سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: ابو جعفر محمد بن محمد بن حسن طوسی مشهور به خواجه نصیرالدین شاعر، فیلسوف، اندیشمند، ریاضیدان و منجم ایرانی است. خواجه نصرالدین طوسی یکی از سرشناس‌ترین و متنفدترین شخصیت‌های تاریخ جریان‌های فکری اسلامی‌ست. علوم دینی و عقلی را زیر نظر پدرش و منطق و حکمت طبیعی را نزد دایی‌اش آموخت. تحصیلاتش را در نیشابور به اتمام رساند و در آنجا به عنوان دانشمندی برجسته آوازه یافت.

خواجه نصیر مجموعه آرا و دیدگاه‌های کلامی شیعه را در کتاب "تجرید الاعتقاد" جمع آوری کرد.

او را موسس رصدخانه مراغه می‌دانند و همچنین پرورش شاگردانی همچون قطب‌الدین شیرازی و گردآوری دانشمندان ایرانی در زیر یک سقف را به او نسبت می‌دهند.

او در زمان حمله مغول به ایران در پیش ناصرالدین، محتشم قهستان، به کارهای علمی خویش مشغول شد. در همین زمان اخلاق ناصری را نوشت. پس از مدتی به نزد اسماعیلیان در دژ الموت نقل مکان کرد، اما پس از یورش هلاکوی مغول و پایان یافتن فرمانروایی اسماعیلیان(۶۳۵ ه. خ) هلاکو نصیرالدین را مشاور و وزیر خود ساخت، تا جایی که هلاکو را به تازش به بغداد و سرنگونی عباسیان یاری کرد.

تاریخ وفات او هیجدهم ذیقعده سال ۶۷۳ ق. است. و در حرم کاظمین و پایین پای دو امام مدفون شد. بنا به وصیتش روی سنگ مزارش این آیه قرآن را نگاشتند: "و کلبهم باسط ذراعیه بالوسیط»="و سگشان (به حالت پاسبانی) دو دست خویش بر درگاه (غار) گشاده بود."

انتهای پیام/