سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: ژرژ سیمنون یک نویسنده است، یک نویسنده تمام عیار. کافی است به تار و پود داستان‌هایش توجه کنیم؛ همین.

سیمنون در هنگام نوشتن قصه‌اش - که البته نمی‌دانم بخش‌های مختلف داستان را به صورت خطی پیش می‌برد یا در وهله اول به صورت نامنظم می‌نوشت ‌و بعدتر این بخش‌ها به ترتیب نهایی می‌رسید- از مو به موی داستان و تمام فراز و فرود آن آگاه است. او می‌داند چه کار کند که ما از خواندن داستان دست نکشیم: "مگره و یکصد چوبه دار" ش را بخوانید.

هنگام خواندن "مگره و یکصد چوبه دار" باید به کوچکترین جزئیات دقت کرد، همچنان که ژرژ سیمنون این کار می‌کند و البته همچنان که کمیسر مگره. اگر یکی از کاراکترهای داستان (جف لومباره) در نقاشی‌اش جمجمه‌ای دیده می‌شود بعدتر می‌فهمیم فلسفه جمجمه چه بوده است. اگر بازرس مگره در نقاشی‌هایی که جف می‌کشد نزدیکی‌های با آثار رمانتیک می‌بینید، بعدا متوجه می‌شویم که او و دوستانش عشق آثار رمانتیک را داشتند. این جزئی نگری را در کاراکترهای دیگر داستان مثل واندام، بلوآ یا دانویل هم می‌توان جست‌وجو کرد. از این نظر به هنگام خواندن کتاب باید به موتیف‌ها و کدهای داستان دقت کنیم، این نکته به این دلیل که خواندن این اثر به سهولت انجام می‌گیرد و خوش ‌خوان است، اهمیت دارد.

داستان "مگره و یکصد چوبه دار" با کمی تفاوت، نسبت به دیگر آثار پلیسی شروع می‌شود. این بار "مگره" از اول داستان مخاطب را همراهی می‌کند و البته مقتول را. به عبارت بهتر مگره به نوعی دست به جنایت می‌زند. او در کسوتی که نمی‌شناسیمش مقتول را دنبال می‌کند، جایی از داستان عین چمدانی را که مقتول تهیه کرده بود، تهیه می‌کند، بعد این دو چمدان را جا به جا می‌کند و نهایت امر وقتی مقتول می‌بیند چمدانش همراه با محتویاتش نیست و جابه جا شده خودکشی می‌کند. "مگره و یکصد چوبه دار" این گونه آغاز می‌شود.

اما فراز داستان، بعد از تمام کشمکش‌های معمول داستان‌های پلیسی برای یافتن پاسخ سوال‌هایی که داستان به وجود آورده، وقتی است که "مگره" مچ کسانی را که باید بگیرد، می‌گیرد. این بار نه تنها ما پیش از یافتن پاسخ سوال‌ها، بلکه بعد از پیدا کردن کلید تمام ماجرا بازهم سراپا گوشیم، و آن زمانی است که؛ زمانی که بازرس "مگره" متهمانش را دستگیر می‌کند و آنها چاره‌ای جز اعتراف ندارند. بازگو کردن روایت "جف" در این مجال بخشی از لطف خواندن این کتاب را از شما می‌گیرد. اما به همین گفته وقفی‌پور، مترجم کتاب (در گپ و گفتی کوتاه با نگارنده) بسنده می‌کنم که این کتاب و البته این بخش از داستان می‌تواند برای مخاطب ایرانی ( نسل جوان امروز) جالب توجه باشد.

می‌توان گفت بسیاری از مخاطبان جوان ادبیات و هنر، به هنگام مطالعه "مگره و یکصد چوبه دار" می‌توانند دنبال تقارن محتوایی‌ای با زندگی ادبی-هنری خودشان باشند.

این کتاب را نشر هرمس امسال منتشر کرده است.

انتهای پیام/

مجتبا هوشیار محبوب