سرویس مد و لباس هنرآنلاین : نرگس محسن‌درویش که در سه دوره جشنواره مد و لباس فجر با طراحی لباس کودک شرکت کرده است در گفت‌و‌گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: من در رشته طراحی لباس تحصیل کرده‌ام، اما سال‌ها کاری در این زمینه نکردم. بعد از تولد دخترم احساس کردم لباس کودکی که مورد علاقه من باشد در بازار نیست و به همین دلیل تصمیم گرفتم از تخصصم استفاده کنم و برای او لباس بدوزم. فقدان لباس کودک در بازار ما کاملا مشهود است و لباس‌هایی که وجود دارد کیفیت پایینی دارد و پس از چندبار شستن رنگ و شکل آن‌ها خراب می‌شود.

محسن درویش افزود: ذوق و سلیقه من بیشتر در زمینه لباس کودک است و همه اطرافیان عقیده دارند فانتزی کارهای من مناسب کودکان است، به همین دلیل به جای مانتو و لباس بزرگسال، لباس کودک طراحی می‌کنم. در لباس کودک می‌توان از رنگ‌های زیادی استفاده کرد ولی این تنوع رنگ در لباس بزرگسال وجود ندارد، من هم به تنوع رنگ و ادغام آن‌ها علاقه زیادی دارم و می‌توانم این کار را در لباس کودک انجام دهم.

او ادامه داد: مهمترین نکته در طراحی لباس کودک این است که چیزی را طراحی کنید که مورد علاقه او باشد. من لباس‌ها را به کودکان نشان می‌دهم و می‌بینم که دوست دارند آن‌ها را بپوشند. استفاده از رنگ‌های شاد، جنس مناسب پارچه نخی، کتان و... هم مهم است. من برای طراحی لباس‌ها سعی می‌کنم از نقاشی کودکان الهام بگیرم و بعد با تخصص خودم آن‌ها را اجرا کنم.

این طراح لباس با اشاره به مشکلات تهیه مواد اولیه گفت: با توجه به اینکه کار من در زمینه لباس خردسال نیست مشکلی از نظر زیپ، دکمه و... و مسائل بهداشتی و امنیت آن‌ها ندارم. اما در مورد پارچه مناسب با کمبود مواجه هستیم. پارچه کتان گلدار سخت به دست می‌آید و اگر هم باشد رنگ‌های آن تیره است. بنابراین من مجبورم پارچه کتان ساده رنگ روشن را بخرم و با پارچه‌سازی آن را به شکل دلخواه خود درآورم. همچنین نوارهای نقش‌داری که در ایران هست مناسب سن بالا و زنانه است و طرح مناسب کودک در بازار وجود ندارد، پس باید نوارها را هم خودم درست کنم.

محسن‌درویش در مورد حضور خود در جشنواره گفت: سال 91 از کار من تقدیر شد، سال 92 رتبه اول را کسب کردم و سال 93 کارم شایسته تقدیر شناخته شد. لباسی که مقام اول را کسب کرد با الهام از نقاشی دخترم طراحی کرده بودم. زمانی که به دنبال طرح می‌گشتم متوجه شدم نقاشی دخترم قابل اجرا روی لباس است و سعی کردم از نظرات او در کار استفاده کنم. با الهام از چیزهایی که مورد علاقه کودک است با نمد شکل‌های خورشید، ابر، درخت و... را روی پارچه کتان تکه‌دوزی کردم و روی آن سوزن‌دوزی انجام دادم. در این کار رنگ‌های شاد استفاده شد و آستر داخل لباس هم رنگ متضاد با خود لباس دارد.

او در مورد فواید حضور در جشنواره گفت: من با مسئولان صحبت کردم و پرسیدم که چرا برای دیدن و حمایت از طرح مانتوها از تولیدکنندگان دعوت می‌کنند اما برای لباس کودک که اهمیت زیادی دارد حمایتی انجام نمی‌شود. من هر وقت برای دخترم لباسی طراحی کردم مورد توجه قرار گرفت و همه خواهان آن بودند، اما نمی‌توانم کارهای خود را به دست بگیرم و برای فروش به تولیدی‌ها ببرم. مدتها منتظر بودم که از طرف بنیاد ملی مد و لباس برای تولید طرح‌هایم با من تماس گرفته شود اما این اتفاق نیفتاد.

محسن‌درویش ادامه داد: بنیاد ملی مد و لباس در سال‌های اخیر شرایط خوبی برای طراحان فراهم کرده و باید از آقای قبادی به خاطر این کارها تشکر کنم، اما بنیاد هیچ فعالیتی در زمینه لباس کودک ندارد و فقط این بخش را به جشنواره اضافه کرده است، در حالی که همه توجه به مانتو و پوشش سر است. اگر قرار است به کودک اهمیت داده شود نمی‌توان فقط به مسابقه‌های سالانه اکتفا کرد و بعد از جشنواره همه چیز را فراموش کرد.

او با اشاره به تعداد طراحان فعال در زمینه لباس کودک گفت: هر سال تعداد رقیبان کمتر می‌شود. سال اول که من در جشنواره حضور داشتم عده زیادی طرح ارائه داده بودند، سال دوم تعداد آن‌ها کمتر شد و سال سوم من فقط سه نفر رقیب داشتم. وقتی طراح لباس کودک می‌بیند که حمایتی از او نمی‌شود و اصلا معلوم نیست که سال بعد هم این بخش در جشنواره باشد یا نه، از طراحی منصرف می‌شود. باید به بخش کودک توجه بیشتری شود یا کاملا حذف شود. مسئولان می‌گویند توجه به لباس کودک واجب است، اما حمایتی از آن انجام نمی‌دهند. تا به حال جلسه‌ای برای آسیب‌شناسی لباس کودک برگزار نشده و نظرات طراحان را جویا نشده‌اند، بنابراین نه طراحان به سمت لباس کودک می‌روند و نه تولید کننده با آن‌ها همکاری می‌کند.

انتهای پیام/