سرویس معماری هنرآنلاین: فرای اُتو 9 مارس (18 اسفند) از دنیا رفت، درست یک روز قبل از آنکه به عنوان چهلمین برنده جایزه پریتزکر معرفی شود.
او اولین معماری است که پریتزکر را پس از فوتش دریافت میکند. فرای اُتو را نمیتوان صرفا یک معمار دانست، او مهندسی است که توانست تعدادی از فاخر و از منظر تاریخی شاخصترین سازههای چادری دنیا را طراحی و اجرا کند. جز اینها درک او از کنش اجتماعی معماری به شدت جذاب است و تاثیرش بر مفهوم تکنو یوتوپیا و همکنشی اخلاق و سیاست برای تولید فرم هم عمیقا بینظیر.
فرای اتو به عنوان چهلمین معمار دریافت کننده پریتزکر پرایز، دو هفته پیش از اعلام رسمی مقرر شده، معرفی شده است. این خبر ناگهانی به دلیل درگذشت نابهنگام این معمار و مهندس سازه آلمانی که بیشتر برای ساخت استادیوم المپیک مونیخ سال ۱۹۷۲ شناخته شده، اعلام شده است.
هیئت داوران میگوید: "در طول زندگی خود، فرای اوتو سازهها و فضاهای بیسابقه، تخیلی و تازهای را تولید کرده است. او همچنین دانش ایجاد کرده و تاثیر عمیقی به جای گذاشته است: نه در فرمهایی که کپی میشوند، بلکه از طریق مسیرهای متعددی که توسط تحقیقات و اکتشافات او فراهم شدهاند. او در رشته معماری نه تنها ماهر و با استعداد، که سخاوتمند بوده است. برای ایدههای رویایی، ذهن پژوهنده، اعتقاد به اشتراک گذاری آزادانهٔ دانش و اختراعات، روحیه همکاری و استفاده صحیح از منابع، پریتزکر پرایز معماری ۲۰۱۵ به فرای اوتو تعلق میپذیرد."
هرچند اتو پیش از مراسم رسمی اهدای جایزه درگذشت، اما از طریق مدیر اجرایی پریتزکر پرایز، مارتا تورنه که جهت ابلاغ برنده شدن وی به خانه او در وارمبورن سفر کرده بود؛ از پیروزی خود مطلع شده بود.
او کمی پس از ملاقات با تورنه گفته بود: من حالا از دریافت این جایزه بسیار خوشحالم و از هیئت داوران و خانواده پریتزکر بسیار متشکرم. من هرگز چیزی برای به دست آوردن این جایزه انجام ندادهام. هدف معماری من، طراحی نوع جدیدی از ساختمانها برای کمک به مردم فقیر به ویژه مردم گرفتار در بلایای طبیعی و فجایع بوده است... شما اینجا یک مرد شاد را میبینید.
فرای اوتو تقریبا ۹۰ سال پیش در آلمان به دنیا آمد و زندگی حرفهای طولانی خود را صرف تحقیق، تجربه و توسعه حساسترین معماری کرد که بر تعداد بیشماری در سراسر جهان تاثیر گذارده است. درسهای آثار پیشگام او در زمینه ساختارهای سبک وزن، سازگار، قابل تغییر و با بهره گیری هوشمندانه از منابع محدود، مطابق با معماری امروز هستند، زمانی ارائه شدهاند که از اولین آنها بیش از ۶۰ سال میگذرد. او تعریفی از معمار را در بر میگیرد که شامل محقق، مخترع، فرم یاب، مهندس، سازنده، معلم، همکار، طرفدار حفظ منابع طبیعی، انسان و خالق ساختمانها و فضاهای بهیادماندنی است.
او اولین بار برای سازههای چادری خود که در پاویونهای نمایشگاهی موقت استفاده میشدند؛ شناخته شد. سازههای نمایشگاههای باغ فدرال آلمان و دیگر جشنوارههای دهه ۱۹۵۰، کاربردی، زیبا و سقفهای شناوری بودهاند که به نظر میرسید با تلاشی کم، سرپناهی را شکل میدهند که پس از استفاده در رویدادها به راحتی قابل جمع کردن است.
جایزه معماری پریتزکر جایزهای است که هر ساله از سوی بنیاد هایت به یک معمار زنده اعطا می شود. این جایزه در سال 1979 از سوی جی. آ. پریتزکر پایه گذاشته شده و توسط خانواده وی مدیریت می شود. این جایزه برترین جایزه معماری در جهان به شمار میرود و ارزش آن در حد جایزه نوبل در حوزه ادبیات است. به برنده این جایزه نیز صد هزار دلار تعلق میگیرد.
زاها حدید یکی از معمارانی است که موفق به دریافت این جایزه شده است. فیلیپ جانسون، لوئیس باراگان، جیمز استرلینگ، نورمن فاستر، ریچارد مایر، هانس هولاین، فرانک گهری و رم کولهاوس برخی از معمارانی هستند که این جایزه را دریافت کردهاند.
انتهای پیام/