به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، نمایشگاه عکس‌های صادق صفایی با عنوان "آینه‌های سنگی" عصر دوشنبه ۲۴ آذر، در نگارخانه "میرمیران" خانه هنرمندان ایران افتتاح شد.

نمایشگاه "آینه‌های سنگی" شامل عکس‌هایی با تاکید بر بافت‌های ایجاد شده بر روی سنگ‌ها در نمای ساختمان‌های تهران است که از زوایای متفاوتی مورد توجه هنرمند قرار گرفته‌اند. صفایی در جستجو در جزئیات سنگ‌ها به کشف و شهودی عامدانه برای به تصویر کشیدن فیگور‌ها و چهره‌های انسانی، موفق به ثبت لحظه‌های نابی از روزمرگی‌های نشسته بر دیوارهای شهر شده است. در کمین نشستن هنرمند برای ثبت سایه‌هایی در میان فراز و فرودهای سنگ در لحظه‌های معینی از روز، صحنه‌هایی را خلق کرده که ارتباط بین انسان، هنر و طبیعت را به نمایش می‌گذارد.

صادق صفایی در حاشیه افتتاح نمایشگاه "آینه‌های سنگی" درباره آثار ارائه شده در آن، گفت: مجموعه عکس‌هایی که شاهدش هستید به دنبال یک کار تجربی آغاز شدند و قرار بود طی آن کانسپتی شکل بگیرد و همچنین تصمیم داشتم در کنار عکس‌ها پرفورمنسی نیز طراحی و اجرا کنم البته در محیط دانشگاه اما به دلیل اینکه شرایط لازم فراهم نشد فقط به ارائه خود تصاویر بسنده کردم. به این ترتیب در حقیقت عکس به عنوان یک مدیوم کامل در معرض دید مخاطب قرار گرفت و در ‌‌نهایت با آوردن توضیحاتی در شناسنامه اثر سعی شد که آن کانسپت مورد نظر اتفاق بیفتد.

صفایی در تشریح مفهوم مورد نظرش در ثبت عکس‌ها، اضافه کرد: ما به دلیل غرق شدن در روزمرگی و گرفتاری‌های روزمره انگار از اتفاقات پیرامونی خودمان دور می‌شویم و حسمان و آنتن‌های دریافتیمان انگار کند می‌شود و متاسفانه حساسیت‌هایمان را نسبت به موضع انسانی خودمان از دست می‌دهیم. من بر حسب اتفاق در عکس‌هایی که می‌گرفتم متوجه شدم انگار در سطح شهر، سنگ‌هایی که در کف یا نما کار شده چیزی مثل آن چیزی که ما در مینیاتور می‌بینیم که هنرمند نقش کوه را برمی‌دارد و در دل آن کوه، چهره‌هایی را کشف می‌کند و آن را تقویت می‌کند، وجود دارد. فکر می‌کنم معادل معاصر آن نگاه هنری می‌تواند این فضای هنری‌ای باشد که از عکاسی بافت سنگ‌ها به وجود آمده است. چهره‌هایی که در سایه‌روشن‌های ساعات مختلف روز در میان سنگ‌ها هویدا می‌شوند.

این هنرمند در ادامه افزود: در برخی از این آثار من روی چکش خوردگی‌های سنگ‌ها، برگ سبز کشیده‌ام و از سایش سبزی آن‌ها بر روی سنگ عکاسی کرده‌ام نتیجه‌اش این شد که یک جنگل سنگی به وجود آمد. انگار طبیعتی است که در دل سنگ وجود دارد. دلیل ساییدن برگ بر روی سنگ‌ها این بود که نمی‌خواستم به صورت دیجیتال به عکس‌ها رنگ اضافه کنم و می‌خواستم عکس‌ها خالص باشند، در نتیجه برای نزدیک کردن سنگ به بافت طبیعی از برگ استفاده کردم. تنها دخالتی که در این عکس‌ها صورت گرفته بر روی شدت یا ضعف رنگ در اثر بوده است که معمول و مرسوم نیز هست.

وی با اشاره به عنوان نمایشگاه، اظهار داشت: آینه قرار است یک نوع انعکاس را نشان بدهد و در نتیجه وقتی مقابل عکس‌ها قرار می‌گیریم، عنوان آینه این اندیشه را ایجاد می‌کند که عکسی که می‌بینیم آیا من انسان را نشان می‌دهد که تبدیل به سنگ شده‌ام. در واقع به تفکر واداشتن مخاطب در مقابل این عکس‌ها منظور اصلی من بوده است و نه ارائه صرف جزئیات یک سنگ از محیط شهری و امیدوارم که این نتیجه را در نمایشگاه شاهد باشم و این ایده در اجرا هم موفق باشد.

صفایی در پایان تاکید کرد: ویژگی مهم این عکس‌ها بازی با نور خورشید است یعنی اگر یک ساعت قبل یا یک ساعت بعد این عکس‌ها گرفته می‌شدند، دیگر چهره‌ها و فیگورهایی که در آن‌ها دیده می‌شوند، شکل نمی‌گرفتند. به همین دلیل در ساعت‌های خاصی از روز می‌شده است این تصاویر را ثبت کرد. من در واقع خواسته‌ام با این نمایشگاه یادآوری کنم که در میان روزمرگی‌ها، انسان‌ها دارند به سنگ تبدیل می‌شوند.

صادق صفایی متولد سال ۱۳۴۰ در شهر طبس و فارغ‌التحصیل کار‌شناسی ارشد کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبا است. ساخت فیلم مستند، باعث آشنایی بیشتر او با زبان تصویری و در ‌‌نهایت پیگیری حرفه‌ای هنر عکاسی شد. در بخشی از استیتمنت این نمایشگاه آمده است: همین سنگ نما‌های اطرافمان در شهر، تو گویی آینه می‌شوند، حرف می‌زنند انگار. عکس‌نگاره‌های سنگی، مونولوگی است که از زبان سنگ‌ها بیان می‌شود. در این نمایشگاه حدود ۲۰ عکس در معرض دید و فروش علاقه‌مندان به هنر قرار گرفته است.

زمان برای نجات زمین، زود می‌گذرد

دومین نمایشگاه گروهی هنر محیطی با عنوان "زمین و زمان" عصر دوشنبه ۲۴ آذر، در نگارخانه استاد "ممیز" خانه هنرمندان ایران افتتاح شد.

در این نمایشگاه آثاری از محمود مکتبی، عاطفه خاص، نوشین نفیسی، گروه پنج‌باز، شهرناز زرکش، محمدمهدی متولی طاهر، فرزانه نجفی، فرانه جلالی، مهتاب قائمی‌منش، حمید نورآبادی، مسلم ابراهیمی، فرشته زمانی و آسیه محمدیان به نمایش درآمده است. این هنرمندان از شهرهای مختلفی چون اصفهان، بابلسر، نیشابور، تهران، دزفول و... در این نمایشگاه حضور دارند.

هنرمندان در این نمایشگاه سعی دارند توجه مخاطب را به روند تخریب محیط زیست و نقش مهم انسان در شکل‌گیری آن جلب کنند. آسیه محمدیان، متولد نیشابور، کار‌شناس ارشد پژوهش هنر و مدرس دانشگاه است و مدیریت اجرایی دومین نمایشگاه "زمین و زمان" را بر عهده دارد.

آسیه محمدیان در حاشیه افتتاح این نمایشگاه گفت: هنر محیطی در مجموع نامی است برای گرایش‌هایی چون هنر بوم‌شناختی، هنر زیست‌محیطی، هنر در طبیعت، هنر ترمیمی، هنر خاکی، هنر زمین و... به صورت ساده، هنر محیطی نگاهی تازه به زندگی و زیست انسانی دارد.

وی افزود: نخستین کسی که گروه هنر محیطی را در ایران راه اندازی کرد، دکتر احمد نادعلیان بود و بعد در طی انجام آن پروژه، هنرجویان و هنرمندانی در کنار ایشان کار ‌کردند و در جشنواره‌های مختلفی بیشتر در پلور و جزیره هرمز شرکت داشتند. بر اساس جشنواره‌هایی که برگزار شده تعداد علاقه‌مندان به این هنر نیز بیشتر شده است. این هنرمندان در شهرهای مختلف فعال هستند و البته همگی با هم در ارتباط هستیم.

این مدرس دانشگاه در ادامه درباره روند برگزاری نمایشگاه، اضافه کرد: نخستین نمایشگاه "زمین و زمان" در سال ۱۳۹۱ در نگارخانه‌های پاییز، زمستان و استاد ممیز خانه هنرمندان ایران برگزار شد. امیدواریم بتوانیم این نمایشگاه را هر سال و یا هر دو سال یک‌بار برگزار کنیم.

محمدیان ادامه داد: هنر محیطی یکی از شاخه‌های هنر جدید است و همانطور که می‌دانید هنر جدید مرزی برای هنر‌ها قائل نیست در نتیجه ما هنر محیطی را در قالب عکس، چیدمان، ویدئوآرت و... در نمایشگاه‌ها به نمایش می‌گذاریم و هنر محیطی را به این روش به مخاطبان معرفی کنیم. بیشتر موضوع این است که هنرمند کار می‌کند و کارش را می‌آورد در نگارخانه‌ها نمایش می‌دهد برای آشنایی بیشتر مخاطب و ارتباط برقرار کردن با آن‌ها، چون این کار‌ها بیشتر در دل طبیعت انجام می‌شود به همین دلیل در قالب‌های دیگری از هنر در نگارخانه‌ها به نمایش در می‌آید.

مدیر اجرایی نمایشگاه "زمین و زمان" در پایان اظهار داشت: بهترین اتفاق برای ما دریافت پیام کارمان توسط مردم و مخاطبین است و آن هم چیزی نیست جز توجه به محیط زیست که متاسفانه ما انسان‌ها در حال نابود کردن طبیعت هستیم و امیدواری ما این است که مردم کمی بیشتر به این موضوع توجه نشان دهند.

هنر محیطی نگاه تازه‌ای به زندگی و زیست انسانی دارد و نوعی از ارائه اثر در دل طبیعت است به منظور بهبود و ارتقای رابطه انسان با طبیعت که در خلال این ارتباطاتی که اتفاق می‌افتد انسان متوجه مسائل زیست محیطی می‌شود و می‌بیند که در واقع این انسان است که دارد محیط زیست خودش را نابود می‌کند. هنرمند هنر محیطی ضمن حضور در طبیعت با بازاندیشی و جا‌به‌جا کردن، افزودن و یا کاستن عناصر در طبیعت اطرافش، به خلق اثر و ارائه بیانی جدید از محیط می‌پردازد. هنرمندان هنر محیطی رویکردهای گوناگونی دارند برخی رویکرد زیست محیطی دارند و نگرانی خود را از نقش مخرب انسان امروز در رابطه با طبیعت بازگو می‌کنند. بعضی دیگر اهداف زیبا‌شناسانه دارند و بسیاری گرایش‌های دیگر، اما در کل همه این گرایش‌ها به نوعی به طبیعت باز می‌گردند. این هنر با توجه به قابلیت‌ها و پتانسیل‌هایی که دارد می‌تواند در ارتباط با مخاطب به هدفش که همانا توجه به طبیعت است برسد. علاقه واقعی هنرمندان هنر محیطی در کل روند آفرینش هنری است و نه فقط رسیدن به محصول نهایی؛ همچنین روند تخریب شدن اثر و بازگشت آن به طبیعت بخشی از اثر هنر محیطی محسوب می‌شود.

در این نمایشگاه ۱۷ عکس، ۵ چیدمان و ۱ویدئوآرت از ۱۳ هنرمند فعال در زمینه هنرهای محیطی به نمایش در آمده است.

علاقه‌مندان برای دیدن آثار این نمایشگاه می‌توانند تا ۳ دی‌ماه از ساعت ۱۳ تا ۲۰ به نشانی خیابان آیت‌الله طالقانی، خیابان موسوی شمالی، خانه هنرمندان ایران، نگارخانه‌ استاد ممیز مراجعه کنند.

انتهای پیام/