سرویس تئاتر هنرآنلاین: پرفورمنس "پرنده و نیلبک" نوشته و کارگردانی بهزاد صدیقی و علیمحمد رحیمی نمایشی با موضوع جنگ ایران و عراق در روزهای 10 تا 12 آذرماه جاری در آمفیتئاتر فرهنگسرای فردوس به روی صحنه رفت و با استقبال مخاطبان و خانوادهها روبرو شد.
این نمایش پرفورمنس، درباره سه رزمندهای است که درآغاز، راه جنگ را گم کرده و پس از بیآبی و ناتوانی، تا پای مرگ نیز رفته و با آن دست و پنجه کرده، اما پس از چندی، توسط مرد رزمندهای بسیجی، پیدا و سیراب شده و نجات مییابند. آنان با تلاش و جستوجوی خود پس از آماده شدن رزمایشی طاقتفرسا، در نبرد با دشمن و در عملیاتی جنگی (فتحالمبین) به پیروزی دست مییابند.
نویسندگان و کارگردانان این پرفورمنس تلاش کردند با استفاده از زبان بدن بازیگر و حرکات نمایشی آنان و نیز به وسیله موسیقی حماسی و نمایشی و نیز طراحی نور البته بسیار محدود آمفیتئاتر فرهنگسرای فردوس و همچنین با استفاده از تصاویر و صداهای آرشیوی و مستند از جنگ ایران و عراق و بدون استفاده ازدیالوگ و با حداقل ابزار و وسایل صحنه و آکسسوار، اجرای نمایشی جذاب و تازهای را در عرصه تئاتر جنگ فراهم آورند. پرهیز از کلیشههای اجرایی و نیز دوری جستن از فرمها و حرکات نمایشی تکراری و بهرهگیری از زبان بدن بازیگربه نفع اجرا و متن نمایشی آن، بهرهگیری از صداهای طبیعت و نیز افکتها و تصاویر واقعی از صحنهها و روزهای جنگ مثل آزادسازی و فتح خرمشهر، ویرانههای جنگ در شهرهای جنوبی، صدای ضبطشده شهدایی همچون شهید مهدی زینالدین، شهید همت، شهید مصطفی چمران، شهید مهدی باکری و... تلاشی از کارگردانان این اثر بوده که در زمان محدود و کم برای تولید این نمایش پرفورمنس به انجام رسیده است. بدون شک اگر کارگردانان این اثر از امکانات صحنهای بیشتر و حرفهای تری بهرهمند میشدند و نیز زمان تمرین کافیای در اختیار میداشتند، پرفورمنس "پرندهو نیلبک" با اجرایی بهترو قدرتمندتر به روی صحنه میرفت و کارگردانان جذابیتهای بصری صحنهای بیشتری رامیتوانستند خلقکنند. با این همه پرفورمنس "پرنده ونیلبک" با تصویرسازیهای گونهگون به وسیله موسیقی، نور، ویدئوپروجکشن، حرکات فرم، افکت و صدا و همچنین حرکتبندیهای متنوع بازیگران توسط دو کارگردان آن، میزانسنی نمایشی از جنگ را پیش روی مخاطب خود قرارداد که در نوع خود، کوششی قابل تقدیر و تأمل در این عرصه (نمایش و پرفورمنس جنگ) محسوب میشود که پیش از این سبقه و سابقهی بسیار کمی داشته است.
یکی از ویژگیهای این پرفورمنس، بهریگیری از نمادها و نشانههایی همچون؛ صدای قناری و گنجشک، پرواز پرنده، سربندهای سرخ، سایهها و... است که در فضاسازی و تصویرسازیهای نمایشی و ایجاز در صحنهپردازی، موثر بوده است. به عنوان مثال دریکی از صحنهها - صحنه نهم - به وسیله بدن بازیگر و طراحی نور از روی کف و از گوشهی صحنه و با حرکات طنابهای کشی، تصویر جذاب و تاثیرگذاری از تلاش سربازان ایرانی در جنگ را به کمک موسیقی همآهنگ با صحنه شاهد بودیم.
به هر حال پرفورمنس "پرندهو نینلبک"، کوششی خلاقانه از گروه تئاتر سپنتا بود که با حداقل امکانات صحنهای، نمایش تازهای از روزهای جنگ را با تصویرسازیها و صحنهپردازیهای موجز ، در فرهنگسرای فردوس ارائه داده بود.
انتهای پیام/
حسام رستمیان