سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: مجتبی ویسی شبکههای اجتماعی را "شمشیر دولبه" توصیف میکند و معتقد است این شبکهها با تمام خدمتهایشان آسیبهایی هم دارند که مولفان باید مراقب آنها باشد.
این شاعر و مترجم در گفتوگو با ایسنا درباره تاثیر شبکههای اجتماعی و فضای مجازی بر جامعه بهخصوص اهل قلم گفت: بهگمانم بهتر است اهل قلم چندان در بند این محصولات و ابزار و شبکههای اجتماعی و... نباشند. وقتی ادبیات سیال است چرا مولف در قید و بند باشد، بهخصوص در بند این ابزار که مدت کوتاهی گل میکنند و زود هم از دور خارج میشوند؟ زمانی فیسبوک بروبیایی داشت، حالا دوره تلگرام و اینستاگرام است و فردا شبکههای دیگری از راه میرسند.
او در ادامه متذکر شد: این شبکهها میآیند و میروند اما در عین حال میتوانند بر ذهن و رفتار تأثیر بگذارند، میتوانند انسانها را تغییر دهند و اهالی قلم هم از این امر مستثنا نیستند. صورت فردی انسان در حال منسوخ شدن است. قبلا میشد آدمها را با صورتهای زیستی فردی دید، اما امروز ابزارها رفتار خاص خودشان را رواج میدهند.
ویسی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا میتوان تاثیر و تغییر اجتماعی را کارکرد مولف دانست، بیان کرد: جامعه و مخاطبان میتوانند از اثر مولف تأثیر بگیرند یا اثر مولف یکی از عوامل تغییر اجتماعی تلقی شود؛ از این نظر که مولف یا خالق اثر در بیشتر مواقع با شرایط موجود چالش دارد و همواره نارساییها، وضعیتهای بغرنج و گرفتاریها را میبیند.
او با بیان اینکه "اساسا داستان یا شعر در بسیاری از موارد دارای چالش و بحراناند"، اظهار کرد: ادبیات مقطعی از بحران فردی یا اجتماعی را به تصویر میکشد و در افراطیترین حالت با مفاهیم انسانی و با مسائل فردی و اجتماعی سروکار دارد، حتی در داستان علمی-تخیلی هم به همین صورت است.
این مترجم و شاعر افزود: از این منظر میتوان چنین استدلال کرد که مولف رو به تغییر وضعیت و شرایط، رو به فراتر و رو به آرمانها و ایدهآلها دارد. اما نکته مهم در همه حال این است که اینها باید از طریق داستان، شعر و در کل ادبیات که بستری ادبی و هنری است شکل بگیرد. خالق اثر در وهله اول باید بتواند اثر هنری خلق کند؛ چون به واقعیت صرف و خشک و خالی بسنده نمیکند.