سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: بیشتر فیلم‎‏هایی که کوبریک در کارنامه خود دارد، اقتباس‏‌هایی سینمایی هستند از آثار ادبی.

او در طول دوره فیلم‏سازی‏‌اش که نزدیک به پنجاه سال طول کشید، خیلی پرکار نبود اما دقت در به نمایش در آوردن همه جزییات و ژانرهای گوناگونی که او در آن‏ها دست به تجربه‏‌های موفق زد، از کوبریک یک کارگردان مشهور ساخت. اما "راه‏‌های افتخار" را کوبریک، بر مبنای رمانی نوشته هامفری کاب، با کمک کالدر ویلینگهام و جیم تامپسن نوشت.

فیلم داستان سه سرباز بی‏گناه را روایت می‏‌کند که به جرم بزدلی و گناه نکرده به میز محاکمه و بعد به سمت جوخه مرگ کشانده می‏‌شوند. هنگ 701 از ارتش فرانسه در جنگ جهانی اول در یکی از نبردهای سنگین، شکست سختی می‏‌خورد. در این بین، سه تن از سربازان این هنگ که بی‏گناه هستند، انتخاب می‏‌شوند و به دادگاه نظامی فرستاده می‏‌شوند تا گناه این شکست را به عهده بگیرند.

فرمانده آن‏ها، داکس، دفاع از آن‏ها را به عهده می‏‌گیرد، اما تلاش‏‌هایش بی‌‏نتیجه می‏‌ماند. در نهایت آن سه سرباز به جوخه اعدام سپرده می‏‌شوند. آن‏ها قربانی بی‏‌عدالتی‏‌هایی می‏‌شوند که جنگ با خود به همراه می‏‌آورد.

نمایش این فیلم به دلیل نشان دادن چهره‌ای منفی از ارتش فرانسه تا سال‏‌ها در این کشور به نمایش در نیامد. به پیروی از فرانسه، اسکار هم این فیلم را در هیچ رشته‌‏ای حتی نامزد دریافت جایزه هم نکرد. اما این فیلم موجد موج ضد جنگی در سینمای جهان بود که تا به امروز ادامه دارد. با وجود بی توجهی که از سوی بعضی‏ به این فیلم شد، اما این فیلم شهرت و اعتبار جهانی برای کوبریک به همراه آورد.

هدف کوبریک در این فیلم نشان دادن دست‏‌های پشت پرده در سیاست و جنگ بود که به استادی تمام در داستانی تراژیک و زیبا آن را به تصویر کشید. راه‏‌های افتخار در کنار فیلم‏‌های دکتر استرنج‏ لاو (1964) و غلاف تمام فلزی (1987)، سه‌‏گانه‏ ضد جنگ سینمای کوبریک را کامل می‌‏کند.

یکی از تحلیل‏گران سینما درباره این فیلم گفته است: "کوبریک وقتی دوربین خود را جسورانه بر دامنه‌‏ها قرار می‏‌دهد و کشتار یک لشکر را ثبت می‏‌کند، از آن به مانند سلاحی استفاده می‌کند."

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی