سرویس تئاتر هنرآنلاین: هنر، پدیده‌ای است منحصر به فرد، پدیده‌ای که با دیگر پدیده‌ها قابل قیاس نیست. در میان هنرها، تئاتر از ویژگی ممتازی برخوردار است، زیرا هم هنری است نمایشی، هم ادبی، هم پر طرفدار، هم زنده و هم کم خرج. مردم از دیرباز با هنرهای نمایشی آشنا بوده و همواره در شهرها و روستاها آن را اجرا کرده و به تماشا می‌نشستند.

تئاتر، مانند سینما نیست که متکی به پروداکشن‌های پر خرج باشد، بلکه تنها با یک بازیگر و حتی بدون دکور هم می‌توان آن را اجرا کرد و تماشاگران را به سالن‌های نمایش کشاند. گاهی نمایش‌هایی نسبتاً پر خرج و با دکورهای عظیم روی صحنه می‌رود، اما هرگز موفقیت آنها تضمین شده نیست. برخی از کارگردانان تئاتر، می‌پندارند با خرج‌های کلان، علم کردن دکورهای سنگین و رنگین و بازیگران اسم و رسم‌دار می‌توانند نمایش فاخری روی صحنه ببرند که تماشاگران را محسور خود کنند. این یک گمان باطل و غیرقابل پذیرش است، زیرا نمایش‌های کم خرج بسیاری روی صحنه رفته و می‌روند که هم از لحاظ نمایشنامه، کارگردانی و بازیگری قوی هستند و هم تماشاگران با اشتیاق به تماشای آنها نشسته و می‌نشینند. بارها و بارها در همین پایتخت، نمایش‌های پر خرج با بازیگران نامی سینما و تئاتر روی صحنه رفته‌اند، اما از اقبالی برخوردار نبوده‌اند. وقتی نمایشنامه، کارگردانی و بازیگری ضعیف باشد، به ضرب زر و زور نمی‌توان آن را به خورد مخاطب داد. اگر نمایشنامه‌ای می‌طلبد که دکوری سنگین داشته باشد یا تعداد بازیگران زیاد می‌خواهد، برای بهتر شدن کار، ایرادی ندارد که چنین اتفاقی بیفتد، به شرط آنکه به گونه‌ای دیگر نشود آن را روی صحنه برد. کسی که کارگردانی کاربلد باشد، می‌داند و می‌تواند با بودجه‌ای اندک، نمایشی خوب روی صحنه ببرد و آن را هدایت و مانند یک ناخدای کار کشته به ساحل نجات برساند، اما اگر کارگردانی توانایی نداشته باشد، سنگین‌ترین بودجه و رنگین‌ترین دکور را هم به او بدهند، هرگز نخواهد توانست نمایشی حتی متوسط روی صحنه برده و آن را هدایت کند. هر کاری، کاربلد می‌خواهد. این توانایی در ذات افراد وجود دارد و با کلاس و دانشگاه به دست نمی‌آید. تنها وقتی که استعداد، تجربه و آموزش همزمان در وجود هنرمندی باشد می‌تواند در کارش موفق باشد. بهترین شیوه آموزش نیز زانوی تلمذ مقابل بزرگان بر زمین زدن و استفاده از تجربه با ارزش آنان است.

امید داریم کارگردانان وطنی، به جای فکر کردن به نمایش‌های پر خرج، با حداقل امکانات بهترین تئاترها را روی صحنه بیاورند که برخی این کار را انجام داده و همچنان انجام می‌دهند.

تئاتر، هنر شریفی است که ولخرجی در آن نوعی گناه محسوب می‌شود. با توجه به بودجه پایین تئاتر، باید به گونه‌ای عمل کرد که تعداد بیشتری از کارگردانان بتوانند نمایش خود را به صحنه ببرند.