سرویس تجسمی هنرآنلاین: احمد خلیلی فرد، هنرمند برجسته عرصه نقاشی معتقد است که آثار نمایشگاه اخیرش از نظر بیان و تکنیک با گذشته متفاوت است. او با تاکید بر این تغییر روند در این باره گفت: همچنان موضوعات محوری نقاشی‌های من تغزل و عارفانه است اما این بار مقاومت مردم کوبانی نیز در بخش‌هایی از آثارم وجود دارند و نگاهی به آن داشتم.

او در ادامه افزود: در این آثار به صورت ناخودآگاه زنان مبارز کوبانی را به تصویر کشیدم البته تا قبل از این هیچگاه تفنگ و اسلحه در آثار من نبود اما این بار بر اساس تاثیرپذیری از این جریانات چنین تغییری رخ داد.

این هنرمند سنندجی درباره دلیل توجه به کوبانی گفت: از آنجایی که من کرد هستم و در کردستان بزرگ شدم خود به خود نسبت به این مردم عرق خاصی دارم البته این بدان منظور نیست که تنها کرد‌ها را مظلوم می‌دانم.

خلیلی فرد داعش را نوعی عفونت در سطح دنیا دانست و بیان کرد: داعش همچون عفونتی است که به زودی از بین می‌رود اما من به عنوان یک هنرمند از اتفاقات اخیر متاثر شدم.

این هنرمند نقاش تصریح کرد: در این نمایشگاه ۱۳ تابلو نقاشی در ابعاد ۱۲۰ در ۸۰ به نمایش گذاشته شده است که اغلب آن‌ها در چهارماه اخیر کار شده‌اند.

خلیلی فرد درباره تکنیک آثار این نمایشگاه گفت: تکنیک این آثار رنگ و روغن و اکرلیک است که همچنان بر محور سبک گذشته من ترسیم شده است زیرا طرز تلقی من از جهان هستی تغییر نکرده و من همچنان به موضوعات عارفانه و تغزلی علاقمند هستم.
او ادامه داد: به نظر من گاهی کار‌هایم معانی متضاد دارند اما این معانی را بیننده تعیین می‌کند و الزاما آنچه را که من می‌خواهم مخاطب دریافت نمی‌کند.

این هنرمند اظهار کرد: من صرفا از نقاشی لذت می‌برم و آن را امتداد بازی‌های کودکی خود می‌دانم زیرا در زمان کار با بوم و قلم هیچ کاری به سیاست ندارم و به دنبال راه چاره‌ای برای بشریت نیستم بلکه صرفا خودم را تخلیه می‌کنم.

خلیلی فرد درباره توجه ویژه‌اش به ترسیم نوستالوژی در آثارش گفت: جواب این سوال را من نیز نمی‌دانم و در مواردی این مساله برای خود من نیز سوال است اما فکر می‌کنم هر هنرمندی متاثر از گذشته خود است.

او درباره سبک کاری خود بیان کرد: من خیلی ساده فکر می‌کنم و خیلی ساده نیز می‌اندیشم به همین سادگی نیز نقاشی می‌کنم گر چه پیچیده کار کردن برای من بسیار ساده است در واقع گذشته و حال و آینده من با هم متجلی می‌شود و فکر نمی‌کنم نقاشی را بشناسیم که رجعتی به گذشته نداشت باشد.

این هنرمند درباره به کار بردن دست در آثار خود گفت: دست در کارهای من ریشه‌ای قدیمی دارد زیرا در کودکی پشت خانه ما یک خانقاه بود که من همواره صدای طنین دف و مناجات آن‌ها را می‌شنیدم. بعد‌ها دف را کار کردم و شکل هندسی آن را دوست دارم به همین خاطر این مساله در ضمیر ناخودآگاه من شکل گرفت و در آثارم نیز تبلور یافت.

خلیلی فرد درباره رمز موفقیت یک اثر نقاشی اظهار کرد: به نظر من هر آنچه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند و این مساله را باور دارم. همه کارهای من، چه خوب و چه بد در تمام سطوح از دل برآمده‌اند. من به سادگی خود افتخار می‌کنم و این را در آثارم نیز نشان می‌دهم و از اینکه عوام نیز کار‌هایم را دوست دارند لذت می‌برم زیرا نگاه من روزمره و رایج نیست من می‌خواهم بیننده را در فضایی تازه و نوین و جدای از دغدغه‌های روزمره قرار دهم.

او ادامه داد: من دوست ندارم به واقعیت‌ها بپردازم بلکه همواره تلاش کرده‌ام که حقایق را به ترسیم بکشم. به نظر من یک نقاش آرزو‌ها را به ترسیم می‌کشد مثلا من وقتی یک کودک بودم دوست داشتم در خانه اسب داشته باشم اما وقتی چنین امکانی در محیط شهری فراهم نبود به سمت نقاشی روی آوردم به همین خاطر معتقدم که یک نقاش آرزوهای خود را ترسیم می‌کند.

بر اساس این گزارش، آثار این هنرمند نقاش از روز جمعه ۳۰ آبان ماه در گالری والی به نشانی میدان ونک، خیابان ونک، خیابان شهید خدامی، پلاک ۷۲ به نمایش گذاشته شده و تا ۱۱ آذرماه نیز ادامه دارد.

گفتنی است، این نقاش سنندجی که لیسانس نقاشی از دانشکده هنرهای زیبا و فوق لیسانس نقاشی دانشگاه تربیت مدرس است و به عنوان مدرس دانشگاه سوره و عضویت هیئت علمی دانشگاه نیز مشغول فعالیت است.

او همچنین عضویت در انجمن هنرمندان نقاش ایران، عضویت موسسه توسعه هنرهای تجسمی و عضویت در انجمن نقاشان +۳۰ را در کارنامه خود دارد.

احمد خلیلی فرد که سابقه حضور در هشتمین بی‌ینال داکا (بنگلادش) را سالهی فعالیت هنری خود دارد برنده مدال برنز و دیپلم افتخار از فستیوال ترینال پاریس ۲۰۰۲ نیز هست.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام/