سرویس مد و لباس هنرآنلاین : مد و هنر همیشه رابطه نزدیکی با هم داشتند، و در این فصل همه برندها از پرادا گرفته تا سلین آثار هنری را در مجموعه‌های خود استفاده کرده‌اند. در اینجا تعدادی از طراحان لباس از علاقه آشکار خود به نقاشی، مجسمه و آثاری که الهام بخش کار آنها است می‌گویند.

لانوین، آلبر الباز

مجموعه دائم دانش‌سرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس، پاریس، فرانسه.

مجموعه هنرهای زیبای پاریس که مجموعه آثار لانوین در آن نمایش داده می‌شود، یک مکان بسیار ویژه است که الهام بخش من است. این مدرسه در قرن 17 میلادی تاسیس شد و صاحب یکی از بزرگترین مجموعه‌های عمومی هنر در فرانسه است.

انتقال روح او، ایده توزیع دانش از معلم به نسل بعدی هنرمندان در بیش از چهار قرن، مرا تحت تاثیر قرار می‌دهد. گالری‌های هنری بصیرت عظیمی را به فرهنگ شهر اهدا می‌کنند. هنگامی که من برای کار به شهرهای مختلف جهان سفر می‌کنم، امیدوارم زمان کافی برای رفتن به گالری‌ها پیدا کنم.

کارول لیم، کنزو

السورد کلی، متیو مارکس گالری، نیویورک، ایالات متحده ، آوریل 2011

من فضای گالری‌ها را واقعا الهام بخش یافتم. من سه بار در سال به گالری مت نیویورک می‌روم و همین طور به گالری گتی در لس‌آنجلس سر می‌زنم، چون من عاشق چیزی هستم که معمار ساخته است.

پدرم چند سال پیش همراه من به تیت مدرن آمد. ما درصف ورود به نمایشگاه ادوارد مونک بودیم، اما او گفت ترجیح می‌دهد دور ساختمان بگردد و فقط کاتولوگ نمایشگاه را خریداری کند. اینها مکان‌هایی هستند که شما می‌توانید به یک اندازه برای هنر یا برای پیک نیک آنجا بروید، آنها مانند مراکز اجتماعی هستند. هنر واقعا بر من تاثیرگزار است. هنگامی که به کنزو پیوستم یک نمایشگاه از السوورد کلی فکرهای زیادی در من ایجاد کرد. و نمایش آثار دیوید هاکنی در آکادمی سلطنتی - به خصوص نقشه اپل او- آنها به من الهام دادند و گفت و گویی را با من آغاز کردند.

جفری جی فینچ، آنتی پودیوم

جف کونز، گاگوسیا گالری، نیویورک، جولای 2013

هنر همیشه تاثیر عمیقی بر آنچه که من در استودیو انجام می‌دهم دارد. مجموعه‌ای از رنگ‌ها را بعد از دیدن نقاشی برادران چپمن در ماه دسامبر بررسی کردم. یک نقاشی طبیعت بی جان در موزه ریک آمستردام، از یک ماه پیش که آن را دیدم در حال بازی با افکار من است. اثر نمایشگاه جف کونز در تابستان گذشته در یکی دیگر از مجموعه های من نهفته است. همکاری‌های فصلی ما با هنرمندان تاثیر عظیمی بر زیبایی کارهای من داشته‌اند. شاید بیشترین تاثیر را از طراحان گرافیکی مانند کریگ و کارل گرفته باشم که احساس آنها از رنگ، خط و طنز همیشه الهام بخش است.

دومنیکو دولچه و استفانو گابانا

پیرو فورناستی، آنی دی فولیا پراتیکا، میلان، ایتالیا. نوامبر 2013

ما سال گذشته ساعت‌ها در نمایشگاه پیرو فورناستی در میلان به سر بردیم. ورود به جهان او فوق‌العاده هیجان‌انگیز است. ما عاشق کارهای او هستیم و تعداد زیادی از آنها را جمع آوری می‌کنیم. او یک هنرمند مهم بود و شوخ طبعی او الهام بخش مد و فروشگاه‌های ما است. بوتیک جدید ما در خیابان نیوباند در لندن پر از مبلمان نقاشی شده با دست است که ما شخصا از مجموعه فورناستی انتخاب کردیم.

رولاند موره

جوردی کولومر، سوپ آمریکایی در موزه آباتوریس، تولوز، فرانسه. دسامبر 2013 درست قبل از کریسمس، در موزه آباتوریس فیلمی به نام سوپ امریکایی دیدم که توسط هنرمند اسپانیایی جوردی کولومر ساخته شده بود. این فیلم در مورد املاک و مسکن موقت در نرماندی پس از جنگ جهانی دوم است که هنوز هم ساکنانی دارد. کار سخت و نظم دقیق که سالها تکرار شده است، و احساس تعهد مردم به خانه هایشان، حس عظیمی از عشق و مراقبتی که مردم در اطراف یک دیگر دارند، و تفاوتی که می سازد را به من داد. این لحظه ای است که من به راحتی از دست نخواهم داد.

پل برناستوک و تلما اسپرز

دیوید هاکنی: طراحی من روی iPad ، موزه لوئیزیانا هنر مدرن، کپنهاگ، دانمارک رسم. آوریل 2011

چند سال پیش ما در کپنهاگ بودیم و به دیدن اثر دیوید هاکنی در نمایشگاه " طراحی روی آی پد" در موزه لوئیزیانا رفتیم. ما همواره طرفدار کار هاکنی بودیم و شور و شوق او برای استفاده از یک رسانه جدید و کار در راه غیر سنتی را دوست داریم. گلهای آفتابگردان او که در آی پد رسم شده بودند برای ما بسیار جالب بود.

آنتونیو براردی

مواجهه با مدرنیته: پرتره در وین سال 1900، گالری ملی، لندن، انگلستان. نوامبر 2013

نمایشگاه وین شامل آثار اگون شیله و گوستاو کلیمت، که اولین بار بود در خارج اتریش به نمایش گذاشته شده بود، یک کودتای واقعی است. اولین چیزی که من در ورود به گالری دیدم یک قطعه با عنوان پرتره خنده، اثر یک نقاش و طراح اتریشی کمتر شناخته شده به نام ریچارد گرستل بود. این یکی از الهام بخش ترین و مهیج ترین آثاری بود که من تا به حال دیده ام. شادی در رنگ و موضوع آن، ناراحت کننده است چرا که این هنرمند جوان مدت کوتاهی پس از خلق این اثر خود را کشت. من بعد از دیدن این اثر نمایشگاه را ترک کردم و چند ورز بعد برای دیدن بقیه آثار برگشتم. بعد از دیدن چنین قطعه هنری قدرتمندی، بقیه آثار چنین اثری بر من نداشتند. این خاطره ای است که من همیشه با خود حفظ خواهم کرد،غیر منتظره، الهام بخش، خوش بینانه، و شاد، همه اینها در یک زمان.

گاردین

انتهای پیام/

مریم درویش