سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: بیشتر فیلمهایی که کوبریک در کارنامه خود دارد، اقتباسهایی سینمایی هستند از آثار ادبی.
او در طول دوره فیلمسازیاش که نزدیک به پنجاه سال طول کشید، خیلی پرکار نبود اما دقت در به نمایش در آوردن همه جزییات و ژانرهای گوناگونی که او در آنها دست به تجربههای موفق زد، از کوبریک یک کارگردان مشهور ساخت. اما "راههای افتخار" را کوبریک، بر مبنای رمانی نوشته هامفری کاب، با کمک کالدر ویلینگهام و جیم تامپسن نوشت.
فیلم داستان سه سرباز بیگناه را روایت میکند که به جرم بزدلی و گناه نکرده به میز محاکمه و بعد به سمت جوخه مرگ کشانده میشوند. هنگ 701 از ارتش فرانسه در جنگ جهانی اول در یکی از نبردهای سنگین، شکست سختی میخورد. در این بین، سه تن از سربازان این هنگ که بیگناه هستند، انتخاب میشوند و به دادگاه نظامی فرستاده میشوند تا گناه این شکست را به عهده بگیرند.
فرمانده آنها، داکس، دفاع از آنها را به عهده میگیرد، اما تلاشهایش بینتیجه میماند. در نهایت آن سه سرباز به جوخه اعدام سپرده میشوند. آنها قربانی بیعدالتیهایی میشوند که جنگ با خود به همراه میآورد.
نمایش این فیلم به دلیل نشان دادن چهرهای منفی از ارتش فرانسه تا سالها در این کشور به نمایش در نیامد. به پیروی از فرانسه، اسکار هم این فیلم را در هیچ رشتهای حتی نامزد دریافت جایزه هم نکرد. اما این فیلم موجد موج ضد جنگی در سینمای جهان بود که تا به امروز ادامه دارد. با وجود بی توجهی که از سوی بعضی به این فیلم شد، اما این فیلم شهرت و اعتبار جهانی برای کوبریک به همراه آورد.
هدف کوبریک در این فیلم نشان دادن دستهای پشت پرده در سیاست و جنگ بود که به استادی تمام در داستانی تراژیک و زیبا آن را به تصویر کشید. راههای افتخار در کنار فیلمهای دکتر استرنج لاو (1964) و غلاف تمام فلزی (1987)، سهگانه ضد جنگ سینمای کوبریک را کامل میکند.
یکی از تحلیلگران سینما درباره این فیلم گفته است: "کوبریک وقتی دوربین خود را جسورانه بر دامنهها قرار میدهد و کشتار یک لشکر را ثبت میکند، از آن به مانند سلاحی استفاده میکند."
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی