سرویس مد و لباس هنرآنلاین : ندا آل محمد در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین از نحوه فعالیت خود در زمینه طراحی لباس گفت: رشته تحصیلی من مهندسی کامپیوتر است ولی به دلیل علاقه به هنر وارد این کار شدم. با توجه به اینکه از قبل با خیاطی آشنا بودم یک دوره طراحی مد را هم گذراندم و فعالیت خود را آغاز کردم، اما به طور کلی مباحث تئوری با کار عملی متفاوت هستند و بیشتر چیزها را در جریان کار یاد گرفتم.
او در مورد مراحل طراحی کردن یک لباس گفت: بیشتر مواقع طرحها اتفاقی به ذهنم میرسد و سریع اتود میزنم تا آن را فراموش نکنم. دیدن کار برندهای معروف هم برای طراحی کار جدید کمک میکند. البته این کار به معنی کپی کردن نیست بلکه مثل کار یک نویسنده است که زیاد میخواند تا بتواند بهتر بنویسد.
آل محمد در مورد نحوه استفاده از نمادهای ایرانی در لباس گفت: طرحهایی مثل بته جقه و... نشان دهنده هویت ایرانی است، اما باید از آنها درست استفاده شود. خود من از طرحهای شاهنامه و مینیاتورها استفاده کرده و آنها را روی لباس چاپ میکنم، چون علاقهای به طرحها یا تصویرهای خارجی ندارم و میخواهم از طرح ایرانی استفاده کنم.
او با اشاره به لباسهای محلی ایران گفت: استفاده از آنها ایده خوبی است، اما نمیشود همه آن لباسها را در طرحهای امروزی استفاده کرد. ولی میشود از آنها الهام گرفت و با ایجاد تغییراتی در لباس به کار برد.
آل محمد در مود تفاوت کار تولیدی و مزون گفت: تفاوتها بسیار زیاد است. هزینههای مزون چندین برابر تولیدی است و قیمتی که برای خیاط، پارچه و... در مزون پرداخته میشود خیلی بیشتر از تولیدی است. با اینکه قیمت کارهای آنها پایینتر است اما سود خیلی بیشتری دارند چون فروش عمده دارند. مزون دار باید پارچهای را بخرد که از چند دست گذشته و قیمت بالایی دارد اما تولیدیها معمولا وارد کننده پارچه هم هستند.
او ادامه داد: اصولا تولیدیها نمیخواهند بودجه زیادی برای طراحی بگذارند، به همین دلیل ترجیح میدهند از طرحهای ترکیهای کپی کنند. علاوه بر این خیلی از طرحهای تولید شده در مزون، در تولیدیها قابل استفاده نیستند چون آنها اکثریت جامعه را در نظر میگیرند و چیزی تولید میکنند که مخاطب زیاد داشته باشد. اما مزوندار یک گروه خاص از مشتری دارد که مدلهای خاص میخواهند و حاضرند برای آن مبلغ بیشتری بپردازند.
آل محمد با ابراز امیدواری به اینکه بحث مد در ایران بیشتر مورد توجه قرار بگیرد افزود: ما نسبت به کشورهای دیگر منابعی غنی داریم اما از آنها استفاده کمی میشود و با اینکه در پوشش ایرانی همیشه چیزهای جالبی وجود داشته، امروزه فقط از لباسهای دیگران تقلید میکنیم. باید به طراحی لباس توجه کنیم و قانون کپی رایت را رعایت کنیم تا طراحان احساس امنیت کنند، نه اینکه از ترس کپی شدن طرحهایشان آنها را مخفی کنند. این اتفاق باعث میشود رقابت بین آنها کم شود و در نتیجه پیشرفتی اتفاق نیفتد.
انتهای پیام/