سرویس مد و لباس هنرآنلاین : در سالهای گذشته همکاری بین هنر و مد به شیوههای مختلف بارها اتفاق افتاده است. لحظاتی وجود دارد که طراحان مد تبدیل به هنرمند میشوند، گاهی هنرمندان تبدیل به طراح مد میشوند و گاه هر کدام از آنها چیزی کاملا متفاوت از موجودیت خود را ارائه میدهد. هر دو ژانر هنرهای زیبا و طراحی مد بر روندهای اجتماعی تاثیر میگذارد، اما از سوی دیگر رابطه در حال تغییر آنها از یکی به دیگری، خود بازتابی از جامعه به عنوان یک کل است. شاید بعضی از مداخلات و همکاریها موفقتر از دیگران باشند، اما آنچه در درجه اول مهم است ترکیب کردن این دو حوزه و نتایج فوقالعاده ای است که از بازی خیالی طراحان ممتاز به دست آمده است.
سیندی شرمن و کوم د گارکونز- 1994
همکاری عکاس بینالمللی تحسین شده، سیندی شرمن، و طراح مد آوانگارد ژاپنی، ری کاواکوبو، هنوز هم برتر از بسیاری از کمپینهای عکاسی مد در سالهای اخیر است. شرمن به خاطر مجموعه سلف پرترههایش شهرت دارد که نشان دهنده تعدادی نمونه از شخصیتهای زنانه است.
شرمن، با الهام از حس مد غیر متعارف کاواکوبو به سمت ساخت مجموعهای رفت که به همان اندازه منحصر به فرد بود. شخصیتهای طناز عکسهای قبلی او با زنانی ناراضی، ناشاد و ناکامل جایگزین شد. این عکسها درمقابله با یک نگاه مصرفگرا است و مدلی را نشان میدهد که ایده آل و زیبا نیست، او در تفکری جدا افتاده شناور است، با حالتی افسرده برای همیشه در چارچوب عکس شرمن گرفتار شده است. سیندی شرمن کار خود را با همکاریهای دیگری در دنیای مد با نامهایی چون مارک جیکوبز و بلنسیاگا ادامه داد.
رودآرت و دارن آرنوفسکی- 2010
در فیلم دارن آرنوفسکی به نام "قوی سیاه" مخاطبان مجذوب موسیقی دریاچه قو چایکوفسکی، درام، موسیقی و باله شده بودند. اما در این میان لباس طراحی شده توسط خواهران کیت و لورا مولیوی مشهور به رودآرت بسیار جلب توجه کرد. تکنیکهای مورد استفاده توسط خواهران مولیوی بیشتر شبیه خلق اثری هنری است تا یک لباس قابل پوشیدن.
کارهای دستی آنها شامل رنگ کردن، سوزاندن، ساییدن و بافتن باعث به وجود آمدن لباسهایی خاص شد. اگر چه این دو خواهر اثر خود را در هفته مد نیویورک نشان داده و جوایز متعدد و معتبری به دست آوردند، اما این لباس ساخته شده برای فیلم دارن آرنوفسکی به سطح جدیدی از جزییات باارزش رسید.
لباسهای پوشیده شده توسط ناتالی پورتمن و میلا کونیس بعدا در کنار لباسهایی از مجموعههای قبلی آنها نمایش داده شد. اگرچه آرنوفسکی به طور مستقیم در ساخت لباس قوی سیاه دست نداشت، اما حضور و جهتگیری قوی او ضرورت ساخت لباسی قابل باور را به وجود آرد و در نهایت لباس طراحی شده کاملا منحصر به این فیلم و یک تجربه موفق بود.
انتهای پیام/