سرویس تئاتر هنرآنلاین: رمان "کودک وحشی" ازجمله آثار شخصیت محور نظیر نمایشنامه "معجزه‌گر" نوشته ویلیام گیبسن است که براساس زندگی واقعی هلن کلر کودک کرولال آمریکایی نوشته شده که بعدا تبدیل به یک هنرمند بزرگ شد و ساختاری واقع‌گرایانه دارد. آثاری که در آن شخصیت اصلی تلاش می‌کند آدم جدا مانده از محیط واقعی زندگی را دوباره به جریان عادی زندگی بازگرداند. در "معجزه‌گر" معلم چنین نقشی را ایفا می‌کند و در "کودک وحشی" دکتر ویلتو چنین رسالتی را بر عهده دارد.

او تلاش دارد تا توانایی و هوش پسرک جنگل‌نشین را نشان دهد؛ تلاشی سخت و طاقت‌فرسا که از منظر روان پزشکی یک جور اثبات توانایی‌های شخص برای تبدیل امری محال به محال تلقی می‌شود. در رمان "معجزه‌گر" هم معلم پایمردانه بر تعلیم و تعلم کودک ناشنوا و کر می‌ایستد. در کلیت در "کودک وحشی" شاهد تقابل بدویت و زندگی شهری هستیم.

بر اساس رمان "کودک وحشی" فرانسوا تروفو در دهه شصت فیلم واقع‌گرایانه بر خلاف فیلم‌های موج نویش با بازی خودش و آندره بازن مرشدش و منتقد معروف فرانسه و مجله کایدو سینما ساخت که چندان در میان آثار محبوبش مثل "ژول و ژیم" و "عروس سیاهپوش" توفیقی زیادی برای او به همراه نداشت.

داستان اصلی این نمایش، در فرانسه ابتدای قرن 18 می‌گذرد و در مورد یک کودک وحشی است که پس از 12 سال تنهایی و زندگی دریک جنگل، توسط شکارچیانی پیدا می‌شود وازیک از محیط طبیعی و بدوی وارد زندگی شهری و متمدنانه می‌شود. خلق و خوی حیوانی کودک که در جنگل درکنار سایر حیوانات جنگلی بزرگ شده باعث می‌شود با محیط جدیدش دچار تعارض و دوگانگی شود و همچون یک حیوان اسیر دربند تلاش می‌کند مقاومت کند تا بتواند به محیط سابق زندگیش بازگردد. در دو صحنه درخشان نمایش (که کمتر تکرار می‌شود) کودک شب هنگام در سکوت و خلوت شب در حومه پاریس که آوای پرندگان و حیوانات شنیده می‌شود و یا در زیر باران رفتار سبک‌بالانه‌ای دارد و همچون یک حیوان مشغول بازی و شادی می‌شود و موید این نکته است که خوی حیوانیش هنوز در وجودش قوی است و به نظر می‌رسد تلاش های دکتر برای بازگرداندن او به سیر طبیعی زندگی نمی‌تواند چندان مثمر ثمر باشد.

نمایش "کودک وحشی" نمایش کم‌شخصیت است و سه شخصیت اصلی دکتر ویلنو، خنم گورت و کودک وحشی و یک شخصیت فرعی (منشی وزیر) دارد.

نمایش ساختار ساده و دکور کم حجمی دارد و چندان مناسب اجرا در سالن اصلی ئاتر شهر با عمق میدان وسیع و ابعادش نیست و انگاری گروه نمایش در داخل یک محیط بزرگ کار می‌کنند و به همین دلیل از عمق میدان سالن فاصله گرفته‌اند و درنزدیکی‌های سن تماشاگران دکور صحنه که شامل یک نیمکت متحرک آلومینیومی و یک دکور ثابت هلالی مانند است نمایش اجرا می‌شود.

زبان نمایش ساده و رئالیست و بدون هیچ نوع‌آوری و خلاقیت خاصی است. در جاهایی نورپردازی و موسیقی به زیباتر شدن صحنه نمایش کمک می‌کند اما این لحظات دیر پا نیستند و دوباره مخاطب با صحنه‌هایی مواجه است که دو شخصیت اصلی مدام با هم حرف می‌زند. حرف زدنی که به زبان فرانسه است و هیچ زیرنویسی در بک گراند صحنه وجود ندارد که پل ارتباطی بین مخاطبان با نمایش باشد و هرازگاهی انجام حرکت خنده‌آوری از سوی کودک باعث خنده مخاطب می‌شود.

بازی بازیگران این نمایش درچند وجه قابل بررسی است. بازیگر نقش کودک وحشی که بازیگر ریز اندامی است با استفاده از فیزیک مطلوب بدنش به خصوص در نیم ساعت ابتدایی نمایش حالت حیوان گونه این کودک را که مدام به میله آویزان است به خوبی به نمایش در می‌آورد و فیزیک چهره‌اش به قابل باور بودن حالت بدوی‌اش کمک می‌کند.

بازیگر نقش دکتر هم انگار متنی را بدون هیچ خلاقیتی نمایش‌نامه‌خوانی می‌کند و در صورت بدون اکتش، هیچ تغییر و احساسی را نمی‌بیند. مگر در دو صحنه از نمایش که عصبانی می‌شود و فریاد می‌زند. بازیگر نقش خدمتکار هم به صورت نسبی در بازیش موفق است. هرچند که نوع چهره و میمک صورتش در طول نمایش تغییر چندانی ندارد و شاید مثل چهره کودک بدوی بودن در آن قابل بازخوانی است.

کارگردانی اجرا هم خیلی ساده و قابل حدس زدن است و هیچ رد پای از خلاقیت و طراحی‌های جذاب میزانسنی در آن به چشم نمی‌خورد.

در زمینه طراحی لباس هم خلاقیتی به خصوص در زمینه طراحی لباس دکتر دیده نمی‌شود.

در نمایش "کودک وحشی"، بلاویو فرانچولی، سونیا پینتور، فیلیپ لوی و متیو بون فیس بازی دارند. دیمین تیل، طراحی نور و آهنگسازی، ژان ژاک سانچز، طراحی رقص و کاترین الیویرا، طراحی لباس این نمایش را به عهده دارند.