سرویس مد و لباس هنرآنلاین : مریم زمانی دارای لیسانس طراحی پارچه و لباس است و فوق لیسانس خود را در رشته پژوهش هنر و با گرایش طراحی لباس دریافت کرده است.

او که در حال انجام یک کار تحقیقاتی روی لباس اجتماع مردم ایران است، به هنرآنلاین گفت: زنان ایرانی سال‌ها در خیابان چادرهای رنگی گلدار به سر می‌کردند، انگار که در باغ گل بودند. این پوشش انتخاب شخصی آن‌ها بود و با آن راحت بودند ولی از جایی به بعد و در دهه 60 کاملاً سیاه و خاکستری شدیم.

زمانی ادامه داد: اولین تغییری که در حجاب مردم به وجود آمد انتخاب مانتوی بلند و گشاد بود و بعد یونیفرم‌هایی برای مدارس انتخاب شد که دیگر رنگ شاد نداشتند. وقوع جنگ تحمیلی و شرایط اقتصادی باعث شد که لباس اهمیت چندانی نداشته باشد و شرایط بازار هم به گونه‌ای بود که دیگر پارچه‌های رنگارنگ قدیمی وجود نداشتند.

این طراح لباس افزود: جامعه زمانی می‌تواند در پی مد باشد که اقتصاد غنی داشته و در آن تنوع وجود داشته باشد. اما در دهه 60 همه مردم ایران در یک رده قرار داشتند. پس از آن در دهه 70 بحث سازندگی به وجود آمد و گرایش به مد کمی بیشتر شد چون اوضاع اقتصادی بهتر شده بود. به وجود آمدن گرایش سرمایه‌داری خودبه‌خود باعث اهمیت پیدا کردن لباس شد، اما همچنان فشارهایی وجود داشت و باز هم مردم مجبور به انتخاب رنگ‌های تیره بودند. بنابراین مردم به مرور به تیره بودن عادت کردند.

زمانی ادامه داد: از طرفی رنگ تیره افراد را در جامعه پنهان می‌کند، بنابراین کسی در جامعه لباس روشن می‌پوشد که جرات دارد خود را نشان دهد. مردم لباس تیره می‌پوشند تا پشت هم پنهان شوند، اما بچه‌ها چون ابایی از دیده شدن ندارند به رنگ علاقه دارند. همین بچه وقتی به دوره نوجوانی می‌رسد با رفتارهای خانواده و اجتماع مواجه می‌شود و استفاده از لباس تیره برای او هم جا می‌افتد، بنابراین بحث روانشناسی هم مطرح می‌شود.

او با بیان اینکه عده‌ای می‌گویند رنگ تیره را دوست داریم گفت: وقتی بچه به پدر و مادرش نگاه می‌کند یاد می‌گیرد که تیره بپوشد و این موضوع در ذهن او ثبت می‌شود. حتی تا چند سال پیش اگر کسی لباس رنگی و روشن می‌خواست در هیچ مغازه‌ای نمی‌توانست آنچه را می‌خواهد پیدا کند. در دانشگاه و اداره هم از او ایراد می‌گیرند که چرا لباس رنگی پوشیده است.

زمانی با اشاره به تغییرات پوشش مردم گفت: در سال‌های اخیر تغییراتی به وجود آمد که دستاورد خود مردم است و به صورت خودجوش صورت گرفته است. مردم به این تغییرات نیاز دارند و از لباس سیاه و خاکستری به سمت لباس‌هایی رفتند که رنگ وارد آن شده است. اما باید توجه داشت که این لباس‌ها از کجا برداشت شده است تا این نیاز به تغییر به راه غلط نرود.