سرویس تجسمی هنرآنلاین : نگارخانه های تهران در روزهای آخر هفته ای که گذشت میزبان نمایش های تازه شدند. از این میان افتتاح ۶ نمایشگاه را مرور می کنیم.

یک دهه نقاشی پری‌یوش گنجی

مجموعه‎ای بزرگ از آثار یک دهه اخیر نقاشی های پری‌یوش گنجی نقاش پیشکسوت معاصر در گالری آریانا به نمایش درآمده است. گنجی در یک دهه گذشته روی پنج دوره از آثارش کار کرده ؛ "پنجره‏‌ها" قدیمی‎ترین مجموعه‎ای است که در این نمایشگاه آثاری از آن به نمایش درآمده. او مدت‏‌هاست روی موضوع پنجره‏‌ها کار می‌‏کند و برای او پنجره چارچوبی است که می‌‏توان از آن جایی را دید یا می‌‏توان در آن دیده شد. آغاز پرداختن به این مضمون در آثار گنجی مجموعه "پنجره‌‏های قرمز" است."پنجره‌‏های شب" دوره دیگر کاری اوست و هر لایه این آثار متاثر از لایه قبلی است و می‌‏تواند بیان رخدادی باشد که در گذر زمان به وقوع پیوسته است.

مجموعه دیگری از نقاشی های گنجی که "پنجره‏‌های روز" نام دارد فضایی کاملا روشن دارد و با مجموعه قبلی بسیار متفاوت است اگرچه این دو مجموعه هر کدام دوره دومی نیز دارند؛ دوره دوم "پنجره‎های شب" رنگ‏های بنفش او به سمت روشن‎‏‌تر شدن رفتند، گویی زندگی کمی آرام‎تر و لایه‎ها کم‎تر شده و فضیلت و سکوت، کار‌ها را کمی موسیقایی‎تر و تنالیته رنگ‏‌ها را کمی وسیع تر کرده است.

علاوه بر این ها پری‌یوش گنجی تجربه هایی را هم در بیان متنوع تر نقاشی هایش دنبال کرده و به نظر می رسد بیش از هر چیز این حس او است که می‌‏گوید در یک زمان خاص روی چه چیزی باید کار کند. در واقع همین حس بوده که سال‎ها پس از پنجره‏‌ها توجه او را به رودخانه و آب جلب کرده؛ دوره ای که او بیشتر با آب مرکب نقاشی کرده و به تدریج رنگ آبی در نقاشی‎هایش بیشتر راه پیدا کرده است و بالاخره آخرین گروه نقاشی های او که در گالری آریانا روی دیوار رفته به گل‌ها اختصاص دارد و علاقه او به گل ها باعث شده که در همه این سال‌ها روی آنها کار کند و به مرور زمان این آثار به شکل یک مجموعه درآید.

تازه ترین آثار بزرگمهر حسین‎پور

بزرگمهر حسین‎پور کاریکاتوریست و نقاش آثاری که طی دوسال گذشته خلق کرده را در گالری راه ابریشم 2 ارائه کرده است.کاریکاتور مطبوعاتی، نقاشی، کمیک استریپ، انیمیشن و بخشی از کاریکاتورهای او آثاری است که در این نمایشگاه در معرض دید عموم قرار گرفته. در میان این آثار دو کار خیلی بزرگ وجود دارد، یکی از آن‌ها تابلو ۲۲۰ در ۱۸۰ سانتی متری "۷۲ ملت" است. این تابلو در واقع حاصل فراخوانی است که او اعلام کرده و بر اساس آن قرار بود از علاقمندان به شرکت در این فراخوان نقاشی بکشد و او موفق شد در نتیجه این اقدام از پانصد نفر نقاشی بکشد.

تابلوی ناصرالدین شاه و چهل زن حرمسرایش، کار بزرگ دیگری است با ابعاد ۲ در ۶ متر از این هنرمند، این اثر نیز تصویری از ناصرالدین شاه را به همراه چهل زن او در حرمسرایش نشان می‌‏دهد. انیمیشن‌ها بخش دیگری از آثار حسین پور هستند که در این نمایشگاه ارائه شده اند این‌هاو در واقع‌‌ همان کمیک استریپ‌های او هستند که متحرک شده‌اند و همچون ۳۰ کاریکاتوری که در این نمایشگاه ارائه شده رویکردی انتقادی دارند .

روزمرگی در گالری رج

نمایشگاه گروهی "روزمرگی" با ارائه عکس‎ها و نقاشی‏های هنرمندان نقاش، عکاس، موزیسین و بازیگر در گالری رج برپا شده است. نیوشا خطیب نمایشگاه گردان این مجموعه از هنرمندان مختلف خواسته در همکاری با این پروژه دیدگاه‎های خود درباره روزمرگی را با ابزار عکس یا نقاشی بیان کنند.

نمایشگاه‌گردان "روزمرگی" برای اینکه این موضوع از دیدگاه‏های متفاوت و البته متنوعی بیان شود به به سراغ هنرمندان موزیسین، ترانه‎سرا، بازیگر، عکس و نقاش که‌گاه الگوی جامعه هستند رفته و از آن‌ها برای همکاری دعوت کرده، اگرچه آثاری که در این نمایشگاه روی دیوار خواهد رفت لزوما برای این نمایشگاه خلق نشده است و بعضی هنرمندان کارهای گذشته خود را که با این موضوع همخوانی داشته را ارائه کرده‌‏اند.

خطیب در بخشی از یادداشت این نمایشگاه آورده است:"روزمرگی در وحله ی اول همان زندگانی عادی و معمولیست و تکرار یک ریتم مداوم در زندگی عادی هر فرد است. یعنی شبکه ای که در حرکات و نوسانات کمابیش یکنواخت رشته هایش زیست آدم ها را در محیط و جامعه تنظیم می کند و با مکانیسم خود آن ها را همخور و همرفتار می سازد. روزمرگی تا هنگامی که کارش تنظیم حیات جمعی فرد در آن است , اگر آن را ضرورتی نامطلوب هم تلقی کنیم به صرف لزوم حیاتی اش برای نظام عمومی جامعه و حفظ فرد در آن طبیعی و درخور تایید است. اما از آنجا که روزمرگی پا به میدان فرهنگ می گذارد و در آن می تازد , در وحله ی اول چون قلمرو خود را با چنین غرضی ترک کرده و دیگر علت وجودیاش را از دست می دهد.

پرده‎خوانی سیمرغ در گالری آران

محمد اسکندری جدید‌ترین آثار خود را پس از دو سال در گالری آران به نمایش درآورده است. در این مجموعه که "پرده‎خوانی سیمرغ" نام دارد، ۵ تابلو نقاشی رنگ روغن روی بوم ارائه شده که ابعاد یکی از این تابلو‌ها ۱۷۰ در ۳۰۰ سانتی‎م‌تر و چهار تابلوی دیگر ۱۳۰ در ۲۲۰ است.

فضای این آثار به لحاظ فرم و نگاه به موضوع مانند دوره‌های قبلی کاری او است. با این حال ایده نخستین این پروژه از حس نوعی فراموشی نشات می‌‎گیرد؛ فراموشی که نوعی عقوبت نیز به دنبال دارد.

داستان این مجموعه همانطور که از نام نمایشگاه مشخص است داستان پرده‌خوانی سیمرغ است. سیمرغی که تصمیم گرفته است از خانه خود را تغییر دهد اما اینجابه‎جایی موجب از هم گسیختگی و تکه تکه شدن او خواهد شد و در واقع سی پرنده‌ای که وجود او را تشکیل داده بودند پراکنده می‌شوند. این سیمرغ در واقع ترکیبی از سیمرغ عطار و سیمرغ فردوسی است با این حال برای اسکندری تنها کاراکتر خود سیمرغ مهم بوده و آدم‌هایی که در نقاشی های او دیده می‌شوند نمود عینی این تکه تکه شدگی هستند.

این آثار با قلم‏ مو و رنگ روغن کار شده‌اند و نمود کاراکتر‌ها در آن‌ها به شکل استیکرهایی دیده می‌‎شود که روی بوم چسبیده‎اند به شکلی که بیننده حس می‌‎کند کاراک‌تر‌ها از بوم جدا هستند. خاستگاه این ایده نیز به نمایشگاه قبلی او باز می‌گردد که در آن از بعضی تکنیک‌های گرافیتی استفاده کرده بود.

بی ستاره در راه ابریشم

مریم تخت‎کشیان هنرمند عکاس نیز مجموعه‎ای از پروژه عکاسی خود با نام "بی‏ستاره" را از ۸ خرداد در گالری راه ابریشم به نمایش گذاشته است.

مجموعه "بی‏ ستاره" تصاویری از سیاهی‏لشکرهای فیلم‎های سینمایی و سریال‏هاست که از پشت صحنه فیلم‌ها عکاسی شده‌اند. در واقع این عکس‎ها زندگی روزمره این هنروران هنگامی که پشت صحنه در حال کار یا در حال انتظار برای شروع تصویربرداری هستند را نشان می‌‏دهد. تخت کشیان سال‎هاست که عکاسی فیلم می‌‏کند و گرایش اصلی او نیز عکاسی مستند است.

این هنرمند در بخشی از استیتمنت نمایشگاه خود نوشته است: "در دنیاى ستاره‌ها سرگردانند/ چشم دوخته به آرزو‌هایشان/ جایى درناکجایی/ آنی در بی‌زمانی/ قصه‌ها را هاشور مى‌زنند، / اما خود بى‌قصه‌اند/ نگاه‌شان کن! / لشگر سایه‌ها/ قهرمانان لانگ‌شات/ آن‌ها بى‌ستاره‌اند."

سوانح مرکب در طراحان آزاد

گالری "طراحان آزاد" میزبان ۲۸ اثر ترکیبی از صالح تسبیحی شده که در طول دو سال و با استفاده از عکس، چیدمان اشیاء و چوب و شیشه خلق شده‌اند.

تسبیحی در توضیحِ سوانح مرکب نوشته است: سوانح مرکب اصطلاحی نظامی است و معنا و مفهوم آن این است که بعضی سوانح به پیامدهایی بد‌تر و بزرگ‌تر از خود منجر می‌شوند. به طور مثال قحطی پس از خشکسالی، فلج بعد ازتصادف، یا مهاجرت بعد از جنگ. فقر، آسیب‌های روحی روانی، تغییر بافت جامعه، ویرانی شهر‌ها، تشعشعات هسته‌ای و آلودگی شیمیایی نیز سوانح مرکب جنگ هستند.

صالح تسبیحی در مجموعهٔ تازهٔ خود به جنگ پرداخته است. او در بیانیهٔ نمایشگاه نوشته: به احتمال آنچه بیش از هر سانحهٔ نا‌خواسته زیست بشری را تحت تاثیر قرارداده است نه سونامی و زلزله‌ها و نه بیماری‌های فراگیر، که در صد سال گذشته جنگ‌ها هستند که تعریف انسان را تحت الشعاع خود قرار داده ونسل و‌نژاد بشر قرن بیستم را دچار تغییرات بنیادین کرده‌اند.

انتهای پیام/