سرویس تجسمی هنرآنلاین: فردا پنجمین نمایشگاه نقاشی‌های گلناز قدیری در گالری گلستان برپا می‌شود؛

نمی‌دانم چه سالی بود .... اما می‌دانم گلناز قدیری هنوز دانشجو بود. شاید بیست و یکی دو سالی داشت. نزدم آمد و کارهایش را نشانم داد. با دیدن کارها متوجه شدم که این هنرمند نو پا هرچند طبعی لطیف و شاعرانه دارد اما دستی قوی و محکم هم در ضربه قلم دارد.

از قرابت این دو خصیصه خوشم آمد و تصمیم گرفتم که از آن پس پیگیر کارهایش باشم. مشوق و منتقدش باشم. در مورد هنر با هم حرف می‌زدیم ، نقطه نظرهای‌مان را با هم در میان می‌گذاشتیم، پیشنهادهایی برای بهبود کارش می‌دادم و مورد مشورتش بودم.

از آن پس، از همان اول گلناز قدیری و کارهایش شدند دغدغه ذهن من. نسبت به او احساس مسئولیت می‌کردم و مسئول ماندم. کارهایش خاص خودش است . مثل هیچکس نیست. در حیطه کارم کمتر دیده‌ام هنرمندی را که این همه محکم، لطیف کار کند!. او این کار را خوب بلد است.

گلناز خوب می‌خواند و خوب می‌بیند. کنجکاو است و به دنبال دانستن بیشتر . همین باعث پیشرفتش شده. این بار کارهایش را بیش از همیشه دوست دارم. رنگ‌هایش از سیاهی در آمده‌اند و به سوی روشنی می‌روند. روشن باد.

لیلی گلستان