سرویس سینمایی هنرآنلاین : مسعود آبپرور کارگردان سریال موفق "هوش سیاه" درباره کمکاری این روزهای خود به خبرنگار هنرآنلاین گفت: این بیکاری نه خودخواسته است و نه از جانب کسی است، چرا که یک شرایط سومی هم دارد. ما کار آماده داریم و قصد ساخت سریال "کایدون" را هم دارم، ولی از آنجایی که از نظر اقتصادی شرایط محیا نیست و تلویزیون نیز اوضاع مالی خوبی ندارد، فعلاً انتظار میکشیم.
وی درباره سریال جدید خود بیان کرد: "کایدون" یک سریال جاسوسی و امنیتی است و نزدیک یک سال است که آماده شده و در بنیاد روایت کار نگارش آن انجام شده است. این بنیاد در ساخت این مجموعه نیز مشارکت دارد، اما نیازمند شریک دیگری هستیم تا بتوانیم شرایط را برای ساخت و تولید آن مهیا کنیم. از آنجایی که نمیتوانم درباره وضعیت تلویزیون ارزیابی دقیقی داشته باشم، فعلاً امیدوار هستیم.
کارگردان "قتل آنلاین" درباره فعالیت در سینما نیز عنوان کرد: در حال آمادهسازی یک کار، برای سینما هستم و امیدوارم که بتوانم این کار را به زودی کلید بزنم.
آب پرور همچنین درباره تمایل فیلمسازان به ساخت کارهای سایبری و اقبال آن در نزد مخاطب گفت: اقبال این دست کارها به این دلیل است که ما تابع اتفاقات تکنولوژیکی که در جهان رخ داده هستیم و در دو دهه گذشته فیلمسازی هم متأثر از این اتفاقات در جهان بوده است. ما هم با "قتل آنلاین" در سینما و "هوش سیاه" در تلویزیون این سبک فیلمسازی را تست زدیم و در زمان خودش بسیار مورد توجه واقع شد. الان هم فیلمنامه سریال " کایدون" آماده است. داستان این سریال در عرصه جاسوسی و امنیتی به شدت نظر به بخش سایبری و بهره گیری از تکنولوژیهای نوین دارد و اطمینان دارم اگر حمایت مالی لازم از آن صورت گیرد، کارچشمگیر و درجه یکی خواهد شد. فیلمسازی همواره متأثر از اتفاقات روز جهان است و نزد مخاطب نیز از اقبال خوبی همواره برخوردار بوده است. باید همکاران بیشتر وارد این حوزه شده و به تکنولوژی نوین نگاهی بیش از این داشته باشند.
این کارگردان سینما و تلویزیون، درباره وضعیت فعلی سینما و موفقیت آن در نیمفصل اول اظهار کرد: هر کسی که در این حوزه تنفس میکند و دغدغهاش سینماست از فروش خوبی که وجود دارد قطعاً خوشحال میشود. با نگاهی به فروش سینما که معادل چهارفصل پیش بوده، این اقتصاد امیدوارکننده است، اما در بعد فرهنگی شدیداً نیازمند اقدامات کلان مدیریت فرهنگی هستیم چرا که فروش کمدیهای سخیف بسیار نگرانکننده است و این نشان میدهد در زمینه سلیقه سازی برای مخاطب هیچ کاری انجام نشده و این متوجه مدیران، سیاستگذاران و فیلمسازان است که بیش از آنکه سلیقه سازی برای مخاطب بومی کرده باشند، خودشان تحت تأثیر سلیقه غالب قرار گرفتند و این به شدت خطرناک است.