سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "کالون و قیام کاستلیون" پیش از این دوبار، در سالهای 1385 و 1386 توسط گروه کوانتوم به سرپرستی آرش دادگر به روی صحنه رفته بود، اما این بار پس از 8 سال این نمایش بار دیگر با بازی مهران امامبخش، کامبیز امینی، آرش دادگر، یعقوب صباحی، حسام منظور، فرید قبادی، عمار عاشوری، مریم راسخ، مهراب رستمی، امیر رجبی، علی کوشا، علی میرنژاد از 9 آذر در تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه رفت و تا 23 دی ماه نیز، این نمایش که برداشتی آزاد از رمان "وجدان بیدار" اثر اشتفان تسوایک است به روی صحنه میرود.
آرش دادگر کارگردان "نمایش کالون و قیام کاستلیون" در گفتگو با هنرآنلاین درباره این نمایش و بازتولید آن گفت: انتخاب و اجرای دوباره این نمایش در واقع یک آزمون بود، برای نسلی که 8 سال از آن گذشته و نسل جدید بینندههایی که وارد تئاتر شدهاند. میانگین سنی مخاطبان ما را در تئاتر امروز، گروه سنی 23 سال شکل میدهند، یکی از آزمونها و آزمایشاتی که ما میخواستیم با اجرای این نمایش انجام دهیم، درک این نسل است تا با مدل کارهای گروه کوانتوم بیشتر آشنا شود. قیام کاستلیون یک موضوع تاریخی است که با شرایط اجتماعی روزگار ما و همین طور جهان تطابق دارد. به همین خاطر آن را انتخاب کردیم برای بازتولید، به شخصه تمایلی برای باز تولید ندارم، اساس گروه کوانتوم جستجو و کشف جهان است وسعی داریم گامی رو به جلو بگذاریم، اما بازتولید برای من اصل نیست و فقط این کار از مجموعه کارهای گروه کوانتوم به صورت بازتولید انجام شد.
او در پاسخ به این سوال که این نمایش چه ویژگی خاصی داشت که اقدام به بازتولید آن کردید بیان کرد: شرایطی که حاکم برجهان امروز ماست، باعث شد تا این نمایش را بازتولید کنیم. ما پیرامون خود را درک میکنیم. کشورهایی که در پیرامون ما هستند و شرایطی که در جهان رخ میدهد، از جمله این عوامل هستند. با اتفاقاتی که درحال رخ دادن است مانند به نمایش گذاشتن قدرت، سو استفاده از قدرت، ایمان و اعتقادات ما را حیران میکند. امروز در حالی که سال 2015 آغاز میشود، و با وجودی که جهان به سمت مدرن شدن میرود، اما میبینیم که گروههای افراطی چگونه به عقب باز میگردند و یا همه چیز را متوقف میکنند و این تغییر شرایط ما را متحور میکند.
کارگردان نمایش "هملت" درباره تغییر بازیگران نسبت به آنچه که در سالهای گذشته اجرا شد نیز افزود: تغییرات بسیار بود. بعضی از دوستان نتوانستند ما را در این پروژه همراهی کنند و برخی دیگر نیز جایگزین شدند، تغییراتی در کاراکترها صورت گرفت و در نهایت با این تغییر کار را پیش بردیم.
دادگر با اشاره به این که کار نسبت به آنچه در گذشته به نمایش درآمد تفاوت دارد یا خیر، اظهار کرد: به نسبت درک خیلی بالاتر میرود، اما محصولی که امروز درحال اجراست از طرف تمام اعضای تیم قابل پذیرش است و به باور کامل در ارائه آن رسیدند و زحمت بسیاری برای آن کشیده شد.
کارگردان نمایش "شاه لیر" درباره به نمایش گذاشتن خشونت و علت اجرای آن در این نمایش، گفت: کلام دیگر تاثیر خود را از دست داده است. اگر کلام میتوانست این کار را انجام دهد، دیگر گروهی مانند داعش نمیآمد، برای ایجاد رعب و وحشت، تصویری از سر بریدن یک انسان نشان دهد. امروز رعب و وحشتی که ایجاد شده با گفتگو پیش نرفته است. طالبان، گروههای بوکوحرام و... با گفتگو پیش نرفته و شکل نگرفتهاند. آنچه که پیرامون ما درحال اتفاق افتادن است نشان میدهد، شرایط امروز، شرایط گفتگو نیست. هرچند گفتگو به بن بست نرسیده، اما کسی نیست که گوش بدهد و تاثیر کلام شدیدا از بین رفته است. امروز عملگرایی بیشتر وجود دارد و این عملگرایی به سمت خودنمایی و خشونت که از طریق آن وحشت، ترس و رعب ایجاد میکند میرود. صربها با کشتارهای دسته جمعی رعب و وحشت را به منطقه بالکان ایجاد کردند. در واقع گروههای افراطی نوع عمل و باور خود را با خشونت اعمال میکنند.
بازیگر نقش کاستلیون در پاسخ به این سوال که چقدر مخاطب نسل جوان میتواند با این دست نمایشها ارتباط برقرار کند، گفت: تلاش این نمایش بازآفرینی و قضاوت نیست. بلکه آشنازدایی و بیگانه سازی و دوباره خلق کردن است. متاسفانه امروز همه این مسائل عادی شده و به آنها میخندیم. نمیگویم صد در صد و کاملا، اما تلاش شده تا این نمایش ارتباطی را برقرار کند و دوباره ذهن، جسم و روح را با آنچه عادی شده آشتی دهد.
این کارشناس عرصه نمایش درباره بازیگران این نمایش و نوع و نحوه بازی آنها اظهار کرد: ما پیش از این تمرینهای سختی را داشتیم، اما در طی این سالها بازیگران تغییر کردند و سنها بالاتر رفت و گروه تغییر کرد. بنابراین دوباره شروع شد و راحتتان کنم ما گلادیاتور پرورش میدهیم. در این نمایش همه با هم تمرین کردند و همه تحت شرایط یکسان با هم جنگیدند، ما میجنگیم و روشمان روش مبارزه است. وقتی برخی از بازیگران پر تنش هستند، خیلی سخت است که شما هیچ تنشی نداشته باشید و تنها حضور داشته باشید و بازی نکنید. خیلی سخت است که شما صندلی بگذارید و در مقابل بازی پرتکاپوی بازیگر مقابل تکان نخورید، بنابراین روی همه اینها کار شده و کار سختی هم بوده است. به طور مثال ما در صحنه دادگاه دوم تعدادی از بازیگرانمان تنها ایستادهاند، بدون کوچکترین حرکتی، در حالی که در آثار دیگر دوستان میبینیم که بعد از یک زمان کوتاه بازیگر شروع به حرکت میکند، اما بازیگران ما اینگونه نبودند.
کارگردان نمایش "کالون و قیام کاستلیون" ادامه داد: بازیگران این کار با تلاش و کوشش هنر خود را به نمایش گذاشتند. در این نمایش بازیگران درخشانترین بازیهایشان را نشان دادند. خانم آدینه درباره این نمایش گفتند اینها مگر چند شب دیگر میتوانند با همین انرژی پیش بروند و من در جواب به ایشان گفتم آنها، کارشان این است و بسیار تلاش کردهاند و گلادیاتورهایی هستند که بینظیرتلاش میکنند.
دادگر با اشاره به صحنه خالی این نمایش نیز گفت: رویکرد اجرایی در این نمایش برابر نهاد قرار دادن زمان رویداد با زمان تماشاگر است. این امر میسر نبود مگر آنکه بازیگران در شرایط سخت فیزیکی قرار گیرند تا با زبان رفتار، درک و باور زمانی و تاریخی کاراکترها را نمایان سازند. چرا که هیچ طرح از پیش تعیین شدهای نمیتوانست کارکرد خود را به اثبات برساند. پس تمام طرحها را به دور انداختیم و به فضای خالی رسیدیم. فضایی که تنها در آن جسم درگیر بود و سعی در ایجاد رابطه و یا گسست آن داشت. پایه و تلاش گروه بر این امر استوار گشت که چگونه میتوانیم از قضاوت دوری کنیم، شعار ندهیم، ما به ازا در ذهن تماشاگر بوجود نیاوریم، اما طوفان به پا کنیم. رابطهها باید بیانگر آن فضا و اتمسفر کار باشد. در واقع ما از ابزارهای فکری استفاده کردیم تا این فضای سرد، خشک و بیروح را ایجاد کنیم. اگر ما هرچیز دیگری به این صحنه اضافه میکردیم به سمت فضای رئالیستی میرفتیم و دیگر آن فضای فرمالیستی وجود نداشت.
دادگر در پایان با اشاره به فعالیتهای آینده گروه کوانتوم خاطرنشان کرد: قطعا کار بعدی داریم اما الان چیزی نمیتوانم بگویم چرا که فردا معلوم نیست چه اتفاقی خواهد افتاد. متاسفانه در عرصه فرهنگ هزاران مدیر وجود دارد و هر کس در هر نقطهای به خودش اجازه میدهد در عرصه فرهنگ اظهار نظر کند. ما متولیان بسیاری درعرصه فرهنگ داریم و نمیدانیم که سیاست اصلی و قانون اصلی چه هست.
انتهای پیام/