سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: نویسنده این اثر جیمز ام. کین روزنامهنگار صاحب سبکی بود که پس از نوشتن اولین رمانش روزنامهنگاری را کنار گذاشت و نویسندگی را به طور حرفهای ادامه داد. جز کتاب "پستچی همیشه دوبار زنگ میزند" "غرامت مضاعف" دیگر اثر او بود که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
این آثار نمونهای نخستین از آثاری هستند که امروزه در ادبیات به نام رمان "پلیسی سیاه" میشناسیم و نمونههای سینمایی آن را فیلم نوار مینامیم. گفتنی است که اتفاقا از هر دو رمان مذکور اقتباس سینمایی انجام گرفته و در اقتباس از رمان "پستچی همیشه دوبار زنگ میزند"، ریموند چندلر دیگر نویسنده این سبک با کارگردان و نویسنده فیلمنامه ویلیام وایلدر همکاری داشته است. این کتاب با راوی اول شخص روایت میشود. راوی ولگردی که در ابتدا رمان برزنت کامیون حمل یونجه را کنار میزند و بیرون میپرد و تنها کاری که از او بر میآید مکانیکی است.
شروع رمان دریچهای است به زندگی فرانک چمبرز شخصیت اصلی و راوی رمان. زبان و لحن به کار گرفته شده برای روایت رمان به خوبی با شخصیت ضد اجتماع و ولگرد راوی تناسب دارد و این موضوع در ترجمه اثر هم به خوبی رعایت شده. لحن عامیانه زبان روایت و سرعت در سیر اتفاقات رمان ریتم خوبی به حوادث پر کشش رمان داده. فرانک چمبرز پس از قبول کردن پیشنهاد نیک پاپادایس برای کاردرپمپ بنزین با همسر او کورا اسمیت آشنا میشود و این آشنایی آغاز ماجرای اصلی رمان ودرگیریهای پیش روست.
پس از شکلگیری رابطهای عاطفی بین فرانک و کورا آن دو تصمیم به فرار میگیرند و این تصمیم بعد از اینکه عملی نمیشود به تصمیم آنها برای قتل نیک تبدیل میشود. افتادن تابلو رستوران در شبی پر باد استعارهای است از اتفاقاتی که قرار است در این رستوران پیش بیاید. همچنین نقش دوگانه کورا به عنوان پرندهای سفید کوچولو صفتی که نیک به او داده و ساحره بدجنس لقبی که فرانک به او داده جالب توجه است.
تصاویر استعاری و مهم داستان طنز گاهگاهی آن که در دیالوگهایش نمود پیدا میکند و حتی ارجاعات برون متنی کتاب گاه به دلیل لحن و زبان عامیانه کتاب دیده نمیشوند یا به ظرافت در صحنه پردازی آن توجه نمیشود اما این رمانی است به شدت پرداخت شده و پر از ظرافت در داستانگویی و روایت. و فراموش نکنیم این کتاب در میانه دهه سی یعنی اوج ورشکستگی اقتصادی و بحران بیکاری در آمریکا نوشته و چاپ شد.
دههای عمدتا به دلیل شرایط اقتصادی نامناسب و تضعیف طبقه متوسط از آن به عنوان عصر افسردگی بزرگ ( graet depression) نام برده میشود. و این اثر را باید با در نظر گرفتن این پیشزمینه خواند چراکه کتاب پر است از ارجاع و کنایه به شرایط دوران خودش. خلاصه کسب پول بیشتر و پیش رفت اقتصادی یکی از انگیزههای اصلی شخصیتهای این کتاب به شمار میرود.
حتی شخصیتهای فرعی کتاب و ماموران دولت نیز استثنا نیستند و آنها نیز به نوعی درگیر این مسئله هستند و کارهایشان انگیزههایی غیر از آنچه که باید دارند مثل: غرور، خود بزرگ بینی،سودجویی و فساد. و چمبرز در یکی از دیالوگهایش میگوید: کل این مملکت لعنتی دارن زندگیشونو از طریق هات داگ فروختن به هم میگذرونن." نویسنده در پایان رمان پیچشی به روایت میدهد که اثر را به نوعی روایت مستند از زندگی شخصیتی واقعی نزدیک میکند. سرنوشت تلخ شخصیتها در این رمان تامل برانگیز است.
انتهای پیام/
محمد قاسمی