سرویس مد و لباس هنرآنلاین : فاطمه حاجی که بیست سال سابقه مدل‌سازی، الگوسازی و دوخت لباس دارد در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: من با هر سه متد گرلاوین، مولر و متریک آشنا هستم، اما بیشتر روی متد گرلاوین کار کردم و در طول سال‌ها ایرادهایی را که در آن دیده بودم برطرف کرده و الگویی شخصی بر اساس آن به وجود آوردم که حاصل آن لباسی بدون عیب با تن‌خور خوب است.

حاجی افزود: با توجه به اینکه هر اندام ویژگی‌های خاص خود را دارد و عیوبی در آنها هست که با استاندارهای متدها متفاوت است، هر شخص بر اساس تجربه خود می‌تواند ایرادهای آن را رفع کند. مهمترین نکته در طراحی و دوخت لباس راحت بودن آن است چون شخصی که لباس را به تن می‌کند به جز شیک و مرتب بودن باید احساس راحتی داشته باشد و بتواند به فعالیت بپردازد.

او با اشاره به اینکه لباس اولین چیزی است که از یک فرد به چشم می‌آید و به شخصیت او ابهت می‌دهد افزود: من شخصا لباس‌هایی را که به بدن می‌چسبند دوست ندارم و با توجه به ایرادهای اندامی افراد، به مشتری‌ها پیشنهاد می‌دهم لباس‌ها را اندکی آزاد بدوزند تا علاوه بر راحت بودن، ایرادات بدن آنها دیده نشود. یک طراح خوب ابتدا باید دوزنده خوبی باشد تا بتواند طرحش را اجرا کند و در واقع اگر درک عملی از طرح خود داشته باشد موفق‌تر عمل می‌کند. ما طراحان باید ایده‌هایی را اجرا کنیم که با شئونات، فرهنگ و اخلاق سرزمینی که در آن زندگی می‌کنیم مغایرت نداشته باشد تا شهر و کشوری سالم از نظر پوشش داشته باشیم.

حاجی ادامه داد: برای هر مشتری با توجه به تیپ، شخصیت و اندام او طرح می‌زنم و سعی می‌کنم به مشتری‌ها بگویم که هر لباس جایگاه خاصی دارد. اگر هرکدام از ما جایگاه لباس‌ها را بدانیم هم جامعه قشنگ‌تری از نظر پوشش خواهیم داشت و هم خود شخص با آن لباس راحت‌تر است. متاسفانه امروزه در جامعه لباس‌هایی را می‌بینیم که هم برای جامعه زشت است و هم خود شخص به سختی می‌تواند با آنها حرکت کند.

او که در قائم‌شهر به آموزش شاگردان خود مشغول است ادامه داد: علاقه‌مندان زیادی در شهر ما وجود دارند و موضوع شخصی‌دوزی و مزون‌ها در حال جا افتادن است. اما به نظر من سبک‌شناسی افراد ضعیف است و نمی‌دانند برای هر مشتری چه چیزی باید بدوزند.

حاجی با بیان اینکه پس از سالها کار کردن، وارد دانشگاه شده است افزود: فکر می‌کردم در بعضی زمینه‌ها کمبود دارم و می‌توانم آنها را با تحصیل در رشته طراحی و دوخت رفع کنم. اما در دانشگاه هم نتوانستم جواب این سوالات را پیدا کنم و باز هم باید در کلاس‌های آزاد شرکت کنم. شاید دانشگاه برای کسی که از صفر شروع می‌کند مفید باشد ولی برای کسی که تجربه کار قبلی داشته چیز جدیدی وجود ندارد.

او با اشاره به اینکه بیشترین آموزش‌های مفید دانشگاه در زمینه هنرهای سنتی بوده است افزود: بعضی از اساتید دانشگاه تازه کار هستند و خودشان تجربه زیادی در دوخت، طراحی و مدل‌سازی ندارند. هنرجو برای ورود به بازار کار باید در الگوسازی، مدل‌سازی، تشخیص پارچه، رنگ‌شناسی و... آگاهی داشته باشد. یک طرح ساده با دوخت خوب و ارائه مناسب، بسیار شیک به نظر می‌رسد، اما زیباترین طرح اگر با پارچه نامناسب اجرا شود خراب می‌شود. شناخت اصول در طراحی و جنس پارچه‌ها بیشتر می‌تواند لباس را به آنچه می‌خواهیم نزدیک کند.

حاجی ادامه داد: به نظر من کار با تولیدکنندگان لباس سخت است و من با لباس‌هایی که در بازار موجود هست مشکل دارم. معمولا تولیدکنندگان سعی دارند عقیده و طرح خود را که از سال‌ها پیش تولید کرده‌اند تکرار کنند و روابط خوبی با ما طراحان لباس ندارند. طراح هر طرحی را ارائه دهد باز هم آنها سعی می‌کنند نظر خود را به کرسی بنشانند. البته این موضوع در مورد تولیدکنندگانی است که ریسک پذیر نیستند و از ترس فروش نرفتن طرح‌های جدید به همان طرح‌های قدیمی و کمی تغیرات در آنها اکتفا می‌کنند.

انتهای پیام/