سرویس مد و لباس هنرآنلاین : ناهید محمدی که در رشته کامپوتر تحصیل کرده است به دلیل علاقهای که از کودکی به طراحی لباس داشته وارد این کار شده است. او در گفت و گو با هنرآنلاین گفت: پس از پایان تحصیلاتم در کلاسهای فنی و حرفهای شرکت کردم تا طراحی لباس و خیاطی را به شکل تخصصی آموزش ببینم. اما بیشترین آموزش من به صورت تجربی و با کار کردن در مزون به دست آمد.
محمدی در مورد لباسهایی که طراحی میکند گفت: همیشه دوست داشتم که لباسهایم خیلی ساده باشد و در عین حال چیز خاصی در آن باشد که جلب توجه کند. از کارهای شلوغ و پر زرق و برق گریزان بودم و به همین دلیل در طراحی کارهایم از رنگها و پارچههای ساده و ترکیب آنها در کنار هم استفاده میکنم.
او ادامه داد: دیدن کار طراحان مختلف و لباسهای ایرانی و خارجی باعث میشود طرح جدیدی در ذهن آدم جرقه بزند. پس از اینکه طرحی به ذهنم رسید به دنبال پارچه مناسب آن میروم و بعد با توجه به نوع پارچه دوباره تغییراتی در طرح خود میدهم تا به نتیجه نهایی برسم.
محمودی با اشاره به اینکه در سالهای اخیر تنوع لباسها بیشتر شده است افزود: لباس بانوان از یکدستی و یک رنگی خارج شده است. سالهای قبل تنوعی در لباسها وجود نداشت و همه افراد رنگهای تیره و مدلهای ساده میپوشیدند. به همین دلیل رنگ سال برای مردم مهم بود و بسیاری از مشتریها به دنبال این بودند که بدانند رنگ سال چیست و بعد سر تا پای خود را به آن رنگ درمیآورند.
او افزود: اما الان مردم اهمیت زیادی به رنگ سال نمیدهند، چون تنوع کارها خیلی بالا رفته و انواع پارچه و رنگ و مدل باعث شده لباسهای چشمنوازی تولید شود. البته الان هم رنگهای تیره مشتری بیشتری دارد و استقبال از آن زیاد است، اما جوانان رنگهای شاد و روشن را بیشتر میپسندند.
او که سابقه طراحی لباس فرم را هم دارد در مورد ویژگیهای این کار گفت: برای طراحی لباس فرم ابتدا باید در نظر داشت که برای چه شغلی لباس طراحی میشود و چه رنگی مناسب آن است. البته انتخاب رنگ چندان به عهده طراح نیست و بیشتر به سلیقه کارفرما مربوط است. بیشتر لباسهای فرم در ادارهها و... به رنگ سرمهای هستند و این به دلیل خواست کارفرما است. حال طراح باید ببیند با این محدودیت چگونه میتواند لباس جدید طراحی کند. دست طراح آنقدر باز نیست که بر اساس سلیقه خود طراحی کند و باید سلیقه سفارش دهنده را در نظر داشته باشد.
محمدی افزود: جامعه ما بلاتکلیف است و هنوز نمیدانیم به کدام سمت میخواهیم حرکت کنیم. گاهی اوقات بسیار غربگرا هستیم و در عین حال دوست داریم سنت را هم حفظ کنیم. طراحان ایرانی خیلی خوبی مشغول کار هستند اما اگر در کار آنها دقت کنید متوجه میشوید در آخر کار آنها کپی است. جامعه ما کار با ریسک بالا را نمیپذیرد و قشر متوسط جامعه لباسی میخواهد که در چشم نباشد و رنگ یا طرح خاص را نمیپوشند. این موضوع دست و پای طراح را می بندد.
او ادامه داد: در سالهای اخیر پوشاک پاکستان آنقدر پیشرفت کرده و طرحهایشان چنان در دنیا جا افتاده است که در نیویورک نمایش لباس برگزار میکنند و محصولاتشان هم به فروش میرسد. حتی طرح بته جقه ایرانی به نام افغانستان و پاکستان ثبت شده است. این موضوع باعث تاسف است و امیدوارم روزی بتوانیم همین مانتوها را به عنوان یک لباس ایرانی جا بیندازیم و همه دنیا بفهمند این لباس متعلق به ما است.
انتهای پیام/