سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: سینمای ژاپن را در کنار سینمای آمریکا از مهمترین سینماهایی میدانند که در ژانر وحشت فیلمهای مهمی در تاریخ سینما ثبت کرده است. حتی زمانی که در آمریکا منتقدان، ژانر وحشت را بیارزش قلمداد میکردند، در ژاپن یکی از استادان تاریخ سینما به نام کنجی میزوگوچی مشغول ساختن فیلم "اوگتسو موناگاتاری" بود. یا در همان زمان یکی دیگر از بزرگان تاریخ سینما به نام کوبایاشی، کوایدان را ساخت.
این ژانر در سینمای ژاپن فیلمهای زیادی به روی پردههای سینماها برد. اما بعدها یعنی در سال 1997 هیدئو ناکاتا بر اساس رمانی نوشته کوجی سوزوکی فیلمی ساخت به نام "حلقه". البته ادبیات ژاپن به ساخت فیلمهایی در این ژانر کمک بسیاری کرد.
فیلمسازان ژاپنی بعد از اشغال ژاپن با الهام از داستانها و افسانههای ژاپنی در سینمای ژاپن تحولی عظیم بهوجود آوردند و این تحول الهامبخش بسیاری از فیلمسازان در سرتاسر جهان شد. "حلقه" سینمای وحشت ژاپن را تبدیل به سینمایی سودمند٬ موفق و دارای نفوذ کرد. در سینمای وحشت ژاپن هیچگاه خبری از خون و خونریزی نیست که در اصطلاح به "اسلشر" معروف است، و تماشاگر خود را با ترس و هیجان میترساند.
داستان فیلم از جایی شروع میشود که بین جوانهای ژاپنی شایع میشود که اگر کسی فلان نوار ویدئویی را در ساعت به خصوصی از شب تماشا کند، شبح زنی پدیدار میشود و زنگ تلفن را به صدا درمیآورد و یک هفته بعد، کسی که نوار را تماشا کرده، میمیرد.
وقتی ماسامی این حکایت را برای دوستش، توموکو تعریف میکند، او ماجرا را شوخی میگیرد، ولی هفته بعد در تصادف کشته میشود. عمه توموکو، رایکو که خبرنگار تلویزیونی است، با خبر میشود که توموکو قبل از مرگ با چند نفر از دوستانش، نوار ویدئوی عجیبی را تماشا کردهاند، و حالا همه آنان مردهاند.
رایکو رد نوار را میگیرد و وقتی تصویر شبحگونه و عجیب آن را میبیند، زنگ تلفن ناگهان به صدا درمیآید... صبح روز بعد رایکو جستوجوی خود را برای کشف این راز آغاز میکند، زیرا فقط هفت روز فرصت دارد، در این بین ریوجی همسر سابق او که یک ریاضیدان است، به کمکش میآید...
این فیلم در آمریکا چند بار بازسازی شد، اما نکته قابل تأمل این است که هیچ کدام از بازسازیهای آمریکایی این فیلم نتوانسته فراتر از فیلم نسخه اصلی رود و چیز جدیدی به تماشاگر عرضه کند.
از نکات مثبت فیلم میتوان به فیلمنامه این فیلم اشاره کرد. ناکاتا فیلمنامه را با دکوپاژ و میزانسن به عمق و تاثیرگذاری بیشتری ساخته و پرداخته کرده است.
این فیلم 6 جایزه از جشنوارههای مختلف جهانی را از آن خود کرده است.
انتهای پیام/
علی سردشتی