. نمایشهای متفاوتی از جمله عروسکی، پانتومیم و... در این جشنواره دیدهام که همگی نمایشهای خوبی بودند. به نظرم این جشنواره بسیار رنگارنگ است.
درباره تماشاگران ایرانی چطور فکر میکنید؟
هنوز آنها را درست نمیشناسم، بنابراین در این باره نمیتوانم به موضوع خاصی اشاره کنم.
و نکته آخر؟
من بسیار خوشحال هستم که دولت مجارستان در حال حاضر با تحریمهای سیاسی ایران مخالفت میکند و معتقد است که این تحریمها باید برداشته شود. در جدول جشنواره هم نمایشی را دیدم که کار مشترک ایران و مجارستان است و من خوشحال هستم که دوباره این پل میان فرهنگ و هنر ایران و مجارستان ایجاد شده است.
انتهای پیام/
ساسان پارسی