سرویس مد و لباس هنرآنلاین : یک شلوار و پیراهن بلند که فرم دوخت و رنگ آن‌ها یکی است از جمله ویژگی بارز لباس سنتی زن خراسانی است.

اما در این لباس یک بالاپوش همچون ژیله مردانه که قد بسیار کوتاهی دارد نیز در نظر گرفته شده است که از نظر رنگی تجانسی با سرپوش این لباس دارد و در آن رنگ سفید و مشکلی به کار رفته است.

جلیقه بانوان این سرزمین دارای جلوه و شکوهی بومی است، پارچه آن را از مخمل الوان انتخاب کرده و تا حد امکان همه جای آن را به کمک انواع نوارهای رنگارنگ تزئین می‌کنند و به‌علاوه سکه‌های فراوان به آن می‌آویزند. قد آن تا کمرگاه بدون آستین و یقه و دو بر آن بدون دکمه رها می‌شود.

مجدد به سبب طبیعت بیابانی خطه خراسان همچون زن لر در لباس سنتی زن خراسانی نیز پوشش‌هایی چندلایه برای مواقع اضطراری همچون توفان شن و جلوگیری از سرما و گرما تعبیه شده است.

البته علاوه بر این‌ها پارچه‌ای به رنگ اخرایی نیز که بسیار بلند است و زن خراسانی حداقل می‌تواند به وسیله آن بالاتنه خود را بپوشاند در طراحی این لباس به‌کاررفته که شاید دلیل اصلی از کاربرد آن به سبب همرنگی با محیط استتار فرد در مواجهه با حیوانات وحشی و غارتگران بوده باشد.

نقل است در زمان رضاخان، کردهای شمال خراسان را به گلپایگان و بندرعباس تبعید کردند ولی پس از اخراج رضاخان آن‌ها دوباره به خراسان بازگشتند و لباس محلی این خطه در حقیقت مربوط به همین کردنشینان بوده و است.

کفش زنان خراسان به شکل نعلینی است که پاشنه کفش در روی تخت آن قرار گرفته است و از چرم الوان تهیه می‌شود. زیر پاشنه معمولاً نعل می‏‌کوبند و در پاشنه این کفش‌ها استخوان شتر به کار می‌رود و البته رویه کفش از چرم تزیین یافته است و در مجموع کفش زنان خراسان بسیار جذاب و دوست‌داشتنی برای هر ایرانی و غیرایرانی به نظر می‌رسد.