سرویس مد و لباس هنرآنلاین : دلارام آزما که در زمینه طراحی لباس فعالیت میکند به خبرنگار هنرآنلاین، گفت: رشته تحصیلی من در هنرستان نقاشی بود، اما به دلیل علاقهای که به طراحی لباس و ترکیب لباسهای مختلف داشتم برای تحصیلات دانشگاهی خود رشته طراحی لباس را انتخاب کردم.
او در مورد تاثیر نقاشی بر طراحی لباس گفت: یک بخش اصلی طراحی لباس، تصویرسازی است و برای این کار باید حتما نقاشی فرد خوب باشد تا بتواند ایده و آنچه در ذهن دارد را به خوبی روی کاغذ پیاده کند. تجربه قبلی من در هنرستان و کلاسهای آزاد هنری باعث شد بتوانم زود در طراحی لباس پیشرفت کنم.
آزما ادامه داد: طراحی لباس فقط به معنی داشتن ایده نیست، بلکه داشتن سلیقه و زمینه هنری باعث موفقیت در این کار است. وقتی برای طراحی لباس موضوعی ارائه میشود تا مجموعهای بر اساس آن طراحی شود، تصویر ذهنی شخص قابلیت عینی پیدا میکند و به لباس جدیدی تبدیل میشود. بنابراین سلیقه و ذهنیت فرد تاثیر زیادی در این کار دارد و فقط نقاش بودن او کافی نیست.
او با اشاره به معضل کپی شدن طرحها افزود: در حال حاظر شاهد هستیم که بسیاری از لباسها کپی از یکدیگر هستند و خیلی افراد به دلیل خوش سلیقه بودن فکر میکنند میتوانند طراح لباس شوند. بنابراین تعداد مزونها هر روز بیشتر شده و کپی شدن طرحها تبعات اجتماعی دارد. این اتفاق جلوی پیشرفت تحصیل کردههای طراحی لباس را میگیرد.
آزما که برای نمایش"در پروازهای خروجی بود که گم شد ریحانه" طراحی لباس انجام داده است در مورد این کار گفت: این نمایش که تا چند روز پیش روی صحنه بود داستان دو دختر است که یکی از آنها قصد مهاجرت دارد و این موضوع باعث بلاتکلیفی و دوگانگی در آنها شده است.
او در مورد نحوه طراحی لباسهای این نمایش گفت: کار را با طراحی کفشها آغاز کردم و برای نشان دادن تردید آنها بین رفتن و ماندن، برای هر شخصیت یک لنگه کفش سیاه و یک قرمز استفاده کردم. لباس این دو دختر پیراهنی ساده و سفید، بدون هیچ تزئینی است که نشان دهنده پاکی و درستی آنها است. در لباسهای این نمایش بیرنگی وجود دارد و این موضوع نشانه تردید شخصیتها است.
آزما ادامه داد: شال دو دختر به رنگ قرمز و نارنجی است و چون شال روی سر انسان قرار میگیرد نشانه افکار آنها و خاطراتی از زندگی گذشته آنها است. در واقع هر چیزی که به گذشته ارتباط دارد به رنگهای شاد است اما آنچه متعلق به زمان حال است رنگ ندارد.
او در مورد نحوه طراحی لباس اجتماع گفت: طراحی لباس اجتماع بستگی به سطح جامعه و مخاطبان هر لباس دارد. در مزونها لباسهای خاصی طراحی میشود که از پارچه و مواد گرانتری درست میشوند و مشتری حاضر است برای آنها هزینه بیشتری پرداخت کند. البته این کار به معنای وجود زرق و برق در لباس نیست چون سادهپوشی مساوی با شیکپوشی است.
آزما ادامه داد: در تولیدات بعضی از تولیدیها میبینیم که مانتوهایی با تزیینات و زرق و برق زیاد تولید میشود و برای مردم جا نیفتاده است که چنین لباسی برای همه مکانها مناسب نیست. طراحان باید فضای جدیدی در طراحی لباس به وجود آورند تا همه اقشار جامعه بتوانند خوب لباس بپوشند و خوشپوشی ویژه طبقه خاصی نباشد.
او با اشاره به دروس دانشگاهی این رشته افزود: شاید رشته طراحی لباس در ایران به اندازه دانشگاههای خارجی گسترده نباشد، اما همین که طراحی لباس ما چنین پیشرفتی کرده است جای خوشحالی دارد. امروزه عده زیادی به سراغ رشته طراحی لباس میروند چون هم درآمد خوبی دارد و هم یک کار خلاقانه و متنوع است.
انتهای پیام/