سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: گابریل گارسیا مارکز در سال ۱۹۲۷ متولد شد. او نزد پدربزرگ و مادربزرگش در شهر آراکاتاکا (شمال کلمبیا) بزرگ شد. این سال‌ها برای مارکز بعدها الهام بخش آثار ادبی او شد به طوری که در اولین کتاب خاطراتش با "عنوان زنده‌ام که روایت کنم" نوشت که دوران کودکی‌اش سرچشمه الهام تمام داستان‌هایش بوده. او همچنین تحت تاثیر پدربزرگش که شخصیتی آزادیخواه بود و در هر دو جنگ داخلی کلمبیا شرکت کرده بود آگاهی سیاسی پیدا کرد.

گارسیا مارکز یک روزنامه نگار بود. او در سال ۱۹۵۴ به عنوان خبرنگار ال‌اسپکتادور به رم و در سال ۱۹۵۵ پس از بسته شدن روزنامه‌اش به پاریس رفت. در سفری کوتاه به کلمبیا در سال ۱۹۵۸ با نامزدش مرسدس بارکاپاردو در سیزده سالگی تقاضای ازدواج کرد و بیش از نیم قرن با یکدیگر زندگی کردند. آن‌ها بخش اعظم این سال‌ها را در مکزیک گذراندند. در سال‌های بین ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱ به چند کشور بلوک شرق و اروپایی سفر کرد و در سال ۱۹۶۱ برای زندگی به مکزیک رفت.

مارکز در سال ۱۹۶۵ شروع به نوشتن رمان "صد سال تنهایی" کرد و آن را در سال ۱۹۶۷ به پایان رساند. "صد سال تنهایی" در بوینس آیرس منتشر شد و به موفقیتی بزرگ و چشمگیر رسید. این رمان شاهکار این نویسنده به حساب می‌آید.

انتهای پیام/