سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: 65 میلیون سال از انقراض دایناسورها، این غولهای باستانی میگذرد... دیدن این موجودات روی پرده نقرهای سینما شاید برای خیلی از مردم هیجانانگیزترین کار عالم باشد، پس بیراه نیست اگر "پارک ژوراسیک" را از پر تماشاگرترین فیلمهای تاریخ سینما میدانند.
این فیلم در سال 1993 توسط استیون اسپیلبرگ در ژانر علمی- تخیلی از روی رمانی با همین نام نوشته کرایتون ساخته شد. کرایتون این رمان را در سال 1990 منتشر کرد.
کرایتون، داستاننویس و پزشک، بیشتر به دلیل داستانهای علمی- تخیلیاش شناخته میشود. این نویسنده در همه مسائل علمی از مستندات و جدیدترین دستاوردهای علمی استفاده کرده بود که خود هم به آنها تسلط کافی داشت. رمان و فیلم "پارک ژوراسیک" از پرفروشترین آثار قرن بیستم در جهان به حساب میآیند. اسپیلبرگ با این فیلم انقلابی را در صنعت فیلمسازی به پا کرد و موجودات ساخته شده (که همگی مکانیکی بودند) به شدت طبیعی از کار آمدند.
دکتر جان هاموند با بازی آتن بارو، صاحب ثروتمند و با نفوذ پارک ژوراسیک است. این پارک در واقع جزیرهای در سواحل کاستاریکا است، که در آن به کمک مهندسی ژنتیک، به انواع دایناسورها حیات دوباره میبخشند. جان هاموند در آنجا گروهی از دانشمندان، دکتر آلن گرانت، دکتر الی ستلر و ایان مالکوم را برای بازدید از پارکش دعوت میکند. توفانی شروع میشود و دنیس ندری طراح و مجری سیستم کامپیوتری پارک، سیستمهای امنیتی را از کار میاندازد تا چند جنین دایناسور را بدزدد. همه چیز به هم میریزد، دایناسورها حمله میکنند، عدهای کشته میشوند و در پایان، بازماندگان از جزیره فرار میکنند...
داستان جان گرفتن هیولاها و موجودات ما قبل تاریخ در سینما تازگی ندارد، اما همه این هیولاهایی که تا قبل از "پارک ژوراسیک" روی پرده سینماها دیدهایم، در مقابل هیولاهای ژوراسیک به شوخی شبیه هستند. فیلم بیشتر مولفههای سینمایی اسپیلبرگ را در خود دارد، از هیولاهای وحشتناکِ "آروارهها"، خیالبافیهای دوران کودکی و نوستالژی فیلم "برخورد نزدیک از نوع سوم"، داستانهای پر حادثه در "طبیعت مهاجمان صندوقچه گمشده"، تا موجودات چشمدرشت زیبا مانند "ئی تی".
"پارک ژوراسیک" در 127 دقیقه به نمایش در آمد و سه اسکارِ بهترین صدابرداری، جلوههای ویژه صوتی و توصویری را از آن خود کرد.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی