سرویس مد و لباس هنرآنلاین : نمی‌خواهیم صحبت از حجاب به میان آوریم به معنای صرفاً پوششی که با استفاده از طرح‌ها و مدهای ایرانی و اسلامی در جامعه بروز و ثبوت یافته است، بلکه این بار قصد داریم به نوعی حرف از دگراندیشی در نگاه نسبت به پوشش برخی افراد جامعه به میان آوریم که آرام آرام خلأ یک جریان فکری با اصالت را در انتخاب لباس برایمان گوشزد می‌کند.

حجاب چه در میان زنان و چه مردان جامعه ایرانی دارای فراز و نشیب‌های زیادی طی سال‌های اخیر بوده است که البته تاکنون هیچ وحدت رویه‎ای رابراساس قانون در مواجهه با این رفتار اجتماعی شاهد نبوده‌ایم.

اما مسلماً آنچه که به تازگی شاهد آن هستیم و از آن به سوء رفتار در نحوه مد و لباس که هیچ سنخیتی با باور و اصالت ایرانی ندارد تعبیر می‌شود لباس‌هایی عجیب و غریب در پشت ویترین مغازه‌های شهرمان است؛ لباس‌هایی که نه طرح خاصی دارند و نه رنگ لعاب جذاب و گویی از جنگ جهانی برگشته‌اند!

تهی کردن افکار مردمِ با اصل و نصب ایرانی و جایگزین کردن آن با مُدل‌های اینچنینی آن هم در شرایط کنونی که عرصه مد و لباسمان روز به روز بیش از گذشته پیشرفت می‌کند و با نگاه خاص مدیران فرهنگی و بروز هنر طراحان و تولیدکنندگان مد و لباس روزهای خوبی را پیش روی خود احساس می‌کند، چندان قابل توجیه نیست.

البته که وقتی چیزی وجود ندارد پس نمی‌توان در فضایی خلأگون داد سخن داد... منظورمان را بگذارید به حساب اوج بی‌هویتی در تصویر این مطلب!

‌برداشت‌ها می‌شود از این تصویر داشت که افزایش نمونه‌های اینچنینی در ویترین مغازه‌های شهرمان با مارک‌ها و برندهای رنگ و وارنگ عاقبتی بهتر و نویدبخش‌تر از آنچه اکنون نمونه‌ای از آن را در تصویر مشاهده می‌کنید و شاید توسط عده خاصی هم بر تن شود به دنبال ندارد... مسئله‌ای که موجودیتش حتی در همین سطح به شعور، خرد و باور ایرانی ضربه وارد می‌کند.

عطیه پژم