سرویس استان های هنرآنلاین : انجمن فیلم کوتاه شیراز با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس در ادامه برنامه نمایش هفتگی فیلم های داستانی بلند، کوتاه و مستند مطرح ایران و جهان، چهارشنبه ٢ تیرماه، نمایش فیلم "خانه دوست کجاست" ساخته عباس کیارستمی را نمایش می دهد .
رئیس انجمن فیلم کوتاه شیراز بیان داشت: این فیلم، برنده جایزه اوژه هیئت داوران و لوح زرین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۵، نامزد پلنگ طلایی، برنده پلنگ برنزی، دریافت جایزه کنفدراسیون بینالمللی هنر سینما، برنده جایزه فیبرشی و فیلم منتخب انجمن منتقدان فیلم جشنواره فیلم لوکارنو ۱۹۸۹ است.
محسن مقدم افزود: "خانه دوست کجاست" جایزه اوژه هیئت داوران و لوح زرین جشنوارهٔ فیلم فجر ۱۳۶۵، سینمای هنر و تجربه در دومین جشنواره برخوردهای سینمایی کن ۱۹۸۹، گریفون برنزی و مدال طلای شهر جشنواره فیلم جیفونی ۱۹۹۰، جام نقرهای و جایزه اوژه جشنواره فیلم ریمینی ۱۹۹۰، بهترین فیلم جشنواره سلطنتی بلژیک ۱۹۹۰، سینه کید جشنواره بینالمللی فیلم کودکان آمستردام ۱۹۹۲ و برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم رم ۱۹۹۵ را در کارنامه هنری خود دارد.
او ادامه داد: این برنامه چهارشنبه ٢ تیر ماه ، ساعت ١٨ ، در تالار حافظ فرهنگ و ارشاد فارس؛ سینما غزل برگزار می شود و ورود برای علاقمندان آزاد است.
رئیس انجمن فیلم کوتاه شیراز با اشاره به اینکه فیلم "خانه دوست کجاست "به شرح و حکایت یک معلم دبستان می پردازد، گفت: در این ماجرا، شاگرد توسط معلم یاد شده، تهدید می شود که اگر یک بار دیگر مشق اش را در دفترش ننویسد از مدرسه اخراجش کند. همان روز بغل-دستی این بچه دفتر دوستش را اشتباهی بر می دارد. وقتی به خانه می رسد متوجه قضیه شده و در ادامه ماجرا، جستجو برای یافتن خانه دوست را آغاز می کند...
مقدم ابراز داشت: در نگاه اول محال به نظر می رسد داستانی چنین سرراست و ساده کشش تبدیل شدن به یک فیلم بلند را داشته باشد، اما جادوی سینمای کیارستمی در بازپرداخت واقعیت از همین داستان پیش پا افتاده هم اثری جذاب و دوست داشتنی ساخته است. قهرمان داستان باز هم شخصیتی است تنها که جامعه ی پیرامون درکش نمی کند و در عین حال سمج و متکی به نفس است؛ تقریبا در تمام آثار کیارستمی تا قبل از شیرین چنین شخصیتی وجود دارد!
او افزود: این عدم درک متقابل بین شخصیت اصلی و محیط آنقدر آزار دهنده است که عاقبت پسرک را وادار به شکستن ساختار جعلی و نظام مصنوعی میکند(کیارستمی در سکانس آغازین هم اشاره هوشمندانه ای به این موضوع میکند. بچه ها قبل از رسیدن معلم، در کلاس هرکار می خواهند می کنند و تخته را خط خطی کرده اند اما با رسیدن معلم ناگهان نظمی مصنوعی بر کلاس حاکم میشود) به هر حال سفر برای یافتن دوست شروع میشود!
او ادامه داد: کارگردان در فضاسازی دنیای کودکان و تلطیف احساسات مخاطب بزرگسال چنان موفق است که دیدن شلواری شبیه شلوار دوست یا صدای پارس کردن یک سگ تبدیل میشود به تعلیقی تاثیرگذار! تقریبا هیچ موضوع بی هدف و هرزی در فیلمنامه نیست. گاهی فکر می کنیم از سر بازیگوشی صحنه ای یا دیالوگی در فیلم گنجانده شده که هدف خاصی ندارد اما به مرور میبینیم همه چیز هدفدار است، مثل آن پسرکی که در کلاس رفته زیر میز و کمرش درد میکند و چند سکانس بعد دلیلش را می بینیم یا حرف هایی که پدربزرگ در مورد تعلیم و تربیت کودکان می زند در ابتدا به لطیفه ای می ماند و آن همه تاکید بر مونولوگ پدربزرگ وقت کشی به نظر میرسد اما در سکانس ماقبل پایانی می فهمیم که چقدر آن تاکید هوشمندانه بوده است.
رئیس انجمن فیلم کوتاه شیراز مهارت کیارستمی را در تنظیم حرکات و زوایای دوربین، خلق موقعیتها در داخل قاب و دکوپاژ هم شگفت انگیز می داند و می افزاید: اوج هنر کیارستمی بازی گرفتن از کسانی است که کمترین آشنایی با دنیای سینما ندارند. تیم کارگردانی موفق شده اند طوری از نابازیگران روستایی بازی بگیرند که انگار دوربینی مخفی از زندگی واقعی جاری در روستا فیلم می گیرد. جالب آنجاست که اگر گاهی کسی نگاهش به دوربین می افتد همه چیز آنقدر واقعی است که فکر می کنیم این هم بخشی از واقعیت جاری است، بر خلاف اکثر فیلمسازانی که با نابازیگر کار می کنند و از نگاه کردن نابازیگر به دوربین آنقدر می ترسند و بازیگران را می ترسانند که گاهی شخصیت ها به شکل تابلویی سرشان را پایین می اندازند یا به طرف دیگری نگاه می کنند که از نگاه کردن به دوربین به مراتب بدتر است. اعتماد به نفس کیارستمی در این مورد هم ستودنی است.
مقدم با تاکید براینکه، اینها فقط گوشه ای از زیبایی های "خانه دوست کجاست؟" است، تصریح کرد: فیلم آنقدر دوست داشتنی است که می توان ساعت ها در موردش حرف زد. با اینکه کمی طولانی شد اما نمی توان در مورد پایان به شدت تاثیرگذار و معنادار فیلم چیزی نگفت. قهرمان داستان بعد از آن همه مشقتی که برای یافتن خانه دوست متحمل شده، خانه اش را پیدا می کند اما بدون دیدار دوست راه را بر میگردد! انگار این سفر اودیسه وار قهرمان کوچک داستان را پخته تر کرده انگار، این معرفت نه در اثر دیدار دوست که در اثر رنج سفر حاصل شده. این بی شک یکی از قویترین ساخته های کیارستمی است، فیلمسازی که از نظر بزرگترین منتقدان جهان یکی از تاثیرگذارترین کارگردانهای دهه ٩٠ است.