سرویس موسیقی هنرآنلاین: اجرای بداههنوازی انزو فاواتا آهنگساز و نوازنده ایتالیایی مخاطبنش را به دو دسته بسیار راضی و بسیار ناراضی تقسیم کرد. دسته راضی عدهای بودند که فارغ از سبک و عنوان و بدن هیچگونه فیلتر ذهنی، به این موسیقی گوش دادند و از آن لذت بردند. موسیقیای که اگر بخواهیم برای آن سبک و سیاق تعیین کنیم، شایسته است که آن را در رده موسیقی مدرن جای دهیم تا موسیقی جز.
انزو فاواتای ایتالیایی، آهنگساز و نوازنده ساکسیفون است و کار خود را در ژانر جز آغاز کرد، اما به دنبال نوگرایی و تجربههای متفاوت همواره سعی در تلفیق موسیقی جز با سبکهای دیگر و به خصوص موسیقی ملل دیگر داشته است. در این اجرا نیز فاواتا با بهرهگیری از فضای موسیقی ایرانی توانست در دومین قطعهای که اجرا کرد تا حد ممکن به فضای آواز دشتی نزدیک شود. فاواتا که در کارنامه خود، موسیقی متن دو فیلم را دارد، برای موسیقی تصویری و تصویرسازیهای ذهنی با موسیقی ارزش زیادی قائل است، تا جایی که پیش از اجرای قطعه "صورتها" به مخاطبان پیشنهاد کرد که تا این قطعه را با تخیل تصویری خودشان گوش کنند و خود را فضای رانندگی در شهر و یا جاده را قرار دهند. وی توضیح داد که در این موقعیت هزاران صورت از پیش چشم انسان و عبور میکند و این صورت نه به معنای صورت انسان بلکه به هر تصویری که در ذهن ثبت میشود را شامل میشود. در این برنامه فاواتا به نوازندگی خانواده سازهای ساکسیفون، نظیر ساکسیفون آلتو و سوپرانو پرداخت و نوازندگان بسیار جوان ایرانی وی را همراهی کردند. این برنامه ابتدا با سهیل شایستهپور به عنوان نوازنده ویولن و موسیقی الکترونیک و همراهی پیانوی ادیب قربانی آغاز شد که در دو قطعه با دونوازی پیانو و ساکسیفون و در بخش پایانی برنامه با اضافه شدن رضا بنایینیا (درامز) و امید شایسته پور (گیتار باس) به پایان رسید.