به گزارش هنرآنلاین ، انجمن مفاخر معماری ایران در یکصد و هشتادمین نشست از سلسله نشست‌های هم‌اندیشی هنر و معماری، الگوها و ایده پردازی در طرح‌های جامع شهر تهران را مرور می‌کند. سخنران آغازگر نشست غزال کرامتی است و در پنل گفتگو، ترانه یلدا، رضا بهبهانی، اسداله اسعدی و علیرضا قهاری حضور خواهد داشت.

شهر تهران که با شروع دوران قاجار، پایتخت کشور شد، حدود ده هزار نفر جمعیت داشت که در ابتدای قرن اخیر و با تمرکز امور حکومتی در تهران، دستخوش تحولی سریع گردید و در سال ۱۳۲۰ جمعیت آن به حدود ۶۰۰ هزار نفر رسید. این رشد شتابان تداوم یافته و در سال ۱۳۳۵ جمعیت تهران به ۱/۵ میلیون نفر افزایش یافت. تهران، در این سال‌ها، تدریجاً با مسائلی مانند کمبود مسکن و حاشیه‌نشینی، کمبود آب، زیرساخت‌ها و خدمات شهری، ترافیک و ... مواجه شد که سابقه نداشت.

مطالعات طرح جامع اول تهران، زمانی شروع شد که شهر تهران در سال ۱۳۴۵ دارای ۱۸۰ کیلومتر مربع وسعت و ۲/۷ میلیون نفر جمعیت بود. این طرح محدوده‌ای به وسعت ۶۵۰ کیلومتر مربع (همین محدوده فعلی) و جمعیتی حدود ۵/۵ میلیون نفر را برای سال ۱۳۷۰ (افق طرح) در نظر گرفت. جهت گسترش شهر را به سمت غرب تعیین کرد و با تقسیم سطح شهر به ده منطقه با مراکز مجهز، شبکه‌ای از آزادراه‌ها و بزرگ‌راه را نیز پیشنهاد کرد.

در دومین طرح جامع تهران (طرح ساماندهی - مصوب ۱۳۷۰) برخلاف طرح اول به پیرامون تهران نیز توجه شد، ولی بدون در نظر گرفتن شهرها و آبادی‌های موجود، برای استقرار جمعیت در منطقه تهران، احداث ۵ شهر جدید را توصیه کرد. با توجه به قطع کمک‌های دولتی به شهرداری‌ها و تأکید بر خودکفایی و خودگردانی مقرر گردید که شهرداری تهران، اعتبارات موردنیاز خود را از محل فروش تراکم و معامله با مالکان در نحوه استفاده از اراضی فراهم سازد. بدین ترتیب طرح ساماندهی نیز به کنار گذاشته شد.

به‌موازات تشدید مشکلات شهر تهران، بروز تنش‌های اجتماعی در پیرامون شهر و نواحی حاشیه‌نشین در سال ۱۳۷۳، توجه مسئولان به پیرامون تهران، بیش از پیش جلب شد. بر این اساس در سال ۱۳۷۵ بر اساس مصوبه هیئت دولت، مطالعاتی در زمینه "مدیریت و تهیه طرح مجموعه شهر تهران و شهرهای اطراف آن" آغاز گردید که نتایج حاصله از اوایل سال ۱۳۸۱ توسط شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و یک سال بعد توسط هیئت دولت به تصویب رسید.

در آذرماه ۱۳۸۶، طرح جدید جامع تهران، طبق مطالعات جمعیتی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ... که به تفکیک مناطق ۲۲ گانه تهران منجر شد، مورد تصویب قرار گرفت که برای هر یک از مناطق با توجه به ویژگی‌ها و نقاط قوت و ضعف، چشم‌اندازی مشخص تدارک دیده بود و شهر تهران مانند اندام واره‌ای متشکل از ۲۲ عضو (منطقه) در یک ارتباط ارگانیگ در قالب کلیت یکپارچه و منسجمی مورد توجه قرار گرفته بود.

با این همه، مجموعه مدیریت شهری اعم از شورای شهر و شهرداری، با انفعال در مقابل مسئولیت هدایت هوشمندانه و با برنامه شهر، به کنش‌گرانی تبدیل شده‌اند که صرفاً به مسائل حادث پرداخته و عملاً در چنبره روزمرگی قرار گرفته‌اند و شهروندان تهرانی با مشکلات فراوانی از جمله انباشتگی و فشردگی شهر، ساخت و سازهای بی‌رویه واحدهای مسکونی و برج‌های فراوان اعم از مسکونی، تجاری و اداری روبرو هستند.

علاقه‌مندان به حضور در این نشست می‌توانند از ساعت ۱۶ الی ۱۸ چهارشنبه ۶ آبان ماه ۱۳۹۴ به باغ‌موزه قصر واقع در خیابان شریعتی، خیابان مطهری شرقی مراجعه کنند.

انتهای پیام/