سرویس سینمایی هنرآنلاین: بهار کاتوزی نویسنده و بازیگر فیلم سینمایی "اینجا کسی نمی‌میرد" به کارگردانی حسین کندری است که سال گذشته در بخش هنر و تجربه جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. او در این فیلم با رضا بهبودی و هومن سیدی همبازی است.

کاتوزی که پیش از این در عرصه تئاتر و به عنوان نمایشنامه‌نویس شناخته‌ شده است، درباره نگارش "اینجا کسی نمی‌میرد" که اولین تجربه کندری هم هست، به خبرنگار هنرآنلاین گفت: در ابتدا این فیلمنامه توسط یک نفر دیگر به من پیشنهاد شد. آن فیلمنامه با محوریت رئال نوشته شد، اما در آن مقطع به دلایلی کار نشد و به واسطه سینا سعیدیان تهیه کننده کار من با حسین کندری آشنا شدم و قرار بر این شد که یک تله‌فیلم کارکنیم. در این تبادل، فیلمنامه را دادم تا بخواند، در ادامه پیشنهاد‌هایی درباره موقعیت به من داد و حاصل آن چهار بازنویسی دیگر بود و در این بازنویسی‌ها مسیر فیلمنامه کاملاً تغییر کرد و از یک رئال کاملاً اجتماعی، تبدیل به داستانی شد که از نقطه دید شخصیتی که دارای بیماری روانی است شروع به روایت می‌شود.

کاتوزی درباره بازی در "اینجا کسی نمی‌میرد" و همچنین نگارش فیلمنامه آن و تغییر مدیوم بیان کرد: من فیلمنامه‌نویسی را خیلی پیش‌تر انجام می‌دادم، سال‌های قبل با رادیو و تلویزیون کار کرده بودم و این تجربیات را داشتم. اما به نظرم خیلی تفاوتی میان نمایشنامه‌نویسی و یا فیلمنامه‌نویسی نیست. نگارش، نگارش است و تنها مدیوم است که تغییر می‌کند.

بازیگر نمایش" کامنت" در ادامه درباره نقش روژین در فیلم "اینجا کسی نمی‌میرد" اظهار کرد: بازی در این فیلم برای من کار سخت‌تری بود. درباره انتخاب بازیگران سایر نقش‌ها اتفاق نظر صد در صدی داشتیم و تنها نقطه‌ای که اتفاق نظری روی آن نداشتیم، نقش روژین بود. چرا که نمی‌خواستم بازی کنم و دوستان دیگری را پیشنهاد کردم که به نتیجه نرسید و درنهایت با پیشنهاد دوستان و تمایل خودم برای اینکه در این زمینه خودم را محک بزنم، پذیرفتم در نقش روژین ایفای نقش کنم.

کاتوزی درباره تأثیر نگارش فیلمنامه در بازی عنوان کرد: نمی‌دانم این نگارش کمک است یا آسیب، چرا که به نظر من بازی کردن در نقشی که خودت آن را نوشته باشی حرکت روی لبه تیغ است. در جاهایی به تو کمک می‌کند که تحلیل شخصیت نداشته باشی، چون به تک‌تک سکانس‌ها اشراف کامل داری، ولی همین امکان ممکن است تبدیل به آسیب شود، چرا که به عنوان نویسنده با خودت درگیر هستی. وجه بازیگری و نویسندگی در درونت شروع به مبارزه می‌کنند و این کار سختی است.