سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: جولز داسین فیلمنامه "ریفیفی میان مردان" را بر اساس داستانی از آگوست لوبرتون نوشت. او به‌خاطر این فیلم جایزه بهترین کارگردانی را از جشنواره کن دریافت کرد.

شخصیت‏‌های رمان برتون همه اهل آفریقای شمالی بودند. زمان ساخته شدن فیلم به دلیل درگیری بین فرانسه و الجزایر تهیه‏‌کنندگان فیلم تصمیم گرفتند، از یک کارگردان آمریکایی بخواهند تا با آمریکایی کردن شخصیت‏‌ها، کمی فیلم را ملایم‌‏تر کند.

دلیل انتخاب این فیلم در این مجموعه اصلا به خاطر رمانش نیست، چرا که داستانی بسیار ضعیف دارد، اما اینکه داسین از روی داستانی نه چندان خوب، بلکه ضعیف، فیلمی ساخته که جایزه نخل طلا را از آن خود کند، جای شگفتی و تحسین دارد.

داستان درباره دزدی حرفه‏‌ای به نام تونی است، که از زندان آزاد شده و به همراه دوستانش جو و ماریو نقشه سرقت از یک جواهر فروشی را می‌‏ریزند. سزار متخصص باز کردن گاوصندوق هم در این سرقت آن‏ها را همراهی می‏‌کند. سرقت بدون نقص انجام می‏‌شود اما در ادامه مشکلاتی به وجود می‏‌آید. پی‏یر رقیب قدیمی تونی که او را به زندان انداخته بود، از ماجرای سرقت مطلع شده و به سراغ گروه سارقین می‏‌رود، تا جواهرات دویست میلیون مارکی را از چنگ آن‏ها بیرون بیاورد. جو به لندن می‏‌رود، جواهرات را به پول تبدیل می‏‌کند و به پاریس بر می‏‌گردد. اما دار و دسته گروه رقیب، پسر جو را گروگان می‌‍گیرند و فیلم با یک مجادله (ریفیفی کلمه عامیانه فرانسوی به معنای مجادله است) تمام می‏‌شود.

برجسته‌‏ترین و بحث انگیزترین صحنه فیلم، سکانس سرقت از جواهرفروشی است که حدود سی دقیقه طول می‏‌کشد. این صحنه در سکوت کامل اتفاق می‌‏افتد. زمانی این سکوت برجسته‎‏تر می‏‌شود که در صحنه‏‌های قبل و بعد از سرقت، شخصیت‏‌ها مدام با هم حرف می‏‌زنند. سکوت، اختصاصا در صحنه سرقت به کار رفته و کارکرد دراماتیک فوق العاده‏‌ای هم دارد. جالب است بدانیم که آهنگساز فیلم برای این سکانس موسیقی نوشته بود و جولز داسین این صحنه را یک بار با موسیقی و بار دیگر بدون موسیقی تماشا کرد و در آخر تصمیم گرفت که موسیقی در پس زمینه فیلم وجود نداشته باشد. البته نباید از نقش فیلمبردار و تدوین‏گر در به وجود آوردن این سکانس در کنار کارگردان غافل ماند.

فرانسوا تروفو، فیلمساز معروف فرانسوی، درباره "ریفیفی میان مردان" می‏‌گوید: " فیلم ساختاری شبیه تراژدی‏‌های کلاسیک دارد. پرده اول: آماده سازی برای یک سرقت، پرده دوم: نتیجه سرقت، پرده سوم: مجازات، انتقام، مرگ. فیلم با اینکه بودجه اندکی دارد، اما کاملا موفق است و نشان می‌‏دهد که موفقیت یک فیلم به کارگردانش بستگی دارد نه به منابع مالی تولید یا حضور ستارگان سینما در آن."

این فیلم در لیست 10 فیلم منتخب نیویورک تایمز در سال 1996 نیز قرار گرفت.

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی