سرویس سینما هنرآنلاین: مهاجرت یک پدیده اجتماعی است که از دیرباز وجود داشته. برخی از مهاجرت‌ها ناخواسته بوده و برخی خواسته. در دین مبین اسلام نیز مهاجرت نیکو داشته و توصیه شده است. عده‌ای برای کسب روزی مهاجرت می‌کنند، گروهی برای زندگی بهتر، برخی برای پیدا کردن جایگاهی مناسب، عده‌ای متوهم نیز برای رسیدن به آرزوهای واهی و خواسته‌های نامعقول.

بهترین، مهم‌ترین و زیباترین نوع مهاجرت در دنیای مادی، مهاجرت برای کسب دانش و پیشرفت علمی است. برخی از کشورهای مهم جهان را مهاجران تشکیل داده‌اند. مملکت بزرگ ایران نیز بر اثر مهاجرت قوم آریایی از سیبری شکل گرفته است. هیچ‌کس نمی‌تواند اصل مهاجرت را نفی کند، اما انتقاد به برخی از مهاجرت‌ها وارد است، زیرا برخی از آنها آسیب زننده است.

خوشبختی انسان دست خودش است. هیچ‌کس و هیچ‌چیز نمی‌تواند خوشبختی واقعی به وجود آورد، جز خود انسان. خوشبختی در دل است، نه در جسم. کسانی که برای کسب علم مهاجرت را برمی‌گزینند، هر نوع سختی را به جان می‌خرند تا به آنچه می‌خواهند برسند که می‌رسند، زیرا عزم‌شان جزم است.

بدترین گروه مهاجران، افراد متوهمی هستند که خود نمی‌دانند چه می‌خواهند و در پی چه هستند. اینان برای رسیدن به آرزوهای واهی هر خفتی را می‌پذیرند و به هر کاری تن می‌دهند، اما هرگز طعم واقعی خوشبختی را نمی‌چشند، چون خوشبختی در آن چیزهایی بوده که به تاراج گذاشتند.

در عالم هنر نیز مهاجرت بسیار صورت می‌گیرد، عده‌ای خود خواسته برای پیشرفت هجرت می‌کنند و عده‌ای ناخواسته یا خود خواسته برای پسرفت!

هنرمند واقعی، برای رسیدن به اهداف و پیشرفت هنر خویش، هرگز تن به خفت نمی‌دهد، زیرا نیک می‌داند تن به خفت دادن، مساوی است با از دست دادن هنر.

مدتی است، برخی از شبکه‌های ماهواره‌ای که هدف‌شان مشخص است، برای برخی از به اصطلاح بازیگران ایرانی تور پهن کرده و سعی دارند آنان را به دام بیندازند که عده‌ای را انداخته‌اند. آنانی که دم به تله داده‌اند، از گروه بازیگران مطرح نیستند، کسانی هستند که سال‌ها جلوی دوربین رفتند، اما نتوانستند مقبول مردم واقع شوند. این گروه اگر هنری داشتند، در طول مدت طولانی فعالیت خود می‌توانستند آن را نشان بدهند، اما ندادند، چون نداشتند. تعداد معدودی که جذب یک شبکه ماهواره‌ای خاص شده‌اند، پیش از شروع به کار، تن به خواسته‌های زشت و نامعقول گردانندگان این شبکه دادند.

اصل حجاب امری است خود خواسته، هر چند که در جمهوری اسلامی یک قانون است. کسی که اصل حجاب را باور داشته باشد، در هر جای دنیا آن را حفظ می‌کند و کسی که اعتقادی به آن نداشته باشد، در هر جایی، حتی در جمهوری اسلامی آن را رعایت نمی‌کند. عوامل بازدارنده نمی‌توانند جلوی این کار را بگیرند. کشف حجاب بازیگران ایرانی اغفال شده توسط این شبکه حکایت دیگری دارد. گردانندگان این شبکه، آگاهانه بازیگران را مجبور به کشف حجاب و گرفتن عکس‌های آنچنانی کردند، زیرا می‌دانستند فقط با گرفتن هویت دینی و ملی می‌توانند این گروه را چون موم در دست بگیرند و به هر شکلی که می‌خواهند در آورند.

این گروه از به اصطلاح بازیگران، بیکاری و کم‌کاری در ایران را بهانه خود قرار داده‌اند که بهانه خوبی نیست. هر چند که در رکورد فعلی، نمی‌توان کم‌کاری و بی‌کاری را منکر شد، اما رقابت چه می‌شود؟ در رقابت هرکس که تواناتر است پیروز می‌شود. مطمئناً اگر این گروه در کار خود توانا بودند هرگز کم کار یا بیکار نمی‌شدند. کم‌کاری و بیکاری برای بسیاری از بازیگران وجود دارد، آیا همه جذب این شبکه ماهواره‌ای شدند؟ نه، نشده‌اند، زیرا برای خودشان، کارشان و هویت‌شان ارزش قائل هستند. آیا مبلغی پول ارزش آن را دارد تا کسی هویت خود را به تاراج بگذارد؟ بسیاری از هنرمندان ایرانی مدام به خارج از کشور می‌روند و می‌آیند و یا می‌مانند، بدون آنکه به وطن و هویت خود پشت کنند.

آن کسانی که به این شبکه ماهواره‌ای پیوستند، چرا بی‌سر و صدا نرفتند بازی کنند و بیایند؟ چرا با سر و صدا و گرفتن عکس‌های آنچنانی؟ آن گونه که مشخص است، بسیاری از این دست بازیگران به خاطر مسائل مالی با مسوولان آن شبکه مشکل پیدا کرده‌اند، اما روی بازگشت به کشور را ندارند. متاسفانه در این قضیه، برخی از رسانه‌ها درست عمل نکرده و این مورد را درشت‌نمایی کردند. بهترین کاری که رسانه‌ها می‌توانستند و می‌توانند انجام دهند، بی‌توجهی به اخبار این نوع بازیگران است. واقعاً رفتن چند بازیگر معمولی و کار نابلد، چه اتفاق مهمی است که آن را در بوق و کرنا کرده و می‌کنند. بگذارید هر بازیگری که می‌خواهد برود و هر که می‌خواهد بماند. نباید به این مسئله حساسیت نشان داد، زیرا ارزش ندارد.

سید رضا اورنگ