سرویس مد و لباس هنرآنلاین : ترانه فضلعلیزاده در رشته طراحی لباس تحصیل کرده است و علاوه بر طراحی مانتو و برگزاری چند نمایشگاه لباس، سابقه مدتی فعالیت در تولیدی لباس را هم داشته است. او در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: یکی از مشکلاتی که در زمینه طراحی مانتو در ایران وجود دارد این است که اگر بخواهید طرحهای خلاقانه ارائه دهید بیشتر افراد حاضر نیستند آن را بپوشند و طرحهای ساده و معمولی را ترجیح میدهند. به همین دلیل نمیتوان تنوع زیادی در مانتو ایجاد کرد و فقط میتوان در برش و دوخت لباسها مانور داد.
فضل علیزاده در مورد کارهای خود گفت: من از دوختهای سنتی مانند آیینهدوزی، سرژهدوزی و... در کارهایم استفاده کردم و فکر میکنم بازگشت به طرحهای قدیمی و ترکیب آنها با کارهای مدرن نتیجه خوبی به وجود میآورد که مناسب سلیقه مردم ما است. البته استفاده از این لباسها هنوز برای عدهای عجیب است اما افرادی که ذوق هنری دارند طرفدار آن هستند.
این طراح لباس افزود: در سالهای اخیر خیلی از افراد به دلیلی اینکه سلیقه خوبی دارند، بدون آشنایی با علم طراحی لباس وارد این کار شدهاند و این موضوع به کار افرادی که در این رشته تخصص دارند آسیب میزند. بسیاری از آنها آناتومی بدن را نمیشناسند و نمیدانند که هر اندام خصوصیات ویژهای دارد. ممکن است لباسی که به تن یک نفر زیبا بوده برای فرد دیگری مناسب نباشد.
فضلعلیزاده ادامه داد: کسی که در رشته طراحی لباس تحصیل نکرده باشد نمیتواند ایرادهای اندامی را رفع کند، در حالی که باید فرم اندام ایرانی را برای طراحی لباس در نظر گرفت. بسیاری از این افراد وقتی طرحی از برندهای خارجی را مناسب ببینند آن را به مانتو تبدیل میکنند، اما این کار درستی نیست.
او در مورد نحوه کار در تولیدی گفت: هر تولیدی با یک قشر آدم سر و کار دارد و باید حتما خواستههای آنها را تامین کند. گاهی اوقات ما طرحهایی میزنیم که ممکن است خیلی دیر مورد قبول مردم واقع شود و با توجه به اینکه تولیدیها به فکر بازگشت سریع سرمایه هستند نمیتوانند منتظر بمانند که آن طرحها جا بیفتد و از خیر اجرای آن میگذرند.
فضلعلیزاده افزود: طراح وقتی در مزون خود کار میکند محدودیتی برای کار ندارد و هر ایدهای داشته باشد را عملی میکند اما در تولیدی محدودیت زیادی در مورد طرح و رنگ وجود دارد و به همین دلیل نمیتوان تنوع زیادی در کارها ایجاد کرد. حتی زمانی که کارهایی مثل گلدوزی و... روی مانتوها انجام میشود باز هم بعد از مدت کمی کارها تکراری میشوند.
او ادامه داد: بر اساس تجاربی که پیدا کردم متوجه شدم کار در تولیدی و مزون دو مقوله جدا و کاملا متفاوت هستند. همه تولیدیها یک چهارچوب مشخص دارند و توجه آنها به فروش است نه طراحی و خلق مد. در تولیدیها بخش بازرگانی بیشتر از بخش طراحی بر کارها تاثیر دارد. به همین دلیل کسانی که واقعا به طراحی علاقه دارند به دلیل این محدودیتها نمیتوانند در تولیدی کار کنند. البته کار در تولیدی از نظر شغلی معتبرتر است و سابقه خوبی برای طراح به وجود میآورد، اما کسی که در مزون کار میکند چندان شناخته نمیشود.
فضل علیزاده با اشاره به تغییرات به وجود آمده در پوشش مردم جامعه افزود: مردم از چهارچوب قبلی بیرون آمدهاند اما هنوز جای پیشرفت زیادی وجود دارد. چند سال پیش که دانشجو بودم میدیدم که استادان ما شروع به برگزاری شوی لباس کردند و مردم کمکم جذب آنها شدند و استقبال زیادتر شد. همچنان امید زیادی به پیشرفت این کار وجود دارد و با توجه به اینکه تعداد طراحان لباس افزایش یافته، راه روشنی پیشرو داریم.
او در مورد مشکلات کار خود گفت: اولین مشکل طراحی در مزون این است که شناخته شدن زمان زیادی میبرد و به دلیل اینکه به سرمایه اولیه نیاز است، حتی اگر کار طراح خوب و خاص باشد، باید چند سال صبر کند تا به نتیجه برسد. علاوه بر این کسی از ما حمایت نمیکند و همیشه ترس از دزدیده شدن طرحها وجود دارد.
فضل علیزاده ادامه داد: امیدوارم روزی برسد که هر کسی جایگاه خود را بداند و بتواند در صنف خودش موفق باشد. نباید آدمها به دلیل اینکه میبینند در یک کار درآمد خوبی وجود دارد به سراغ آن بروند و باعث کم شدن فرصت افراد متخصص شوند.
انتهای پیام/