سرویس معماری هنرآنلاین: صبح روز چهارشنبه ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ ، خیابانهای تهران شاهد یکی از هولناکترین روزهای خود در تاریخ معاصر ایران بود. دفترهای احزاب و بسیاری از مکانهایی که حمایت از مصدق را در سر داشتند به آتش کشیده شد. منزل دکتر مصدق نیز با تانک و مسلسل مورد حمله نیروهای نظامی کودتا قرار گرفت و او دستور عدم مقاومت به نیروی محافظ نخستوزیری داد و در خانه همسایهاش پناه گرفت.
ساعاتی پس از ظهر درگیریهای بین طرفداران و مخالفان مصدق به اطراف خانه او کشیده شد. عده اندکی از نظامیان وفادار به مصدق با همه توان در برابر یورش جمعیت و نظامیان حامی کودتا مقاومت کردند اما تصرف ساختمان رادیو، پایان واقعی ماجرا بود. در ساعات پایانی روز، مقاومت در اطراف خانه نخست وزیر هم شکسته شد، جمعیت خانه مصدق را غارت کردند و او در نهایت از طریق بام خانهاش جان به در برد.
همه اینها در حافظه شهری نقش بسته که حالا گواه خاموش چگونگی رخدادهایی است که این روز خاص را بدل به نقطه عطفی فراموش نشدنی کرد. شاید تصاویری که از تهران و در کوران حوادث این روز برجای مانده روشنترین گواه از رنجی باشد که سیمای این شهر را در 28 مرداد 1332 تا این اندازه مکدر کرد. یک بار دیگر و این بار از دریچه نگاه تهران این روز پر ماجرا را مرور میکنیم.
میدان توپخانه تهران ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲
اشغال ساختمان شهرداری در میدان توپخانه
اشغال فرستنده بیسیم
خیابان شاپور حدفاصل پارک شهر و ساختمان جهانگردی سابق
خیابان نادری
ساختمان نخست وزیری در روز حادثه
تقاطع خیابانهای نادری و فردوسی
خیابان کاخ، نزدیکیهای منزل و دفتر دکتر مصدق
منزل دکتر مصدق، هنگام حمله ارتش
بخشی دیگر از محوطه خانه و دفتر دکتر مصدق که لحظه ورود نظامیان را نشان میدهد
محوطه خانه دکتر مصدق و دفتر نخست وزیری، پس از یورش ارتش و پایان ماجرا
انتهای پیام/