سرویس معماری هنرآنلاین : رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان کازرون در حالی از اتمام طراحی سایت موزه محوطه شهر تاریخی بیشاپور خبر داده است که به گفته او هدف از تبدیل محوطه بیشاپور به سایت موزه، توجه بیشتر به ارزشهای گذشته و آثار هنری موجود در این سایت است. همچنین طبق اظهارات او فراهم کردن شرایطی مناسب برای استفاده از فضای معماری پیشین در جهت رفع نیازهای امروز و معرفی مناسب این فضا برای جذب گردشگر نیز از دیگر اهداف است.
رئیس اداره میراث فرهنگی کازرون، با یادآوری اینکه طرح جامع گردشگری بیشاپور شامل برنامههای مرمتی، حفاظتی و سایت موزه است، از آغاز عملیات اجرایی این سایت در سال آینده خبر میدهد.
بیشاپور یکی از شهرهای باستانی ایران در کازرون و در استان فارس است که در زمان ساسانیان ساخته شده است و امروزه تنها ویرانههایی از آن برجای ماندهاست. بیشاپور با دویست هکتار وسعت، از شهرهای مهم آن زمان بوده است و اهمیت ارتباطی داشتهاست. این شهر از قدیمیترین شهرهایی است که تاریخچه ساخت آن بصورت مکتوب در سنگ نوشتهای موجود است. بیشاپور در شمال غرب شهر کازرون قرار گرفته و از شهرهای خوش آب و هوا و دارای طراحی و مهندسی ویژه آن روزگار بوده است. در کتابهای تاریخی، نام این شهر با عنوانهای بیشاپور، بیشابور، به شاپور، بیشاور و "به اندیوشاپور" ضبط شده است. شهر بیشاپور مرکز ایالت و کوره اردشیرخوره بوده است. بیشاپور تا قرن هفتم هجری آباد و مسکونی بوده است و پس از آن ویران شده است. بیشاپور گنجینهای از آثار ارزشمند ساسانی مانند معبد آناهیتا است. سبک معماری بنا شیوه پارتی است.
بیشاپور به سال ۲۶۶ میلادی و به دستور شاپور اول پادشاه ساسانی ساخته شده است. پس از پیروزی شاپور بر والرین امپراتور روم، شاپور دستور داد در ناحیهای خوش آب و هوا بر سر راه تخت جمشید به تیسفون شهری بنا کنند. اینجاده در زمان هخامنشیان، شهرهای تخت جمشید و استخر را به شوش وصل میکرد. شاپور نام خود را بر این شهر نهاد. معماری از اهالی سوریه قدیم به نام آپاسای (اپاسای) برای ساخت شهر تازه انتخاب شد.
شهر بیشابور با روش مهندسی یونانیان که توسط هیپوداموس ابداع شده بود در زمینی مستطیل به گونهای طراحی شد که چهار دروازه و دو خیابان آن، یکدیگر را قطع میکردند. یکی از خیابا نها در جهت شمال به جنوب و دیگری شرق به غرب است و هر کدام در انتها به یکی از دروازههای شهر منتهی میشدهاند. دروازه غربی، ورودی اصلی شهر بوده است.
شهر تاریخی بیشاپور در تاریخ ۲۴ شهریور ماه سال ۱۳۱۰ هجری شمسی، به شماره ۲۴ در فهرست میراث ملی ایران به ثبت رسید.
امروزه پس از شصت و چهار سال که از آغاز کاوشهای باستانشناسی در بیشاپور میگذرد بسیاری از بناهای برپای آن زمان فروریخته و ته رنگ معماری آن در زیر آوار فروریخته بناها مدفون مانده است از اینرو کمتر میتوان سیمای آن روز شهر رادید آن روز شهر را دید و از هیات عمومی بناهای نیمه بر پای آن مبهوت ماند. کاخ شهر بیشاپور در ورودی شهر از طریق دروازه شرقی به صورت انبوهی از ساخت و سازهای معمارانه برپا شده که مطلوب شهرهای امپراطوران رومی بوده است.
فاصله زمانی بنیاد بیشاپور با بنیاد فیروز آباد کمتر از یک ربع قرن است. بنیادی که پسر بوجود آورده با بنیادی که پدر خلق کرده هیچ شباهتی ندارد. شهرکی که شاپور دستور ساخته آن را داده حتی ملهم از هلنی نیست، و با فرض یک بازگشت در شهرسازی که پارس در زمان سلوکیها شناخته، این امر را خواهیم پذیرفت که بیشاپور یک شهر یونانی نیست زیرا تعادل آن توازی آن و گزینش شرایط طبیعی برای مقر شهر و آکروپل آن، محورهای مبتنی بر خط صاف و زوایای قائمه موید روحیهٔ رومی است. انتهای پیام/