به گزارش هنرآنلاین، این کارگاه تنها نگاهی گذرا به آنچه از برخی فیلمسازان در این جشنواره به نمایش گذاشته شده است نداشت. نادری ترجیح داد با فرمی متفاوت این کارگاه را مدیریت کند. او این بار هم سالن تاریک را برای برگزاری کارگاه انتخاب کرد، چرا که معتقد است با این فرم از اجرا میتوان بیشتر حرفها را شنید و دقت مخاطبان بیشتر خواهد شد.
نمایش بدون صدای فیلم "ایثار" اثر آندری تارکوفسکی بر پرده سینما، روشن کردن شمعی در میان صحنه به یاد قربانیان حملات تروریستی به ویژه قربانیان حملات تروریستی فرانسه و وجود چند صندلی روی صحنه که هر یک از فیلمسازان میتوانستند در طول اجرای برنامه محلی برای نشستن داشته باشند و روشنایی صحنه با نورپردازی که نادری طراحی کرده بود، از جمله ویژگیهای این کارگاه بود.
این کارگاه با یک ایده خلاقانه برگزار شد: حضور نادر مشایخی آهنگساز و رهبر ارکستر ایرانی روی صحنه قبل از نمایش فیلم "ایثار" و صحبت درباره موسیقی این فیلم.
مشایخی که روی صندلی در گوشهای از صحنه با مردم صحبت میکرد طی سخنانی گفت: چیزی که بر روی من تاثیرگذار است، صدای آغاز این فیلم است و بعد تصاویری که میبینیم. تارکوسفکی معمولاً از آب در تصاویرش استفاده میکند، در این فیلم نیز بیشتر از صدای آب استفاده میکند و بعد قطعه موسیقی که تمام میشود صدای مرغان دریایی و امواج دریا را میشنویم.
سعید ولیزاده و داود رحمانی کارگردانان فیلم "سه سال وسه ماه و دو روز"، پویا بادکوبه کارگردان فیلم "همسایه طبقه بالا"، سجاد و میلاد ستوده کارگردانان فیلم "بیماری" فیلمسازانی بودند که روی صحنه در کنار مهدی نادری حاضر شدند و درباره فیلمهایشان صحبت کردند و با حاضرین درباره چگونگی ساخت فیلمهایشان گفت و گو کردند.
سعید ولیزاده درباره ایده ساخت فیلماش گفت: سال گذشته فیلم "آنجا که خانهام نیست" را در جشنواره منطقهای ساخته بودم که بخشی از آن سانسور شد و در جشنواره فیلم تهران هم پذیرفته نشد. با خودم فکر کردم فیلم بعدی را کم ریسکتر خواهم ساخت. از دوستانم فیلمنامهای خواستم. یکی از آشنایانم خانم زهرا رمضانیان ایدهای از پسر زندانی داشت که روز آخر زندگیاش است و مادرش برایش لباس بافتنی میآورد که سرما نخورد. از این ایده خوشم آمد. وارد پروسه نوشتن شدم و فکر کردم فیلم سختی است و نیاز به کمک داشتم و از داود رحمانی کمک گرفتم. ویژگی داود این است که اساساً از کارهای سخت لذت میبرد و مثلابرای ساخت دنیای زیر آب کمک زیادی بود.
داود رحمانی هم در صحبتهایش به جذابیت فیلمنامه اشاره کرد و گفت: قبل از اینکه سر فیلمبرداری برویم، همه چیز را دکوپاژ کردیم به همین دلیل از قبل همه چیز در ذهن شکل گرفته بود.
پویا بادکوبه نیز درباره انگیزه ساخت فیلم "همسایه طبقه بالا" گفت: مجوز کارگردانی ارشاد بیشترین دلیل ساخت این فیلم بود. فیلمنامه فیلم بلندی را در حال نگارش داشتم که در حال اتمام بود. باید در فصل تابستان فیلمبرداری میشد و متوجه شدم قانونی است که اول باید مجوز کارگردانی گرفته شود و من زمان کمی داشتم. تیزرهای زیادی ساخته بودم که برای انها به عنوان نمونه کارپذیرفتی نبود.
سجاد ستوده نیز در توضیح ساخت فیلماش گفت: اینکه مردی برای زنش سایه میخرد از نظر ما دارای بار دراماتیک برای ساخت یک فیلم کوتاه بود.
یکی از حاضران درباره شباهت رمان "کوری" و فیلم "بیماری" صحبت کرد و از سجاد ستوده دلیل این شباهت را پرسید. ستوده گفت: من به هیچ وجه از این رمان اقتباس نکردم و در زمان ساخت فیلم به این رمان فکر نمیکردم. بیشتر فضای ذهنی ما شاید نزدیک به داستانهای کافکا بوده است.
فیلم کوتاه حیف شد
نادری در توضیح این پرسش گفت: به نظر من هنر و ادبیات و هر آنچه به وجود آمده است، حافظه جهان هست اما ایا ما چیزی را مستقیماً برداشت میکنیم یا خیر موضوع دیگری است.
در ادامه این جلسه، سعید ولیزاده کارگردان فیلم "سه سال وسه ماه و دو روز"، درباره موضوع فیلمش گفت: من در فیلمم سعی نکردم به زور به کسی بگویم حتماً بخشش داشته باشید و از اولیای دم بخواهم رضایت بدهید که کسی اعدام نشود، اما امیدوار بودم که این فیلم این تأثیر را در کسی بگذارد که کسی که نزدیک اعدام است از کارش پشیمان است وعذاب میکشد.
سیف الله صمدیان عکاس و فیلمساز از جمله مهمانان این مراسم بود. او در بخشی از این جلسه در پاسخ به پرسش مهدی نادری که نظرش درباره فیلم کوتاه چیست؟ گفت: فیلم کوتاه خیلی حیف شد. متاسفم برای کسی که فکر کند تا فیلم بلند نسازد فیلمساز نیست. قرار بود آقای کیارستمی هم در این جشنواره حضور داشته باشد اما به دلیل سفری که پیش آمد نتوانست بیاید اما از او خواستم اگر پیامی برای فیلمسازان کوتاه دارد بگوید تا من به شما منتقل کنم و او گفت: فیلمسازان، فیلم کوتاه را بخاطر خودش جدی بگیرند نه اینکه پلی باشد برای رسیدن به موقعیت فیلمسازی فیلم بلند و مثال خوبی از شعر زد و گفت: هیچ آدم عاقلی جایگاه عمر خیام را برای اینکه رباعی میگفت فراموش نمیکند.
صمدیان ادامه داد: شما لذت ساخت فیلم کوتاه را ببرید. نمیگویم به ساخت فیلم بلند فکر نکنید. در مورد کپی کاری یا اقتباس هم باید بگویم خوش بحال کسی که کپی کند و چیزی را به اصل اضافه کند و در این صورت اثر عین حلال است.
فیلمهای بلندی که فیلم کوتاه هستند
علی علایی از منتقدان سینما از دیگر مهمانان این جلسه بود او گفت: از نظر من بسیاری از فیلمهای کوتاه که در جشنواره فجر میبینیم به قول آقای صمدیان جایگاهشان را از زمان میگیرند اما هیچ وقت بلندای زمان نمیشوند. بسیاری از فیلمهای بلند سینما ما فیلمهای کوتاه خوبی هستند و در تلاش برای فیلم بلند شدن به راحتی از دست رفتند.
وی ادامه داد: خوشحالم که این روحیه هنوز در فیلمسازان فیلم کوتاه هست که برای ساخت فیلمهایشان به هم کمک میکنند. نادری نیز در ادامه صحبتهای علایی گفت: طبعاً طبق گفته شما وجدان در فیلم کوتاه بیدار است و همکاری خوبی بین بچههای فیلم کوتاه دیده میشود.
یکی از حاضران از سعید ولیزاده درباره موضوع فیلماش سؤال کرد، مبنی بر اینکه در فیلم هم درباره جرم صحبت شده وهم مجازات. چرا در این فیلم بخشش رخ میدهد و جرم بخشیده میشود؟ ولیزاده در پاسخ گفت: بخشودگی به آن معنا اتفاق نمیافتد. به نوعی درگیری آدم با وجدان و درونیاتش است. ولیزاده در ادامه از طراح صحنه فیلماش امین فاضلی یاد کرد که نامش در بولتون جشنواره درج نشده از تلاشهای او قدردانی کرد.
پویا بادکوبه کارگردان فیلم "همسایه طبقه بالا" در پاسخ به این پرسش که به چه دلیل به سراغ ساخت فیلم کوتاه رفت؟ گفت: ما زمان محدودی برای ساخت فیلم داشتیم و باید فیلمی میساختم تا به عنوان نمونه کار به ارشاد میدادیم. من به دنبال یک داستان ساده و روراست بودم و همیشه خلاقیت برایم در این عناصر خلاصه میشود. اینکه کارگردان شبیه خودش باشد را دوست دارم. بنابراین به دنبال قصه سادهای بودم. اصولاً این دغدغه من است که چرا این روزها همسایهها از هم خبر ندارند و این موضوع برای ساخت فیلم برایم جالب بود.
نادری در پایان این جلسه تنوع نگاه در فیلمهای این جشنواره و خصوصاً فیلمهایی که مورد واکاوی و تحلیل قرار گرفتند از عناصر مهم این جشنواره دانست و از فیلمسازانی که امکان حمایت از آثار دیگر فیلمسازان کوتاه را دارند خواست تا از این طریق حمایت بهتری از فیلم کوتاه کنند.
انتهای پیام/