سرویس مد و لباس هنرآنلاین : فریبا مجاهد، طراح لباس در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: من همیشه برای خودم خیاطی می‌کردم اما تحصیلات آکادمیک در زمینه طراحی لباس نداشتم. پس از آنکه مدتی در زمینه طراحی لباس فعالیت کردم به تحصیل در رشته طراحی لباس پرداختم تا اطلاعات خود را بیشتر کنم و این کار کمک زیادی به من کرد چون قبل از آن به صورت ذهنی طراحی می‌کردم اما حالا می‌توانم اصولی‌تر کار کنم. نکاتی مانند تفاوت طراحی برای افراد چاق و لاغر یا ترکیب رنگ‌ها و تاثیر آنها در طراحی لباس را در دانشگاه فرا گرفتم.

او با اشاره به اهمیت پارچه در کار شخصی‌دوزی گفت: پارچه‌هایی که در ایران تولید می‌شوند بیشتر مناسب کار تولیدی هستند و برای کار مزون مناسب نیستند. برای کار تک‌دوزی پارچه‌های خاص مورد نیاز است چون مشتری مزون لباس خاص و متفاوت می‌خواهد. قبلا در ایران صنعت نساجی وجود داشته ولی حالا باید از این صنعت حمایت شود تا پیشرفت کند و پارچه‌هایی تولید شوند که از نظر کیفیت و طرح قابل استفاده در مزون باشند.

مجاهد که مدتی در کشور سوئد فروشگاه پارچه داشته است در مورد پارچه‌های خارجی موجود در ایران گفت: بیشتر پارچه‌های ما از هند، چین، کره و ترکیه وارد می‌شوند و با پارچه‌های اروپایی بسیار متفاوت هستند. کیفیت پارچه‌های اروپایی کاملا متفاوت است و آنها حق ندارند از مواد مصنوعی در پارچه‌های خود استفاده کنند. پارچه‌های هندی که وارد ایران می‌شوند مشکل رنگ‌دهی دارند و پارچه‌های دیگر معمولا ترکیبی از مواد مصنوعی دارند. اصولا پارچه‌های اروپایی بسیار گران هستند و به ندرت وارد ایران می‌‍‌شوند.

این طراح لباس افزود: مانتو لباس رسمی ما است پس باید روی آن کار شود تا لباس‌ها با هم تفاوت داشته باشند و در خیابان همه یک شکل نباشیم. مانتوها باید تنوع داشته باشند چون ما بیشتر وقت خود را بیرون از خانه می‌گذرانیم و زمان زیادی از مانتو استفاده می‌کنیم و بیشترین هزینه خرید لباس ما مربوط به آن است. اگر از پارچه‌ها و نقوش ایرانی در مانتو استفاده کنیم و پوشیدن آن به ویژه توسط هنرپیشه‌ها و ایرانی‌هایی که خارج از کشور می‌روند همه‌گیر شود، مانتو به عنوان یک پوشش ایرانی برای خارجی‌ها شناخته می‌شود.

انتهای پیام/