سرویس سینما هنرآنلاین: سینما نیز مانند دیگر هنرها برای مخاطبان اثر خلق میکند. در حقیقت بدون مخاطب هنری نیز وجود نخواهد داشت، زیرا مورد ارزیابی قرار نگرفته است. کسانی که آثاری را تولید میکنند، اما مخاطب یا منتقدی ندارند، هرگز اثرشان ماندگار نخواهد بود. ممکن است کسی اثری را تولید کند و این اثر در جشنوارهای کوچک یا بزرگ توسط چند داور مورد تقدیر قرار بگیرد، اما بدون داشتن مخاطب، دیر یا زود این اثر همراه با جایزهاش در ویترین خاطرات دفن خواهد شد. اثری ماندگار و تاثیرگذار خواهد بود که از طرف مخاطبان مورد قبول واقع شود. گرفتن جایزه نشان دهنده موفقیت صاحب اثر نیست، موفقیت زمانی حاصل میشود که مخاطب آن را دیده و ارزیابی کرده باشد. سینمای ایران از زمانی که آغاز به کار کرده، به ویژه بعد از انقلاب از لحاظ گرفتن جایزه موفقیتهای زیادی داشته، از جایزه اسکار گرفته تا جایزه جشنوارههای ناشناخته! گاه برخی از کارگردانان، تهیهکنندگان، بازیگران و دیگر دستاندرکاران، جایزههایی را ادعا میکنند گرفتهاند که نام آن جشنواره یا حتی شهری که در آنجا برگزار شده به چشم آشنا نمیآید! معلوم نیست به چه علتی چنین کاری را برای آن انجام میدهند. گرفتن جایزه، نه تنها بد نیست، بلکه بسیار هم خوب و پسندیده است، اما باید دید این جایزه چه تاثیری بر سینمای ایران دارد و چه اتفاقهایی را رقم میزند. فیلمسازانی که فقط برای جشنوارههای کوچک و بزرگ فیلم میسازند، هرگز موفق نبوده و نخواهند بود، زیرا فیلم خود و ایده خویش را جلوی دوربین نمیبرند، بلکه طبق سلیقه آن جشنواره فیلمسازی میکنند که این یعنی فاجعه. فیلمسازی که نتواند ایدههای خود را بسازد، در کارش شکست خواهد خورد، اگر موفقیتی نیز به دست آورد زودگذر خواهد بود. مانند بسیاری از فیلمسازان ریز و درشتی که در اطراف خود دیده و میبینیم.
جایزه اسکار یک ویژگی خاص دارد، فیلمی که میخواهد در این جایزه معظم حضور داشته باشد، باید حتما اکران شده باشد. این یعنی مخاطب مهمتر از هر چیز دیگری است. برای همین است که سینمای هالیوود سرآمد همه سینماهای جهان است. زیرا آنها به مخاطب اهمیت خاصی میدهند. آنها میدانند که بیمخاطب سینمایی وجود نخواهد داشت. کارگردانی موفق است که دیدگاه خود را در فیلم پیاده کند، نه دیدگاههای جشنوارههای مختلف را. فیلمساز حرفهای برای گرفتن جایزه فیلم نمیسازد، بلکه برای جذب مخاطب این کار را میکند. او میداند در سینما باید تماشاگری حضور داشته و به تماشای فیلماش بنشیند تا بتواند حرفش را بزند، بدون تماشاگر حرفش به در و دیوار خواهد خورد!
سینمای ایران از لحاظ گرفتن جایزه موفق بوده، اما هرگز فیلمهایش اکران جهانی نداشته و در باکس آفیس ثبت نشده است. تا زمانی که فیلمهای ایرانی توانایی حضور در باکس آفیس جهانی را پیدا نکنند، نمیتوان سینمای ایران را قدرتمند و موفق دانست. کارگردانان بزرگ دنیا، با ساختن فیلمهای خوب، هم جشنوارهها را وادار میکنند به آنها جایزه دهند، هم مخاطب را جذب کرده و هم در اکران جهانی موفق هستند و نامشان بر جریده باکس آفیس ثبت میشود. هم و غم سینمای ایران، اگر میخواهد پیشرفت کند، باید این باشد که با ساخت فیلمهای خوب و با استانداردهای جهانی، هم مخاطبان ایرانی را جذب کند و هم تماشاگران غیر ایرانی را. تا زمانی که فیلمسازان ایرانی چشم به جشنوارهها داشته یا فیلمهای نازل و بیکیفیت برای مصرف داخلی تولید کنند، هرگز سینمای موفقی نخواهیم داشت. سینمای ایران، زمانی موفق خواهد بود که هم جایزه بگیرد و هم جایی را در باکس آفیس اشغال کند.
سیدرضا اورنگ