سرویس مد و لباس هنرآنلاین: مرجان تقیپوریان که در رشته صنایع غذایی تحصیل کرده با گذراندن دورههای آموزشی طراحی لباس وارد این عرصه شده است. او در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: علاقه زیادی به رشتههای هنری داشتم و با اینکه در رشته ریاضی تحصیل کرده بودم در زمینه نقاشی هم فعالیت میکردم. پس از پایان تحصیلاتم دوره آموزشی طراحی لباس را گذراندم و برای تکمیل آن خیاطی به روش مولر را آموختم تا بتوانم مدل مورد نظرم را بهتر به خیاط انتقال دهم و ایرادات پیش آمده در کار را رفع کنم.
او در مورد میزان کاربردی بودن دورههای آموزشی گفت: یادگیری در این زمینه پایان ندارد و هرچه آموزش ببینید بازهم نکاتی برای یادگیری هست. با وجود این اگر کسی خلاقیت داشته باشد به یک جرقه کوچک نیاز دارد تا کار خود را شروع کند. این شخص خلاقیت را با آموزشهایی که دیده ترکیب کرده و شروع به کار میکند، اما حتما هرقدر آموزشها گستردهتر باشد نتیجه بهتری به دست میآید.
تقی پوریان با بیان اینکه بیشتر فعالیت او در زمینه لباسهای نیمه رسمی کژوآل است ادامه داد: بیشتر کارهای من سفارشی است و در زمینه لباس شب و مانتوی مجلسی هم سفارشاتی دریافت میکنم، اما تمرکز من روی لباس کژوآل است و لباسی طراحی میکنم که به راحتی میتوان آن را در یک مهمانی پوشید، لذت برد و احساس متفاوت بودن داشت.
او در مورد نحوه طراحی لباسها گفت: ابتدا موضوعی را برای کار خود مشخص میکنم مانند طبیعت، جانوران، فصل، کشور، یک مفهوم خاص و... بعد در مورد موضوعی که انتخاب کردم اطلاعات و عکس جمع آوری میکنم تا به ایدهای برسم. سپس با این اطلاعات یک مودبرد درست میکنم و با نگاه کردن به آن شروع به طراحی میکنم. در زمان طراحی برای خودم محدودیت ایجاد نمیکنم و هرچه به ذهنم برسد را روی کاغذ میآورم. ولی بعد از پایان طراحی آن را بازبینی میکنم و تغییراتی در آن ایجاد میکنم تا قابل اجرا شود.
تقی پوریان با اشاره به اینکه همکاری با یک تولیدی را آغاز کرده است گفت: طراحی لباس در مزون با تولید تفاوت زیادی دارد، چون در مزون با یک مشتری طرف بودم و نظر شخصی خودم یا مشتری را رعایت میکردم. اما در تولیدی طرح ها باید عامه پسندتر باشد و نکات مختلفی را از نظر طراحی، محل پخش لباس در شهر و... در نظر بگیرم. طراحی لباس برای تولیدی بسیار به مخاطب بستگی دارد.
او در مورد ضرورت طراحی لباسهای غیر رسمی گفت: خوشبختانه مدتی است طراحان حرفهای و غیر حرفهای زیادی در زمینه طراحی مانتو فعالیت میکنند و تنوع زیادی برای نیازهای مختلف در زمینه مانتوی بانوان وجود دارد. اما لباسهای غیر رسمی که در ایران هست بیشتر واردات از کشورهای ترکیه، چین و... است و تولید داخلی با کیفیت خوب در این زمینه کم است.
تقی پوریان ادامه داد: کمبود دیگری که در حوزه پوشاک وجود دارد در زمینه لباس سایز بزرگ و لباس دوره بارداری است. لباسهای موجود در بازار ایران فقط مناسب سایز 38 و کمتر است و افرادی با سایز بالا یا ایرادهای اندامی نمیتوانند لباس مناسب خود را پیدا کنند. من کار خود را با لباس نیمه رسمی شروع کردم و قصد دارم در آینده در زمینه لباس سایز بالا و لباس بارداری هم کار کنم.
او با اشاره به مشکلات تهیه پارچه گفت: یکی از مشکلات بزرگ ما کمبود تنوع پارچههای با کیفیت است. پارچه های متنوع زیادی در ایران وجود دارد که کیفیت مناسبی ندارند و اگر بخواهید پارچه با کیفیت پیدا کنید هزینه تمام شده لباس خیلی بالا میرود و مشتری را از دست میدهید. بیشتر پارچههایی که من استفاده میکنم خارجی هستند و پارچههایی مانند حریر و نخی را از محصولات ایرانی استفاده میکنم.
تقی پوریان افزود: در سالهای اخیر تنوع پوشاک بیشتر شده و مردم پیرو یک مدل خاص نیستند. سالهای قبل وقتی یک لباس مد میشد همه مردم از آن استفاده میکردند و چیز متفاوتی وجود نداشت، اما الان با وجود مد مردم الزامی به رعایت آن ندارند و سعی میکنند بر اساس سلیقه خود لباس بپوشند. البته واضح است که همه افراد علم روان شناسی، زیبایی شناسی و درک بصری لباس را ندارند و نمیتوان انتظار داشت بهترین گزینهها را با هم هماهنگ کنند. با وجود این با چند بار تجربه و اشتباه متوجه میشوند که در آینده چه نکاتی را باید رعایت کنند.
انتهای پیام/