سرویس تجسمی هنرآنلاین : اعتراف می‌کنم برای بار اول که کتاب "هر آنچه می‌خواستید دربارهٔ گالری دار‌ها بدانید، اما جرات پرسیدنش را نداشتید"را در دست گرفتم بخاطر طراحی روجلدش و قطع کوچکش فکر کردم از آن کتاب‌های غیر جدی و بدرد نخور است اما وقتی شروع به خواندش کردم به دلیل جذابیت متن و روانی ترجمه و "صداقت"که در تمامی متن موج می‌زد آنچنان مجذوب کتاب شدم که نتواستم آن را زمین بگذارم. در ایران و میان ما هنرمندان مُد است که کتابهای به اصطلاح فلسفی و یا مربوط به تئوری‌های هنر معاصر مطالعه کنیم و یا برای خودنمایی آن‌ها را دست بگیریم و به هم پُز بدهیم که فلان کتاب را از رانسیر و فوکو و هایدگر و..... خوانده‌ایم بدون آنکه بطور دقیق فهمیده باشیم آن‌ها چه می‌گویند. اما در کتاب "آندریا بلینی"با ترجمه "اُرکیده درودی"نه تنها با شخصیت گالری دار‌ها آشنا می‌شویم بلکه خرده روایت‌هایی از تاریخ هنر معاصر افشاء می‌شود که شاید در هیچ جای دیگر نتوانیم از آن‌ها مطلع شویم مانند هنرمعاصر لهستان و چین و یا تاثیر بحران اقتصادی بر گالری‌های اروپای غربی و نیویورک.

ساختار کتاب بر اساس مصاحبه است و خوشبختانه هیچگونه تحلیل و یا سخنوری اضافه ایی وجود ندارد. انگار مستقیم با خود گالری دار‌ها صحبت می‌کنیم. آن‌ها آدمهای معمولی هستند مانند خود خوانندگان کتاب و عده‌ای کمیشان از قبل ثروتمند بودند. آدمهای سرگشته‌ای که در رشته‌های متفاوت از زیست‌شناسی تا وکالت و علوم سیاسی گرفته و بعد تاریخ و فلسفه هنر درس خوانده‌اند. مدت زیادی به عنوان دستیار در گالری‌های دیگر کار کرده‌اند. اغلبشان حداقل با دغدغه‌های هنری وارد این عرصه شدند نه دغدغه‌های اقتصادی و البته باز اکثریت آن‌ها از خریداران هنری "شاکی"هستند بخاطر درک نکردن ارزش‌های هنری و چانه زنی زیادشان!! وقتی مصاحبه‌ها را می‌خوانیم با آدمهایی مواجه می‌شویم که به جای "نظریه‌پردازی خیالبافانه"به شدت "پراگماتیسم"هستند. عمل گرایی یکی از شرایط غلبه بر انواع مشکلات است.

گالری دارهای مصاحبه شده در این کتاب از اقصی جهان هستند. از سیدنی و شانگهای گرفته تا پاریس و نیویورک. هر کدام درباره هنرمعاصر در زمینه اجتماعی خود صحبت کردند. برداشت‌های متفاوت و آزاد آن‌ها از هنر معاصر فوق العاده جالب توجه است هر چند که به عنوان یک "مرجع"نمی‌توان روی صحبت‌ها حساب کنیم. به عنوان مثال مصاحبه با لوکاس گورچیسا و می‌خال کاچینسکی از گالری راستِر در ورشو درباره هنر سیاسی لهستان بعد از فرو پاشی شوروی سابق جالب توجه است.

در میان مصاحبه‌ها به جملات قصاری برخورد می‌کنیم که قابل تأمل هستند مانند:

جاسِلین وُلف از گالری‌اش در پاریس: "در دنیای هنر کار‌شناس واقعی وجود ندارد" ژانک وی از گالری ویتامین در پکن: "چیزی به عنوان "هنر چینی"وجود ندارد فقط "هنر در چین"وجود دارد" آنتونیو تو چی روسو از آتلیهٔ هنر معاصر: ".... دورهٔ گالری زمانی تمام می‌شود که هنر آن را مجبور کند نه بازار. بنابراین تا زمانی که هنرمندان در کنار ما باشند، ما هم با آن‌ها هستیم...."

اگر چه تنها نقدم به کتاب نداشتن فهرست است ولی امیدوارم تجربه لذت بخش خواندن این کتاب را با همه علاقه مندان به هنرهای تجسمی شریک بشوم.

انتهای پیام/